C-708/20
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że sąd państwa członkowskiego, w którym poszkodowany ma miejsce zamieszkania, nie może na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 1215/2012 orzekać w sprawie przeciwko ubezpieczonemu, jeśli nie został on przypozwany przez ubezpieczyciela, nawet jeśli powództwo przeciwko ubezpieczycielowi jest dopuszczalne.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 1215/2012 w kontekście jurysdykcji w sprawach ubezpieczeniowych. Poszkodowana, mająca miejsce zamieszkania w Zjednoczonym Królestwie, dochodziła odszkodowania od ubezpieczyciela (Hiszpania) i ubezpieczonego (Irlandia) w związku z wypadkiem w wynajmowanej nieruchomości w Hiszpanii. Sąd odsyłający pytał, czy sąd państwa członkowskiego, w którym mieszka poszkodowany, może orzekać przeciwko ubezpieczonemu na podstawie art. 13 ust. 3, nawet jeśli roszczenie nie dotyczy bezpośrednio stosunku ubezpieczenia. Trybunał stwierdził, że nie, ponieważ przepis ten ma zastosowanie tylko wtedy, gdy ubezpieczony jest przypozwany przez ubezpieczyciela.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 13 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych w sprawach cywilnych i handlowych. Sprawa wywodziła się ze sporu, w którym poszkodowana BT, mająca miejsce zamieszkania w Zjednoczonym Królestwie, dochodziła odszkodowania od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej EB (Irlandia) oraz od ubezpieczyciela Seguros Catalana Occidente (Hiszpania) w związku z wypadkiem, który miał miejsce w wynajmowanej przez EB nieruchomości w Hiszpanii. BT twierdziła, że sądy Anglii i Walii mają jurysdykcję wobec obu pozwanych na podstawie przepisów rozporządzenia nr 1215/2012, w tym art. 13 ust. 3, który pozwala na przypozwanie ubezpieczonego w ramach powództwa przeciwko ubezpieczycielowi. EB zakwestionowała jurysdykcję sądów brytyjskich, argumentując, że roszczenie przeciwko niej nie dotyczy spraw ubezpieczeniowych. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytania prejudycjalne, orzekł, że art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 1215/2012 należy interpretować w ten sposób, że sąd państwa członkowskiego, w którym poszkodowany ma miejsce zamieszkania, nie może na jego podstawie orzekać w przedmiocie żądania naprawienia szkody podniesionego przeciwko ubezpieczającemu lub ubezpieczonemu, którzy nie zostali przypozwani przez ubezpieczyciela. Trybunał podkreślił, że przepis ten ma na celu ochronę ubezpieczyciela poprzez umożliwienie mu przypozwania ubezpieczonego, a nie odwrotnie, i nie może być wykorzystywany do obejścia przepisów dotyczących jurysdykcji w sprawach z czynów niedozwolonych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, sąd państwa członkowskiego, w którym poszkodowany ma miejsce zamieszkania, nie może na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 1215/2012 uznać się za właściwy do orzekania w przedmiocie żądania naprawienia szkody podniesionego przeciwko ubezpieczającemu lub ubezpieczonemu, którzy nie zostali przypozwani przez ubezpieczyciela.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 1215/2012 ma na celu ochronę ubezpieczyciela poprzez umożliwienie mu przypozwania ubezpieczonego, a nie odwrotnie. Przepis ten stosuje się tylko do spraw dotyczących ubezpieczenia, a roszczenie przeciwko ubezpieczonemu nie zawsze mieści się w tej kategorii, zwłaszcza gdy nie angażuje ono bezpośrednio stosunku ubezpieczenia. Pozwolenie na takie przypozwanie mogłoby prowadzić do obejścia przepisów dotyczących jurysdykcji w sprawach z czynów niedozwolonych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
nie dotyczy (udzielono odpowiedzi na pytanie prejudycjalne)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| BT | osoba_fizyczna | powód |
| Seguros Catalana Occidente | spolka | pozwany |
| EB | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (5)
Główne
Rozporządzenie nr 1215/2012 art. 13 § 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Przepis ten nie pozwala sądowi na orzekanie przeciwko ubezpieczonemu, który nie został przypozwany przez ubezpieczyciela, nawet jeśli powództwo przeciwko ubezpieczycielowi jest dopuszczalne.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 1215/2012 art. 10
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Określa autonomiczny system podziału jurysdykcji w sprawach dotyczących ubezpieczenia.
Rozporządzenie nr 1215/2012 art. 11 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Określa jurysdykcję wobec ubezpieczyciela.
Rozporządzenie nr 1215/2012 art. 13 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Pozwala ubezpieczonemu na przypozwanie ubezpieczyciela.
Rozporządzenie nr 1215/2012 art. 13 § 2
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1215/2012
Dotyczy powództw wytoczonych przez poszkodowanego bezpośrednio przeciwko ubezpieczycielowi.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 1215/2012 ma na celu ochronę ubezpieczyciela i nie może być wykorzystywany do obejścia przepisów o jurysdykcji w sprawach z czynów niedozwolonych. Powództwo przeciwko ubezpieczonemu nie zawsze jest sprawą dotyczącą ubezpieczenia w rozumieniu rozporządzenia.
Odrzucone argumenty
Możliwość przypozwania ubezpieczonego na podstawie art. 13 ust. 3, nawet jeśli nie został przypozwany przez ubezpieczyciela, w celu uniknięcia równoległych postępowań. Żądanie oparte na tych samych okolicznościach faktycznych co żądanie przeciwko ubezpieczycielowi powinno być objęte zakresem spraw ubezpieczeniowych.
Godne uwagi sformułowania
autonomiczne pojęcie „spraw dotyczących ubezpieczenia” nierównowaga między stronami, którą przepisy sekcji 3 w rozdziale II wspomnianego rozporządzenia mają na celu skorygować umożliwienie poszkodowanemu przypozwania ubezpieczonego na podstawie art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 1215/2012 sprowadzałoby się do obejścia przepisów tego rozporządzenia regulujących jurysdykcję w sprawach dotyczących czynu niedozwolonego
Skład orzekający
N. Jääskinen
prezes izby
M. Safjan
sprawozdawca
M. Gavalec
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretację art. 13 ust. 3 rozporządzenia nr 1215/2012 w kontekście jurysdykcji w sprawach ubezpieczeniowych i możliwości przypozwania ubezpieczonego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy poszkodowany dochodzi roszczeń bezpośrednio od ubezpieczyciela i chce jednocześnie przypozwać ubezpieczonego, który nie został przypozwany przez ubezpieczyciela.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii jurysdykcji w transgranicznych sprawach ubezpieczeniowych, co jest istotne dla praktyków prawa. Wykładnia przepisów rozporządzenia Bruksela I bis ma bezpośrednie przełożenie na możliwość dochodzenia roszczeń przez poszkodowanych.
“Czy można pozwać ubezpieczonego, jeśli nie zrobił tego ubezpieczyciel? TSUE wyjaśnia zasady jurysdykcji w sprawach ubezpieczeniowych.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI