C-709/20

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2021-07-15
cjeuprawo_ue_ogolneswobody_przemieszczania_sie_i_pobytuWysokatrybunal
obywatelstwo UEprawo pobytuświadczenia socjalnedyskryminacjazasoby finansoweprawa podstawoweBrexitokres przejściowy

Podsumowanie

Obywatel UE legalnie przebywający w innym państwie członkowskim na podstawie prawa krajowego, ale nieposiadający wystarczających zasobów, nie może powoływać się na zasadę niedyskryminacji w celu uzyskania świadczeń socjalnych, chyba że odmowa ich przyznania naraziłaby jego lub jego dzieci na naruszenie praw podstawowych.

Sprawa dotyczyła obywatelki UE, która legalnie przebywała w Wielkiej Brytanii na podstawie prawa krajowego, ale nie miała wystarczających środków do życia. Odmówiono jej świadczeń socjalnych, co zakwestionowała jako dyskryminację. Trybunał orzekł, że choć prawo krajowe może przyznawać pobyt na mniej restrykcyjnych warunkach, obywatel UE nieposiadający wystarczających zasobów nie może powoływać się na zasadę niedyskryminacji w celu uzyskania świadczeń socjalnych, chyba że odmowa naraziłaby go lub jego dzieci na naruszenie praw podstawowych.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 18 TFUE i art. 24 dyrektywy 2004/38/WE. Sprawa dotyczyła obywatelki UE (CG) z podwójnym obywatelstwem chorwackim i niderlandzkim, która przebywała w Irlandii Północnej od 2018 r. na podstawie prawa krajowego (status rezydenta tymczasowego), ale nie posiadała wystarczających zasobów do życia. Odmówiono jej przyznania świadczenia z zakresu pomocy społecznej (zasiłku na pokrycie kosztów utrzymania) na podstawie krajowego przepisu wykluczającego z takich świadczeń obywateli UE posiadających prawo pobytu na czas określony na podstawie prawa krajowego. Appeal Tribunal for Northern Ireland zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniem, czy taki przepis jest dyskryminujący i niezgodny z prawem UE. Trybunał stwierdził, że choć prawo UE ma zastosowanie do Wielkiej Brytanii w okresie przejściowym po Brexicie, a obywatel UE legalnie przebywający na terytorium innego państwa członkowskiego jest objęty zakresem prawa UE, to zasada niedyskryminacji z art. 24 dyrektywy 2004/38/WE ma zastosowanie tylko do osób, których pobyt spełnia warunki tej dyrektywy. Obywatelka CG, nieposiadająca wystarczających zasobów, nie spełniała warunków do uzyskania prawa pobytu na podstawie dyrektywy 2004/38/WE, a zatem nie mogła powoływać się na zasadę niedyskryminacji w celu uzyskania świadczeń socjalnych. Jednakże Trybunał podkreślił, że nawet jeśli odmówiono świadczeń socjalnych, organy krajowe muszą zbadać, czy taka odmowa nie narazi obywatela UE i jego dzieci na naruszenie praw podstawowych (godność, życie prywatne i rodzinne, najlepszy interes dziecka) gwarantowanych przez Kartę praw podstawowych UE. W przypadku braku zasobów i samotnego rodzicielstwa, należy upewnić się, czy obywatel może żyć z dziećmi w godnych warunkach, uwzględniając inne dostępne środki pomocy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, obywatel Unii nieposiadający wystarczających zasobów i nielegalnie przebywający na terytorium państwa członkowskiego na podstawie prawa UE nie może powoływać się na zasadę niedyskryminacji w celu uzyskania świadczeń socjalnych. Jednakże, jeśli obywatel UE legalnie przebywa na podstawie prawa krajowego, organy krajowe muszą zbadać, czy odmowa przyznania świadczeń nie narazi jego lub jego dzieci na naruszenie praw podstawowych.

Uzasadnienie

Trybunał wyjaśnił, że zasada niedyskryminacji z art. 24 dyrektywy 2004/38/WE ma zastosowanie tylko do osób, których pobyt spełnia warunki tej dyrektywy. Obywatelka CG, nieposiadająca wystarczających zasobów, nie spełniała tych warunków. Jednakże, jeśli obywatel UE legalnie przebywa na podstawie prawa krajowego, organy krajowe muszą zbadać, czy odmowa świadczeń nie narazi go lub jego dzieci na naruszenie praw podstawowych (art. 1, 7, 24 Karty praw podstawowych UE).

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

niejednoznaczny (sąd odsyłający otrzymał wytyczne)

Strony

NazwaTypRola
CGosoba_fizycznaskarżący
The Department for Communities in Northern Irelandorgan_krajowypozwany
Rząd Zjednoczonego Królestwapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (17)

Główne

TFUE art. 18 § 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Zakazuje wszelkiej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową w zakresie zastosowania Traktatów.

Dyrektywa 2004/38/WE art. 24 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE

Zapewnia równe traktowanie obywateli Unii zamieszkujących na terytorium przyjmującego państwa członkowskiego z obywatelami tego państwa.

Dyrektywa 2004/38/WE art. 24 § 2

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE

Stanowi odstępstwo od równego traktowania, zezwalając państwu przyjmującemu na nieprzyznawanie świadczeń z pomocy społecznej w określonych sytuacjach (np. w ciągu pierwszych trzech miesięcy pobytu lub przed nabyciem prawa stałego pobytu dla osób niepracujących).

