C-713/20

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2022-10-13
cjeuprawo_ue_ogolnekoordynacja systemów zabezpieczenia społecznegoWysokatrybunal
zabezpieczenie społecznepracownicy migrującypraca tymczasowaustawodawstwo właściwepaństwo zamieszkaniapaństwo zatrudnieniaprzerwy w pracyTSUErozporządzenie 883/2004

Podsumowanie

Pracownik tymczasowy zamieszkały w jednym państwie UE, pracujący w innym, podlega ustawodawstwu państwa zamieszkania w przerwach między umowami, jeśli stosunek pracy ustał.

Sprawa dotyczyła interpretacji przepisów UE o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w kontekście pracowników tymczasowych. Osoby mieszkające w jednym państwie członkowskim i pracujące w innym za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej, z którymi zawierają umowy na czas określony, w przerwach między tymi umowami podlegają ustawodawstwu państwa zamieszkania, jeśli stosunek pracy faktycznie ustał. Kluczowe jest ustalenie, czy stosunek pracy nadal istnieje, a nie tylko fakt posiadania umowy.

Sprawa C-713/20 dotyczyła wykładni art. 11 ust. 3 lit. a) i e) rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Dotyczyła ona dwóch osób (X i Y), które mieszkały w jednym państwie członkowskim (Niemcy i Polska odpowiednio), a pracowały w innym (Niderlandy) za pośrednictwem agencji pracy tymczasowej. Ich umowy o pracę były zawierane na czas określony i miały klauzulę o ustaniu stosunku pracy z chwilą zakończenia pracy tymczasowej. W przerwach między kolejnymi okresami pracy tymczasowej, gdy nie istniał już stosunek pracy, organy ubezpieczeniowe odmawiały przyznania świadczeń z systemu zabezpieczenia społecznego państwa zatrudnienia. Sąd odsyłający (Centrale Raad van Beroep) zadał pytania prejudycjalne dotyczące tego, czy w takich przerwach pracownicy nadal podlegają ustawodawstwu państwa zatrudnienia (na podstawie art. 11 ust. 3 lit. a) rozporządzenia) czy też państwa zamieszkania (na podstawie art. 11 ust. 3 lit. e) rozporządzenia). Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że jeśli w przerwach między świadczeniem pracy tymczasowej stosunek pracy faktycznie ustał, pracownik podlega ustawodawstwu państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania. Podkreślono, że dla zastosowania art. 11 ust. 3 lit. a) konieczne jest istnienie stosunku pracy, a przerwy, w których stosunek pracy ustał, nie są objęte tym przepisem, lecz domykającym system art. 11 ust. 3 lit. e).

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, pracownik podlega ustawodawstwu państwa zamieszkania, jeśli w przerwach między umowami o pracę tymczasową stosunek pracy ustał.

Uzasadnienie

Artykuł 11 ust. 3 lit. a) rozporządzenia 883/2004 stosuje się tylko wtedy, gdy istnieje stosunek pracy. Jeśli stosunek pracy ustał, zastosowanie znajduje art. 11 ust. 3 lit. e), który kieruje do ustawodawstwa państwa zamieszkania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

pracownicy (X i Y) w kontekście ustalenia właściwego ustawodawstwa

Strony

NazwaTypRola
Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbankorgan_krajowypozwany
Xosoba_fizycznawnoszący_odwołanie
Yosoba_fizycznawnoszący_odwołanie
Raad van bestuur van de Sociale verzekeringsbankorgan_krajowyskarżący

Przepisy (11)

Główne

Rozporządzenie 883/2004 art. 11 § 3 lit. a)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004

Stosuje się do osoby wykonującej pracę najemną w państwie członkowskim. Wymaga istnienia stosunku pracy.

Rozporządzenie 883/2004 art. 11 § 3 lit. e)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004

Stosuje się do osób, do których nie mają zastosowania lit. a)-d), kierując do ustawodawstwa państwa zamieszkania. Działa jako norma domykająca system.

Pomocnicze

Rozporządzenie 883/2004 art. 1 § lit. a)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004

Definicja 'pracy najemnej' jako wszelka praca lub sytuacja równoważna.

Rozporządzenie 883/2004 art. 11 § ust. 1

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004

Zasada podlegania ustawodawstwu tylko jednego państwa członkowskiego.

Rozporządzenie 883/2004 art. 11 § ust. 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004

Wyjątek od zasady podlegania ustawodawstwu państwa zatrudnienia dla osób otrzymujących świadczenia.

AOW art. 6 § ust. 1 i 3

Algemene Ouderdomswet

AOW art. 6a

Algemene Ouderdomswet

AOW art. 13 § ust. 1

Algemene Ouderdomswet

AKW art. 6

Algemene Kinderbijslagwet

AKW art. 6a

Algemene Kinderbijslagwet

BUB art. 6

Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen 1999

Argumenty

Skuteczne argumenty

W przerwach między umowami o pracę tymczasową, gdy stosunek pracy faktycznie ustał, pracownik nie podlega już ustawodawstwu państwa zatrudnienia na podstawie art. 11 ust. 3 lit. a) rozporządzenia 883/2004. W takich sytuacjach zastosowanie znajduje art. 11 ust. 3 lit. e) rozporządzenia 883/2004, który kieruje do ustawodawstwa państwa zamieszkania.

Odrzucone argumenty

Pracownik tymczasowy, nawet w przerwach między umowami, nadal podlega ustawodawstwu państwa zatrudnienia, dopóki nie zawiesi tymczasowo wykonywania pracy (interpretacja art. 11 ust. 3 lit. a) rozporządzenia 883/2004).

Godne uwagi sformułowania

ustawodawstwo tylko jednego państwa członkowskiego praca najemna lub sytuacja równoważna stosunek pracy ustaje niezwłocznie po zakończeniu świadczenia pracy tymczasowej ustawodawstwo państwa członkowskiego, w którym ma miejsce zamieszkania norma kolizyjną domykającą system

Skład orzekający

A. Prechal

prezes izby

M.L. Arastey Sahún

sędzia

F. Biltgen

sprawozdawca

N. Wahl

sędzia

J. Passer

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalenie właściwego ustawodawstwa zabezpieczenia społecznego dla pracowników tymczasowych w okresach między umowami, zwłaszcza gdy umowy mają charakter terminowy i mogą ustawać z mocy prawa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji pracowników tymczasowych zatrudnianych przez agencje, gdzie umowy mogą ustawać między okresami pracy. Interpretacja może być różna w zależności od szczegółów umów i przepisów krajowych dotyczących definicji 'stosunku pracy'.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego zjawiska pracy tymczasowej i jej konsekwencji dla zabezpieczenia społecznego, co jest istotne dla wielu migrantów zarobkowych i ich pracodawców.

Praca tymczasowa poza granicami: gdzie płacić składki w przerwach między umowami?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI