C-746/21 P

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2023-11-09
cjeukonkurencjakontrola koncentracji przedsiębiorstwWysokatrybunal
kontrola koncentracjizgłoszeniezezwoleniegrzywnazasada proporcjonalnościprawo konkurencjiTSUEAlticeKomisja Europejska

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości częściowo uwzględnił odwołanie spółki Altice, uchylając wyrok Sądu i stwierdzając nieważność decyzji Komisji nakładającej grzywnę za naruszenie przepisów o kontroli koncentracji, jednocześnie obniżając wysokość grzywny.

Spółka Altice odwołała się od wyroku Sądu, który utrzymał w mocy decyzję Komisji nakładającą grzywny za naruszenie przepisów o kontroli koncentracji (wprowadzenie w życie koncentracji przed zgłoszeniem i uzyskaniem zezwolenia). Altice zarzucała m.in. naruszenie zasady proporcjonalności i zakazu podwójnego karania. Trybunał Sprawiedliwości częściowo uwzględnił odwołanie, stwierdzając nieważność części decyzji Komisji dotyczącej grzywny za naruszenie obowiązku zgłoszenia koncentracji i obniżając jej wysokość, jednocześnie oddalając pozostałe zarzuty.

Spółka Altice Group Lux Sàrl wniosła odwołanie od wyroku Sądu Unii Europejskiej, który utrzymał w mocy decyzję Komisji Europejskiej nakładającą na Altice grzywny za naruszenie rozporządzenia w sprawie kontroli koncentracji przedsiębiorstw. Komisja stwierdziła, że Altice wprowadziła w życie koncentrację przed jej zgłoszeniem i uzyskaniem zezwolenia, naruszając tym samym art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004. W konsekwencji nałożono na Altice dwie grzywny po 62 250 000 EUR. Sąd obniżył jedną z grzywien do 56 025 000 EUR. Altice zarzuciła Sądowi m.in. naruszenie prawa przy ocenie autonomicznych celów przepisów, naruszenie zasady proporcjonalności i zakazu podwójnego karania, a także błędną wykładnię pojęć "wprowadzenie w życie koncentracji" oraz "prawo weta". Trybunał Sprawiedliwości częściowo uwzględnił odwołanie. Stwierdził, że decyzja Komisji była niewystarczająco uzasadniona w odniesieniu do kwoty grzywny nałożonej za naruszenie art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004, w związku z czym stwierdził nieważność art. 4 spornej decyzji. Jednocześnie, korzystając z nieograniczonego prawa orzekania, Trybunał ustalił nową kwotę grzywny za naruszenie art. 4 ust. 1 na 52 912 500 EUR. Pozostałe zarzuty odwołania zostały oddalone. W konsekwencji wyrok Sądu został uchylony w części dotyczącej stwierdzenia nieważności art. 4 decyzji Komisji i ustalenia kwoty grzywny.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (6)

Odpowiedź sądu

Tak, art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004 realizują autonomiczne cele, ustanawiają odrębne obowiązki i prowadzą do naruszeń o różnym charakterze, które mogą podlegać odrębnym grzywnom.

Uzasadnienie

Trybunał podkreślił, że art. 4 ust. 1 nakłada obowiązek działania (zgłoszenia), a art. 7 ust. 1 obowiązek powstrzymania się od działania (niewprowadzania w życie). Naruszenie art. 4 ust. 1 jest krótkotrwałe, podczas gdy naruszenie art. 7 ust. 1 jest ciągłe. Rozporządzenie przewiduje odrębne grzywny za naruszenie każdego z tych obowiązków, co jest uzasadnione celem zapewnienia skutecznej kontroli ex ante.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

czesciowo_uwzgledniono

Strona wygrywająca

Altice Group Lux Sàrl (częściowo)

Strony

NazwaTypRola
Altice Group Lux Sàrlspolkaskarżąca
Komisja Europejskainstytucja_uepozwana w pierwszej instancji
Rada Unii Europejskiejinstytucja_ueinterwenient w pierwszej instancji

Przepisy (10)

Główne

Rozporządzenie nr 139/2004 art. 4 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004

Obowiązek zgłoszenia koncentracji przed jej dokonaniem. Naruszenie może być krótkotrwałe.

Rozporządzenie nr 139/2004 art. 7 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004

Obowiązek zawieszenia koncentracji do czasu uzyskania zezwolenia. Naruszenie jest ciągłe.

Rozporządzenie nr 139/2004 art. 14 § 2

Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004

Możliwość nałożenia grzywien za naruszenie art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1.

Rozporządzenie nr 139/2004 art. 14 § 3

Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004

Przy ustalaniu wysokości grzywny bierze się pod uwagę rodzaj, ciężar i czas trwania naruszenia.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 139/2004 art. 16

Rozporządzenie Rady (WE) nr 139/2004

Nieograniczone prawo orzekania Trybunału Sprawiedliwości w zakresie kontroli decyzji nakładających grzywny.

TFUE art. 261

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa nieograniczonego prawa orzekania Trybunału Sprawiedliwości.

Statut TSUE art. 56

Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Podstawa odwołania od wyroku Sądu.

Statut TSUE art. 61

Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Postanowienia dotyczące wydania orzeczenia ostatecznego przez Trybunał w przypadku uchylenia orzeczenia Sądu.

Rozporządzenie nr 4064/89

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 4064/89

Uchylone rozporządzenie dotyczące kontroli koncentracji, przywołane w kontekście historycznym.

Rozporządzenie nr 1/2003

Rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2003

Dotyczy stosowania reguł konkurencji (art. 101 i 102 TFUE) i jego relacji z kontrolą koncentracji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewystarczające uzasadnienie decyzji Komisji w zakresie wysokości grzywny nałożonej za naruszenie art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004, ze względu na różny czas trwania naruszeń. Częściowe uwzględnienie zarzutu dotyczącego naruszenia zasady proporcjonalności i zakazu podwójnego karania.

Odrzucone argumenty

Naruszenie prawa przy ocenie autonomicznych celów art. 4 ust. 1 i art. 7 ust. 1 rozporządzenia nr 139/2004. Naruszenie zasady proporcjonalności przez łączne nałożenie dwóch grzywien. Naruszenie zakazu podwójnego karania. Błędna wykładnia pojęcia "wprowadzenie w życie" koncentracji. Błędna wykładnia pojęcia "prawo weta". Przeinaczenie SPA przez Sąd. Naruszenie prawa przy ocenie wymiany informacji. Naruszenie prawa przez potwierdzenie, że naruszenie popełniono przynajmniej w wyniku niedbalstwa. Niewystarczające uzasadnienie decyzji Komisji w zakresie nałożenia dwóch grzywien w tej samej wysokości.

Godne uwagi sformułowania

autonomiczne cele wprowadzenie w życie koncentracji prawo weta zasada proporcjonalności nieograniczone prawo orzekania

Skład orzekający

K. Jürimäe

prezes izby

N. Piçarra

sędzia

M. Safjan

sędzia

N. Jääskinen

sędzia

M. Gavalec

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęć \"wprowadzenie w życie koncentracji\", \"prawo weta\" w kontekście kontroli koncentracji UE, zasada proporcjonalności i uzasadnienia decyzji nakładających grzywny."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów rozporządzenia nr 139/2004 i jego interpretacji przez TSUE.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii związanych z kontrolą koncentracji przedsiębiorstw w UE, w tym definicji "wprowadzenia w życie" transakcji i zasad nakładania grzywien. Wyrok Trybunału Sprawiedliwości ma istotne znaczenie praktyczne dla firm.

TSUE częściowo uchyla gigantyczną grzywnę za naruszenie przepisów o kontroli koncentracji – co to oznacza dla firm?

Sektor

telekomunikacja

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI