C-753/22

Rozporządzenie Dublin III art. 3 § 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Wniosek o azyl jest co do zasady rozpatrywany przez jedno państwo członkowskie, które jest odpowiedzialne zgodnie z kryteriami rozdziału III. Nie wynika z tego jednak automatyczne uznawanie decyzji innych państw członkowskich.

Dyrektywa kwalifikacyjna art. 4 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE

Państwo członkowskie ocenia elementy wniosku we współpracy z wnioskodawcą. W przypadku ryzyka nieludzkiego traktowania, zasada wzajemnego zaufania jest naruszona.

Dyrektywa kwalifikacyjna art. 13

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/95/UE

Państwa członkowskie nadają status uchodźcy obywatelowi państwa trzeciego lub bezpaństwowcowi, który kwalifikuje się do otrzymania takiego statusu zgodnie z rozdziałem II i III. Nie ma obowiązku automatycznego uznawania statusu nadanego przez inne państwo.

Dyrektywa proceduralna art. 10 § 2

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE

Organ rozstrzygający ustala najpierw, czy wnioskodawców można zakwalifikować jako uchodźców, a jeśli nie, czy kwalifikują się do ochrony uzupełniającej.

Dyrektywa proceduralna art. 10 § 3

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE

Decyzje w sprawie wniosków o ochronę międzynarodową muszą być podejmowane po odpowiednim rozpatrzeniu, indywidualnie, obiektywnie i bezstronnie.

Dyrektywa proceduralna art. 33 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE

Państwa członkowskie nie są zobowiązane do oceny kwalifikacji do ochrony międzynarodowej, jeśli wniosek jest uznany za niedopuszczalny.

Dyrektywa proceduralna art. 33 § 2

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE

Wniosek może być uznany za niedopuszczalny m.in. gdy inne państwo członkowskie udzieliło już ochrony międzynarodowej. Jednakże, nie można odrzucić wniosku, gdy istnieją poważne podstawy sądzić, że wnioskodawca zostanie poddany nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu w tym innym państwie.

Karta art. 4

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Zakaz nieludzkiego lub poniżającego traktowania.

TFUE art. 78 § 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Unia rozwija wspólną politykę w dziedzinie azylu, mającą na celu przyznanie odpowiedniego statusu każdemu obywatelowi państwa trzeciego wymagającemu międzynarodowej ochrony oraz zapewnienie przestrzegania zasady non-refoulement.

TFUE art. 78 § 2

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna dla środków dotyczących wspólnego europejskiego systemu azylowego, w tym jednolitego statusu azylu.

AsylG art. 29 § 1

Ustawa o azylu

Wniosek o azyl jest niedopuszczalny, gdy inne państwo członkowskie udzieliło już ochrony międzynarodowej.

AufenthG art. 60 § 1

Ustawa o pobycie, działalności zawodowej i integracji cudzoziemców

Zakaz wydalenia do państwa, w którym życie lub wolność są zagrożone. Decyzja o nadaniu statusu uchodźcy przez inne państwo członkowskie nie ustanawia prawa do ponownego przyznania statusu w Niemczech ani nie wywołuje skutku wiążącego dla niemieckich organów.