Pomocnicze

TFUE art. 20 § 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Ustanawia obywatelstwo Unii, które jest dodatkowe w stosunku do obywatelstwa krajowego.

TFUE art. 21 § 1

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Przyznaje obywatelom Unii prawo do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium państw członkowskich, z zastrzeżeniem ograniczeń i warunków.

Dyrektywa 2004/38/WE art. 7 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE

Określa warunki uzyskania prawa pobytu przez okres dłuższy niż trzy miesiące, w tym posiadanie wystarczających zasobów i pełnego ubezpieczenia zdrowotnego dla osób nieaktywnych zawodowo.

Dyrektywa 2004/38/WE art. 37

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/38/WE

Pozwala państwom członkowskim na stosowanie przepisów mniej restrykcyjnych niż te zawarte w dyrektywie.

Karta art. 1

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Gwarantuje godność ludzką.

Karta art. 7

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Gwarantuje prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego.

Karta art. 24 § 2

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Nakazuje uwzględnianie najlepszego interesu dziecka we wszystkich działaniach dotyczących dzieci.

Umowa o wystąpieniu art. 126

Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

Określa okres przejściowy od 1 lutego 2020 r. do 31 grudnia 2020 r.

Umowa o wystąpieniu art. 127 § 1

Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

Stanowi, że w okresie przejściowym prawo Unii ma zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i na jego terytorium.

Umowa o wystąpieniu art. 86 § 2

Umowa o wystąpieniu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z Unii Europejskiej i Europejskiej Wspólnoty Energii Atomowej

Stanowi, że TSUE pozostaje właściwy do wydawania orzeczeń w trybie prejudycjalnym na wnioski sądów Zjednoczonego Królestwa złożone przed zakończeniem okresu przejściowego.

przepisy EOG art. 13

Immigration (European Economic Area) Regulations 2016

przepisy w sprawie zasiłku na pokrycie kosztów utrzymania z 2016 r. art. 9 § 2

Universal Credit Regulations (Northern Ireland) 2016

Definiuje warunki posiadania miejsca zwykłego pobytu w celu ustalenia prawa do świadczeń.

przepisy w sprawie zasiłku na pokrycie kosztów utrzymania z 2016 r. art. 9 § 3

Universal Credit Regulations (Northern Ireland) 2016

Wyklucza pewne kategorie prawa pobytu z definicji miejsca zwykłego pobytu, w tym prawo pobytu na podstawie załącznika UE do systemu pobytu.

przepisy z 2019 r.

Social Security (Income-related Benefits) (Updating and Amendment) (EU Exit) Regulations (Northern Ireland) 2019

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obywatel UE legalnie przebywający na podstawie prawa krajowego, ale nieposiadający wystarczających zasobów, nie może automatycznie powoływać się na zasadę niedyskryminacji w celu uzyskania świadczeń socjalnych, jeśli nie spełnia warunków dyrektywy 2004/38/WE. Odmowa przyznania świadczeń socjalnych obywatelowi UE nieposiadającemu wystarczających zasobów nie narusza praw podstawowych, jeśli istnieją inne dostępne środki pomocy zapewniające godne warunki życia.

Odrzucone argumenty

Przepis krajowy wykluczający obywateli UE z prawem pobytu na czas określony na podstawie prawa krajowego z dostępu do świadczeń socjalnych jest dyskryminujący i niezgodny z art. 18 TFUE i prawem UE. Prawo pobytu przyznane na podstawie mniej restrykcyjnych przepisów krajowych powinno być traktowane na równi z prawem pobytu na podstawie dyrektywy 2004/38/WE w celu uzyskania świadczeń socjalnych.

Godne uwagi sformułowania

obywatelstwo Unii powinno stanowić podstawowy status obywateli państw członkowskich nie można powoływać się na zasadę niedyskryminacji bez konieczności spełnienia warunków przewidzianych w dyrektywie 2004/38/WE organy krajowe są zobowiązane do sprawdzenia, czy odmowa przyznania świadczeń nie naraża obywatela i jego dzieci na konkretne i aktualne ryzyko naruszenia ich praw podstawowych

Skład orzekający

K. Lenaerts

prezes

J.C. Bonichot

prezes_izby

A. Prechal

prezes_izby

E. Regan

prezes_izby

M. Ilešič

prezes_izby

L. Bay Larsen

prezes_izby

A. Kumin

prezes_izby

N. Wahl

prezes_izby

T. von Danwitz

sędzia

K. Jürimäe

sprawozdawca

C. Lycourgos

sędzia

I. Jarukaitis

sędzia

N. Jääskinen

sędzia

I. Ziemele

sędzia

J. Passer

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "interpretacja zasad dostępu obywateli UE do świadczeń socjalnych w państwach członkowskich, zwłaszcza w kontekście prawa krajowego przyznającego pobyt na mniej restrykcyjnych warunkach oraz ochrony praw podstawowych."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji obywateli UE nieaktywnych zawodowo, nieposiadających wystarczających zasobów, którzy legalnie przebywają na podstawie prawa krajowego, ale nie spełniają warunków dyrektywy 2004/38/WE. Konieczność indywidualnej oceny ryzyka naruszenia praw podstawowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia dostępu obywateli UE do świadczeń socjalnych w innym państwie członkowskim, co jest istotne dla wielu osób. Dodatkowo, kontekst Brexitu i ochrona praw podstawowych dodają jej znaczenia.

Brexit a świadczenia socjalne: Czy obywatel UE legalnie mieszkający w UK może liczyć na pomoc, jeśli nie ma pieniędzy?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI