C-745/24

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2025-12-18
cjeuprawo_ue_ogolneprodukcja ekologiczna i znakowanie produktówWysokatrybunal
produkty ekologiczneznakowaniereklamaorgan kontrolnyjednostka certyfikującaprawo żywnościoweochrona konsumentówprawo UE

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że ulotki reklamowe promujące produkty ekologiczne nie muszą zawierać kodu organu kontrolnego, jeśli są fizycznie oddzielone od produktów.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów rozporządzenia (UE) 2018/848 w zakresie obowiązku podawania kodu organu kontrolnego lub jednostki certyfikującej na produktach ekologicznych. Stowarzyszenie VSW domagało się zakazania spółce Globus promowania produktów ekologicznych w ulotkach bez tego kodu, argumentując, że definicja 'znakowania' obejmuje również 'reklamę'. Trybunał uznał, że definicje 'znakowania' i 'reklamy' w rozporządzeniu są rozróżnione i wzajemnie się wykluczają, a obowiązek podawania kodu dotyczy wyłącznie etykietowania produktów, a nie fizycznie oddzielonych materiałów reklamowych.

Postanowienie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-745/24 dotyczy wykładni rozporządzenia (UE) 2018/848 w przedmiocie produktów ekologicznych. Sprawa wywodzi się z powództwa stowarzyszenia Verband Sozialer Wettbewerb eV przeciwko sieci hipermarketów GLOBUS Handelshof GmbH & Co. KG, które miało na celu zakazanie promowania produktów ekologicznych w ulotkach reklamowych bez wskazania kodu organu kontrolnego lub jednostki certyfikującej. Sąd krajowy w Saarbrücken zwrócił się do Trybunału z pytaniami prejudycjalnymi dotyczącymi tego, czy ulotki reklamowe podlegają obowiązkowi podawania tego kodu. Trybunał, stosując art. 99 regulaminu postępowania, orzekł w formie postanowienia z uzasadnieniem, uznając, że odpowiedź na pytania nie budzi wątpliwości. Kluczowe znaczenie miało rozróżnienie między pojęciami 'znakowania' (art. 3 pkt 52 rozporządzenia) a 'reklamy' (art. 3 pkt 53 rozporządzenia). Trybunał stwierdził, że definicje te są rozłączne, co wynika z brzmienia przepisów, w tym z francuskiej wersji językowej art. 3 pkt 53, która definiuje reklamę jako 'wszelkie środki inne niż znakowanie'. Ponadto, Trybunał odwołał się do art. 32 ust. 3 rozporządzenia, który wymaga, aby wymagane oznaczenia były umieszczone w eksponowanym miejscu, czytelne i nieusuwalne, co odnosi się do znakowania samego produktu, a nie do fizycznie oddzielonych materiałów reklamowych. Trybunał podkreślił, że art. 30 ust. 1 rozporządzenia, który wyjaśnia pojęcie produktu opatrzonego terminem odnoszącym się do produkcji ekologicznej, nie rozszerza pojęcia 'znakowania' na reklamę. Wskazanie kodu organu kontrolnego na etykiecie lub opakowaniu produktu jest wystarczające do zapewnienia identyfikowalności kontroli i zaufania konsumentów, a rozszerzenie tego obowiązku na ulotki reklamowe wiązałoby się ze znacznymi trudnościami praktycznymi, zwłaszcza gdy sprzedawca detaliczny nie zna tożsamości dostawcy produktu. W konsekwencji, Trybunał orzekł, że obowiązek wskazania kodu organu kontrolnego lub jednostki certyfikującej nie rozciąga się na ulotki reklamowe fizycznie oddzielone od promowanych produktów ekologicznych.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, obowiązek ten nie rozciąga się na ulotki reklamowe fizycznie oddzielone od promowanych produktów ekologicznych.

Uzasadnienie

Trybunał rozróżnił pojęcia 'znakowania' i 'reklamy' w rozporządzeniu 2018/848, uznając je za wzajemnie wykluczające się. Obowiązek podawania kodu dotyczy etykietowania produktów, a nie fizycznie oddzielonych materiałów reklamowych. Ponadto, rozszerzenie tego obowiązku na ulotki wiązałoby się z trudnościami praktycznymi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

GLOBUS Handelshof GmbH & Co. KG

Strony

NazwaTypRola
Verband Sozialer Wettbewerb eVinneskarżący
GLOBUS Handelshof GmbH & Co. KGspolkapozwany
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (8)

Główne

Rozporządzenie 2018/848 art. 3 § pkt 52

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848

Definicja 'znakowania' obejmuje słowa, dane, znaki, ilustracje lub symbole odnoszące się do produktu, umieszczane na opakowaniach, dokumentach, materiałach informacyjnych, etykietach, pierścieniach lub opaskach towarzyszących produktowi lub odnoszących się do niego.

Rozporządzenie 2018/848 art. 3 § pkt 53

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848

Definicja 'reklamy' jako wszelka forma prezentacji produktów w każdej postaci innej niż etykieta, mająca wywrzeć wpływ lub kształtować postawy, przekonania lub zachowania w celu promowania sprzedaży produktów.

Rozporządzenie 2018/848 art. 30 § ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848

Wyjaśnia pojęcie 'produktu opatrzonego terminem odnoszącym się do produkcji ekologicznej', stosowane przy znakowaniu, w materiałach reklamowych lub dokumentach handlowych.

Rozporządzenie 2018/848 art. 32 § ust. 1 lit. a)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848

Nakłada obowiązek wskazania na etykiecie kodu organu kontrolnego lub jednostki certyfikującej, którym podlega podmiot realizujący ostatni etap produkcji lub przygotowania.

Pomocnicze

Rozporządzenie 2018/848 art. 32 § ust. 3

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848

Wymaga, aby oznaczenia były umieszczane w eksponowanym miejscu, widoczne, czytelne i nieusuwalne, co odnosi się do znakowania produktu.

Rozporządzenie 2018/848 art. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848

Rozporządzenie 2018/848 art. 33 § ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/848

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rozróżnienie między pojęciami 'znakowania' i 'reklamy' w rozporządzeniu 2018/848. Obowiązek podawania kodu dotyczy etykietowania produktu, a nie fizycznie oddzielonych materiałów reklamowych. Trudności praktyczne w stosowaniu obowiązku podawania kodu w ulotkach reklamowych. Cel rozporządzenia (ochrona konsumentów i uczciwa konkurencja) jest realizowany poprzez obowiązek znakowania na produkcie.

Odrzucone argumenty

Szerokie rozumienie pojęcia 'znakowania' obejmujące również 'reklamę'. Wyrażenie 'odnoszących się do niego' w definicji znakowania obejmuje ulotki reklamowe. Obowiązek podawania kodu wynika z art. 30 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 lit. a) rozporządzenia.

Godne uwagi sformułowania

pojęcie »reklamy« oraz pojęcie »znakowania« (...) wzajemnie się wykluczają obowiązek wskazania kodu (...) nie rozciąga się na ulotki reklamowe fizycznie oddzielone od promowanych w nich produktów ekologicznych

Skład orzekający

O. Spineanu-Matei

prezeska izby

S. Rodin

sędzia

N. Piçarra

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów dotyczących znakowania i reklamy produktów ekologicznych, rozróżnienie między tymi pojęciami, obowiązek podawania kodu organu kontrolnego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów rozporządzenia (UE) 2018/848. Interpretacja może być odmienna w przypadku innych przepisów dotyczących znakowania lub reklamy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy codziennych produktów spożywczych i sposobu ich reklamowania, co jest zrozumiałe dla szerokiego grona odbiorców. Wyjaśnia praktyczne aspekty prawa UE dotyczące żywności ekologicznej.

Czy ulotka z 'bio' produktami musi mieć kod kontrolera? TSUE odpowiada!

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę