C-725/19

Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich stoją na przeszkodzie rumuńskim przepisom, które ograniczają możliwość zbadania nieuczciwego charakteru warunków w umowie leasingowej stanowiącej tytuł egzekucyjny, jeśli zawieszenie egzekucji wymaga wniesienia kaucji.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 93/13 w kontekście rumuńskich przepisów proceduralnych, które ograniczały możliwość zbadania nieuczciwego charakteru warunków umowy leasingowej stanowiącej tytuł egzekucyjny. Konsumentka IO kwestionowała warunki umowy leasingowej, która stała się tytułem egzekucyjnym. Sąd odsyłający z Rumunii zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy przepisy krajowe, które nie pozwalają na zbadanie nieuczciwego charakteru warunków w ramach powództwa przeciwegzekucyjnego, gdy istnieje możliwość zbadania ich w osobnym postępowaniu, są zgodne z prawem UE, zwłaszcza jeśli zawieszenie egzekucji w tym osobnym postępowaniu wymaga wniesienia kaucji. Trybunał uznał, że takie przepisy naruszają zasadę skuteczności ochrony konsumentów.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Judecătoria Sectorului 2 Bucureşti (sąd pierwszej instancji dla rejonu 2 w Bukareszcie, Rumunia) w ramach sporu pomiędzy IO a Impuls Leasing România IFN SA. Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy Rady 93/13/EWG w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Konsumentka IO wniosła powództwo przeciwegzekucyjne przeciwko czynnościom egzekucyjnym dotyczącym umowy leasingu, która stanowiła tytuł egzekucyjny. Sąd odsyłający wskazał, że umowa leasingowa zawiera warunki, które mogą być uznane za nieuczciwe w świetle rumuńskiej ustawy nr 193/2000, transponującej dyrektywę 93/13. Jednakże, zgodnie ze zmienionym rumuńskim kodeksem postępowania cywilnego, sąd egzekucyjny nie mógł już badać nieuczciwego charakteru tych warunków w ramach powództwa przeciwegzekucyjnego, jeśli istniało odrębne powództwo na podstawie prawa powszechnego, w którym można było zbadać te warunki. Sąd odsyłający powziął wątpliwość, czy takie ograniczenie jest zgodne z zasadą skuteczności ochrony konsumentów, zwłaszcza że zawieszenie postępowania egzekucyjnego w ramach odrębnego powództwa wymagało wniesienia kaucji, co mogło zniechęcić konsumenta do dochodzenia swoich praw. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (wielka izba) orzekł, że dyrektywa 93/13, w szczególności jej art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom krajowym, które nie pozwalają sądowi rozpatrującemu powództwo przeciwegzekucyjne na zbadanie nieuczciwego charakteru warunków umowy stanowiącej tytuł egzekucyjny, jeśli sąd rozpoznający sprawę co do istoty może zawiesić postępowanie egzekucyjne do czasu wydania orzeczenia co do istoty wyłącznie po wniesieniu kaucji, której poziom może zniechęcić konsumenta do wniesienia i podtrzymania takiego powództwa. Ochrona konsumentów musi być skuteczna i nie może być nadmiernie utrudniona przez krajowe przepisy proceduralne.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (6)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy