C-710/19

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2020-12-17

cjeuswobody_rynkuswobodny przepływ osóbWysokatrybunal

swobodny przepływ pracownikówprawo pobytuposzukiwanie pracydyrektywa 2004/38TFUEobywatelstwo UErozsądny terminrzeczywista szansa zatrudnienia

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że państwo członkowskie musi zapewnić osobie poszukującej pracy rozsądny termin (co najmniej sześć miesięcy) na znalezienie zatrudnienia, wymagając jedynie dowodu poszukiwania pracy, a nie dowodu rzeczywistej szansy na zatrudnienie.

Sprawa dotyczyła obywatela Grecji, G.M.A., któremu odmówiono prawa pobytu w Belgii przez okres dłuższy niż trzy miesiące jako osobie poszukującej pracy. Belgijskie organy wymagały od niego udowodnienia rzeczywistej szansy na zatrudnienie. Trybunał Sprawiedliwości UE, odpowiadając na pytania prejudycjalne belgijskiego Conseil d’État, wyjaśnił, że art. 45 TFUE i art. 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2004/38 wymagają od państwa członkowskiego zapewnienia osobie poszukującej pracy rozsądnego terminu (co najmniej sześciu miesięcy) na znalezienie zatrudnienia. W tym okresie można wymagać jedynie dowodu aktywnego poszukiwania pracy, a nie dowodu rzeczywistej szansy na zatrudnienie.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Conseil d’État (Belgia) w związku ze sprawą G.M.A., obywatela greckiego, któremu odmówiono prawa pobytu w Belgii przez okres przekraczający trzy miesiące jako osobie poszukującej pracy. Belgijskie organy uznały, że G.M.A. nie spełniał warunków, ponieważ nie przedstawił dowodów na rzeczywistą szansę zatrudnienia. G.M.A. argumentował, że zgodnie z orzecznictwem Trybunału (wyrok w sprawie Antonissen) oraz dyrektywą 2004/38, osoby poszukujące pracy powinny mieć zapewniony „rozsądny termin” na znalezienie zatrudnienia, który nie powinien być krótszy niż sześć miesięcy, i w tym okresie nie powinny być zobowiązane do udowadniania rzeczywistej szansy na zatrudnienie. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytania prejudycjalne, potwierdził, że art. 45 TFUE i art. 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2004/38 należy interpretować w ten sposób, że przyjmujące państwo członkowskie jest zobowiązane zapewnić obywatelowi Unii rozsądny termin (który zaczyna biec od momentu rejestracji jako osoba poszukująca pracy) na znalezienie zatrudnienia. W tym okresie państwo członkowskie może wymagać jedynie dowodu aktywnego poszukiwania pracy. Dopiero po upływie tego terminu można wymagać od osoby poszukującej pracy wykazania, że nadal poszukuje pracy i ma rzeczywiste szanse na zatrudnienie. Trybunał uznał, że okres sześciu miesięcy jest co do zasady rozsądnym terminem. W związku z tym, belgijskie przepisy nakładające obowiązek udowodnienia rzeczywistej szansy na zatrudnienie w początkowym okresie poszukiwania pracy zostały uznane za niezgodne z prawem UE.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism

Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, państwo członkowskie jest zobowiązane zapewnić obywatelowi Unii rozsądny termin (co najmniej sześć miesięcy), który zaczyna biec od momentu rejestracji jako osoba poszukująca pracy, w celu umożliwienia mu zapoznania się z ofertami pracy i podjęcia środków niezbędnych do uzyskania zatrudnienia. W tym okresie można wymagać jedynie dowodu poszukiwania pracy, a nie dowodu rzeczywistej szansy na zatrudnienie.

Uzasadnienie

Trybunał oparł się na art. 45 TFUE i art. 14 ust. 4 lit. b) dyrektywy 2004/38, podkreślając autonomiczne znaczenie pojęcia 'pracownika' i potrzebę szerokiej interpretacji swobodnego przepływu pracowników. Skodyfikowano prawo pobytu osób poszukujących pracy, które wymaga zapewnienia rozsądnego terminu na znalezienie zatrudnienia, aby zapewnić skuteczność art. 45 TFUE. Okres sześciu miesięcy uznano za co najmniej rozsądny. W tym okresie nacisk kładziony jest na aktywność poszukiwania pracy, a dopiero po jego upływie ocenia się rzeczywiste szanse zatrudnienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (G.M.A.)

Strony

Nazwa	Typ	Rola
G.M.A.	osoba_fizyczna	skarżący
État belge	organ_krajowy	pozwany
rząd belgijski	organ_krajowy	interwenient
rząd duński	organ_krajowy	interwenient
rząd polski	organ_krajowy	interwenient
rząd Zjednoczonego Królestwa	organ_krajowy	interwenient
Komisja Europejska	instytucja_ue	interwenient

Przepisy (11)

Główne

TFUE art. 45

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Dyrektywa 2004/38/WE art. 14 § ust. 4 lit. b)