C-717/22 i C-372/23
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że choć przepisy unijne nie zabraniają nakładania sankcji za nieumyślne naruszenia prawa celnego, to jednak kara pieniężna w wysokości 100-200% wartości celnej towarów może być nieproporcjonalna, a konfiskata towarów jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy należą one do osoby odpowiedzialnej za naruszenie.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów unijnych w kontekście bułgarskich przepisów celnych, które przewidywały grzywnę i konfiskatę towarów za przemyt celny. Sądy krajowe pytały, czy sankcje te są dopuszczalne, gdy naruszenie jest nieumyślne, a także czy konfiskata towarów należących do osoby trzeciej jest zgodna z prawem UE. Trybunał stwierdził, że sankcje za nieumyślne naruszenia są dopuszczalne, ale kara pieniężna może być nieproporcjonalna. Konfiskata towarów jest możliwa, jeśli należą one do sprawcy naruszenia, ale nie do osoby trzeciej działającej w dobrej wierze. Decyzja ramowa UE o konfiskacie nie ma zastosowania do naruszeń administracyjnych.
W niniejszym wyroku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozstrzygnął wątpliwości sądów bułgarskich dotyczące wykładni przepisów unijnego kodeksu celnego oraz decyzji ramowej w sprawie konfiskaty. Sprawy dotyczyły nałożenia sankcji administracyjnych za przemyt celny, w tym grzywny i konfiskaty towarów, które nie zostały prawidłowo zgłoszone podczas tranzytu przez Bułgarię. Trybunał wyjaśnił, że unijny kodeks celny (art. 42 ust. 1) dopuszcza nakładanie sankcji za nieumyślne naruszenia przepisów prawa celnego, w tym za niezachowanie odpowiedniej formy zgłoszenia towarów. Jednakże, kara pieniężna w wysokości od 100% do 200% wartości celnej towarów może być uznana za nieproporcjonalną, zwłaszcza gdy naruszenie jest nieumyślne i gdy kumuluje się z innymi sankcjami, prowadząc do obciążenia sprawcy trzykrotnością wartości towarów. W kwestii konfiskaty, Trybunał stwierdził, że jest ona dopuszczalna jako sankcja dodatkowa, pod warunkiem, że towary te należą do osoby, której można przypisać naruszenie przepisów prawa celnego. Konfiskata towarów należących do osoby trzeciej, która działała w dobrej wierze, jest niezgodna z prawem własności chronionym przez Kartę praw podstawowych UE. Ponadto, Trybunał podkreślił, że decyzja ramowa 2005/212/WSiSW, dotycząca konfiskaty w związku z przestępstwami, nie ma zastosowania do naruszeń o charakterze administracyjnym, które nie są zagrożone karą pozbawienia wolności przekraczającą rok.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Tak, art. 42 ust. 1 unijnego kodeksu celnego obejmuje sytuacje, w których naruszenie jest wynikiem niedbalstwa.
Uzasadnienie
Pojęcie 'nieprzestrzeganie przepisów prawa celnego' obejmuje wszelkie formy naruszenia, nie tylko te umyślne. Sankcje mogą być stosowane również w przypadku niedbalstwa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
częściowo sprawcy naruszeń (w zakresie nieproporcjonalności sankcji)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| SISTEM LUX” OOD | spolka | skarżący |
| VU | osoba_fizyczna | skarżący |
| Teritorialna direktsia Mitnitsa Burgas | organ_krajowy | pozwany |
| Rayonna prokuratura – Haskovo, Teritorialno otdelenie – Svilengrad | organ_krajowy | interwenient |
| Okrazhna prokuratura – Haskovo | organ_krajowy | interwenient |
Przepisy (18)
Główne
Decyzja ramowa 2005/212/WSiSW art. 2 § ust. 1
Decyzja ramowa Rady 2005/212/WSiSW
Państwa członkowskie podejmują środki umożliwiające konfiskatę narzędzi i korzyści z przestępstw zagrożonych karą pozbawienia wolności powyżej jednego roku lub mienia odpowiadającego tym korzyściom.
Unijny kodeks celny art. 15 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013
Obowiązek dostarczania organom celnym wymaganych informacji i dokumentów; odpowiedzialność za prawidłowość i kompletność informacji w zgłoszeniu celnym.
Unijny kodeks celny art. 42 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013
Państwa członkowskie przewidują skuteczne, proporcjonalne i odstraszające sankcje za nieprzestrzeganie przepisów prawa celnego.
Karta art. 17 § ust. 1
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do swobodnego władania nabytym przez siebie mieniem.
Karta art. 49 § ust. 3
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Zasada proporcjonalności kar i środków.
ustawa celna art. 233 § ust. 1
Ustawa celna (Bułgaria)
Kara za przemyt celny w wysokości od 100% do 200% wartości celnej towarów.
ustawa celna art. 233 § ust. 6
Ustawa celna (Bułgaria)
Konfiskata towarów stanowiących przedmiot przemytu celnego niezależnie od ich własności.
Pomocnicze
Decyzja ramowa 2005/212/WSiSW art. 1 § tiret czwarte
Decyzja ramowa Rady 2005/212/WSiSW
Definicja konfiskaty jako kary lub środka orzeczonego przez sąd, powodującego ostateczne pozbawienie mienia w wyniku postępowania dotyczącego przestępstwa.
Unijny kodeks celny art. 42 § ust. 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013
Sankcje administracyjne mogą przybrać formę kary pieniężnej lub cofnięcia/zawieszenia pozwoleń; wykaz nie jest wyczerpujący.
Unijny kodeks celny art. 79 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013
Powstanie długu celnego w przypadku niewypełnienia obowiązków związanych z wprowadzaniem towarów, usuwaniem spod dozoru, przemieszczaniem, składowaniem, odprawą czasową, końcowym przeznaczeniem lub zwolnieniem z cła.
Unijny kodeks celny art. 158 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013
Obowiązek objęcia towarów zgłoszeniem celnym właściwym dla danej procedury.
Unijny kodeks celny art. 198 § ust. 1 lit. a
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013
Środki podejmowane przez organy celne, w tym przepadku, jeżeli nie został wypełniony obowiązek dotyczący wprowadzania towarów lub zostały usunięte spod dozoru celnego.
Unijny kodeks celny art. 226 § ust. 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013
Procedura tranzytu zewnętrznego pozwala na przemieszczanie towarów nieunijnych bez należności celnych i innych obciążeń.
Unijny kodeks celny art. 233 § ust. 1 i 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013
Odpowiedzialność osoby uprawnionej do procedury tranzytu unijnego, przewoźnika i odbiorcy za przedstawienie towarów w urzędzie celnym przeznaczenia w nienaruszonym stanie i terminie.
Dyrektywa 2014/42/UE art. 2 § pkt 4
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/42/UE
Definicja konfiskaty jako ostatecznego pozbawienia mienia orzeczonego przez sąd w związku z przestępstwem.
ustawa celna art. 231
Ustawa celna (Bułgaria)
Decyzje o nałożeniu sankcji administracyjnej są przyjmowane przez dyrektora agencji celnej lub wyznaczonych funkcjonariuszy.
ustawa o naruszeniach i sankcjach administracyjnych art. 7 § ust. 1 i 2
Ustawa o naruszeniach i sankcjach administracyjnych (Bułgaria)
Wina za czyn zakwalifikowany jako naruszenie administracyjne ma miejsce, gdy czyn został popełniony umyślnie lub nieumyślnie; czyny popełnione nieumyślnie nie zawsze podlegają sankcji.
europejski kodeks dobrej praktyki administracyjnej art. 7
Europejski kodeks dobrej praktyki administracyjnej
Zakaz nadużywania uprawnień przez urzędnika.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kara pieniężna w wysokości 100-200% wartości celnej towarów może być nieproporcjonalna, zwłaszcza w przypadku naruszeń nieumyślnych. Konfiskata towarów należących do osoby trzeciej działającej w dobrej wierze jest niezgodna z prawem własności. Decyzja ramowa 2005/212/WSiSW nie ma zastosowania do naruszeń administracyjnych.
Odrzucone argumenty
Sankcje za nieumyślne naruszenia prawa celnego są niedopuszczalne. Konfiskata towarów jest zawsze niedopuszczalna, jeśli nie należą do sprawcy. Wykaz sankcji w art. 42 ust. 2 unijnego kodeksu celnego jest wyczerpujący.
Godne uwagi sformułowania
Sankcje są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Nieprzestrzeganie przepisów prawa celnego obejmuje wszelkie formy naruszenia, nie tylko te umyślne. Kumulacja sankcji może prowadzić do zasądzenia od sprawcy trzykrotności wartości celnej danych towarów. Konfiskata, jako sankcja dodatkowa, tych towarów, jeżeli należą one do osoby, której przypisuje się naruszenie unijnego kodeksu celnego, wydaje się proporcjonalna.
Skład orzekający
K. Jürimäe
prezes drugiej izby, pełniąca obowiązki prezesa trzeciej izby
K. Lenaerts
prezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego trzeciej izby
N. Jääskinen
sprawozdawca
M. Gavalec
sędzia
N. Piçarra
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów unijnego kodeksu celnego dotyczących sankcji za naruszenia, zasady proporcjonalności sankcji, dopuszczalności konfiskaty towarów oraz zakresu stosowania decyzji ramowej 2005/212/WSiSW."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów unijnych i bułgarskich, ale jego zasady dotyczące proporcjonalności sankcji i prawa własności mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy praktycznych aspektów prawa celnego, w tym tego, jak surowe mogą być sankcje za błędy w dokumentacji i czy można stracić towar, nawet jeśli nie jest się bezpośrednim sprawcą naruszenia. Jest to istotne dla firm zajmujących się handlem międzynarodowym.
“Czy nieumyślny błąd w dokumentach celnych może oznaczać utratę towaru i wysokie kary? TSUE wyjaśnia granice proporcjonalności sankcji.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI