C-712/25 PPU

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że samo popełnienie przestępstwa w części na terytorium państwa wykonującego europejski nakaz aresztowania nie jest wystarczającą podstawą do odmowy jego wykonania, jeśli nie uwzględniono specyfiki sprawy.

Sprawa dotyczyła wykładni decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu aresztowania, w szczególności art. 4 pkt 7 lit. a), który stanowi fakultatywną podstawę odmowy wykonania nakazu, gdy przestępstwo zostało popełnione w całości lub w części na terytorium państwa wykonującego nakaz. Sąd apelacyjny w Sofii zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy bułgarskie orzecznictwo, które uznaje ten fakt za wystarczającą podstawę do odmowy, jest zgodne z prawem UE. Trybunał uznał, że takie orzecznictwo jest niezgodne z prawem UE, podkreślając, że odmowa wykonania jest wyjątkiem i wymaga indywidualnej oceny okoliczności sprawy, a nie automatycznej odmowy.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Apelativen sad – Sofia (sąd apelacyjny w Sofii, Bułgaria) w związku z postępowaniem dotyczącym wykonania europejskiego nakazu aresztowania wydanego przez francuskie organy sądowe przeciwko obywatelowi Bułgarii, XM. Nakaz ten dotyczył przestępstw popełnionych w latach 2018–2024, m.in. oszustwa, korupcji i prania pieniędzy, w ramach systemu ustawiania meczów tenisowych na terytorium kilku państw, w tym Francji i Bułgarii. XM został tymczasowo aresztowany w Bułgarii, a jego odwołanie opierało się na twierdzeniu, że przestępstwa zostały częściowo popełnione na terytorium Bułgarii, co powinno skutkować odmową wykonania nakazu. Sąd odsyłający wskazał na rozbieżność w bułgarskim orzecznictwie: jedna linia orzecznicza uznawała fakt popełnienia przestępstwa na terytorium Bułgarii za wystarczającą podstawę do odmowy, podczas gdy druga wymagała szerszej oceny okoliczności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując sprawę w pilnym trybie prejudycjalnym, orzekł, że art. 4 pkt 7 lit. a) decyzji ramowej 2002/584 należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie orzecznictwu państwa członkowskiego, które uznaje fakt popełnienia przestępstwa w całości lub w części na terytorium państwa wykonującego nakaz za wystarczającą i samodzielną podstawę do odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania. Trybunał podkreślił, że odmowa wykonania jest fakultatywna i wymaga indywidualnej oceny okoliczności sprawy, aby zapewnić prawidłowe sprawowanie wymiaru sprawiedliwości i uniknąć ryzyka bezkarności, a nie stanowi automatyczny obowiązek.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (5)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy