C-718/23 do C-721/23 i C-60/24

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przepisy krajowe ograniczające lokalizację i eksploatację automatów do gier hazardowych mogą być zgodne z prawem UE, jeśli są proporcjonalne i uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego, takimi jak ochrona zdrowia publicznego i małoletnich.

Sprawa dotyczyła zgodności hiszpańskich przepisów regionalnych dotyczących gier hazardowych z prawem UE, w szczególności z zasadą swobody przedsiębiorczości. Przepisy te wprowadzały ograniczenia w zakresie minimalnych odległości między ośrodkami gier a placówkami edukacyjnymi, ograniczenia w eksploatacji automatów do gier w sektorze hotelarsko-gastronomicznym oraz moratorium na wydawanie nowych zezwoleń. Sądy krajowe pytały, czy te środki nie naruszają prawa UE. Trybunał uznał, że takie ograniczenia mogą być dopuszczalne, jeśli są proporcjonalne i uzasadnione celami ochrony zdrowia publicznego i małoletnich, pozostawiając ostateczną ocenę sądowi krajowemu.

Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożone przez Tribunal Superior de Justicia de la Comunidad Valenciana dotyczyły wykładni art. 26, 49 i 56 TFUE w kontekście hiszpańskich przepisów regionalnych dotyczących gier hazardowych. Przepisy te, w tym ustawa 1/2020 i dekret 97/2021, wprowadzały szereg ograniczeń, takich jak minimalne odległości między ośrodkami gier a placówkami edukacyjnymi (850 m) oraz między samymi ośrodkami gier (500 m), ograniczenia w odnawianiu zezwoleń dla istniejących ośrodków niespełniających wymogów odległości, zakaz odnawiania zezwoleń na eksploatację automatów do gier w sektorze hotelarsko-gastronomicznym oraz pięcioletnie moratorium na wydawanie nowych zezwoleń. Skarżący argumentowali, że przepisy te stanowią nieuzasadnione ograniczenie swobody przedsiębiorczości. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) uznał, że wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym są dopuszczalne, mimo że wszystkie elementy sporów ograniczały się do jednego państwa członkowskiego, ponieważ zakwestionowane przepisy miały zastosowanie również do przedsiębiorstw z innych państw członkowskich. TSUE uznał również, że niektóre pytania dotyczące rozróżnienia między ośrodkami publicznymi a prywatnymi są niedopuszczalne z powodu braku wystarczających wyjaśnień ze strony sądu odsyłającego. Rozpatrując sprawę co do istoty, TSUE stwierdził, że art. 49 TFUE (swoboda przedsiębiorczości) może być ograniczony w celu ochrony nadrzędnych względów interesu ogólnego, takich jak ochrona zdrowia publicznego, bezpieczeństwa publicznego oraz ochrona konsumentów i małoletnich. TSUE uznał, że cele hiszpańskich przepisów, takie jak zmniejszenie narażenia małoletnich na gry, zapobieganie uzależnieniom i ograniczenie koncentracji ośrodków gier, są uzasadnione. TSUE podkreślił, że ocena proporcjonalności tych środków, w tym czy nie wykraczają one poza to, co jest konieczne, należy do sądu krajowego. TSUE zaznaczył, że samo istnienie innych środków, takich jak zakaz wstępu dla małoletnich czy zakaz reklamy, nie wyklucza konieczności stosowania środków dotyczących odległości. Trybunał orzekł, że przepisy krajowe mogą być zgodne z prawem UE, pod warunkiem że sąd krajowy stwierdzi, iż ograniczenia są dopuszczalne, proporcjonalne i nie wykraczają poza niezbędne do osiągnięcia uzasadnionych celów.

Zagadnienia prawne (4)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (15)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy