C-73/22 P i C-77/22 P

Trybunał Sprawiedliwości oddalił odwołania spółek z branży nawozowej, które kwestionowały dopuszczalność skargi na wytyczne Komisji dotyczące pomocy państwa w kontekście systemu handlu emisjami, uznając, że wytyczne te nie dotyczą ich bezpośrednio.

Spółki z sektora produkcji nawozów i związków azotowych wniosły skargi o stwierdzenie nieważności wytycznych Komisji Europejskiej dotyczących pomocy państwa w kontekście systemu handlu emisjami gazów cieplarnianych, argumentując, że wykluczenie ich sektora z wykazu kwalifikujących się do pomocy sektorów narusza ich prawa. Sąd uznał skargi za niedopuszczalne, stwierdzając, że wytyczne nie dotyczą skarżących bezpośrednio. Trybunał Sprawiedliwości utrzymał to postanowienie, podkreślając, że wytyczne nie pozbawiają spółek możliwości ubiegania się o pomoc w wyjątkowych okolicznościach i nie wywierają bezpośredniego wpływu na ich sytuację prawną.

Spółki Grupa Azoty S.A., Azomureș SA i Lipasmata Kavalas LTD Ypokatastima Allodapis (sprawa C-73/22 P) oraz grupa innych spółek z branży włókienniczej (sprawa C-77/22 P) wniosły odwołania od postanowień Sądu Unii Europejskiej, który odrzucił jako niedopuszczalne ich skargi o stwierdzenie nieważności komunikatu Komisji Europejskiej zatytułowanego „Wytyczne w sprawie niektórych środków pomocy państwa w kontekście systemu handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych po 2021 r.”. Spółki te, prowadzące działalność w sektorze produkcji nawozów i związków azotowych, zakwestionowały fakt, że ich sektor nie został uwzględniony w załączniku I do spornych wytycznych, który wymienia sektory narażone na ryzyko ucieczki emisji i kwalifikujące się do pomocy państwa. Argumentowały, że wytyczne te, poprzez ustanowienie wyczerpującego wykazu sektorów, wiążą państwa członkowskie i uniemożliwiają przyznanie pomocy na rzecz innych sektorów, co narusza ich sytuację prawną. Sąd uznał skargi za niedopuszczalne, stwierdzając, że sporne wytyczne nie dotyczą skarżących bezpośrednio ani indywidualnie, ponieważ nie wywierają one bezpośredniego wpływu na ich sytuację prawną i nie pozbawiają ich możliwości ubiegania się o pomoc w przyszłości w ramach art. 107 ust. 3 lit. c TFUE. Trybunał Sprawiedliwości, rozpatrując odwołania, oddalił je w całości. Potwierdził, że wytyczne Komisji, choć ograniczają zakres uznania państw członkowskich, nie wykluczają możliwości przyznania pomocy w wyjątkowych okolicznościach, a zatem nie wpływają bezpośrednio na sytuację prawną skarżących. Trybunał podkreślił, że prawo do skutecznej ochrony sądowej nie wymaga możliwości zaskarżenia samych wytycznych, ale pozwala na podniesienie ich niezgodności z prawem w ramach skargi na akt wykonawczy. W konsekwencji, spółki zostały obciążone kosztami postępowania.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (17)

Argumenty

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy