C-702/18 P

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2020-06-18
cjeuwlasnosc_intelektualnaznaki_towaroweWysokatrybunal
znak towarowy Unii Europejskiejprawdopodobieństwo wprowadzenia w błądwcześniejszy znak towarowyEUIPOSąd Unii Europejskiejodwołaniecharakter odróżniającyart. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia nr 207/2009art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009

Podsumowanie

Trybunał uchylił wyrok Sądu w sprawie znaku towarowego PRIMART, uznając naruszenie prawa przez Sąd w zakresie oceny dopuszczalności argumentów dotyczących słabo odróżniającego charakteru wcześniejszego znaku towarowego.

Sprawa dotyczyła odwołania od wyroku Sądu Unii Europejskiej, który oddalił skargę na decyzję EUIPO odmawiającą rejestracji znaku towarowego PRIMART. Głównym zarzutem w odwołaniu było naruszenie przez Sąd art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009, poprzez uznanie za niedopuszczalną argumentacji dotyczącej słabo odróżniającego charakteru wcześniejszego znaku PRIMA. Trybunał uznał, że Sąd naruszył prawo, nie badając tej kwestii, co mogło wpłynąć na ostateczne rozstrzygnięcie. W związku z tym wyrok Sądu został uchylony, a sprawa skierowana do ponownego rozpoznania.

Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe „Primart” Marek Łukasiewicz wniosło odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej od wyroku Sądu Unii Europejskiej, który oddalił jego skargę na decyzję EUIPO. Decyzja ta odmawiała rejestracji unijnego znaku towarowego PRIMART ze względu na prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd konsumentów, wynikające z istnienia wcześniejszego hiszpańskiego znaku towarowego PRIMA. Głównym zarzutem w odwołaniu było naruszenie przez Sąd art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009, który ogranicza badanie stanu faktycznego przez EUIPO w postępowaniu dotyczącym względnych podstaw odmowy rejestracji do dowodów i argumentów przedstawionych przez strony. Sąd uznał za niedopuszczalną argumentację skarżącego dotyczącą słabo odróżniającego charakteru wcześniejszego znaku PRIMA, ponieważ została ona przedstawiona po raz pierwszy przed Sądem. Trybunał Sprawiedliwości uznał, że Sąd naruszył prawo, nie badając tej kwestii, ponieważ ocena samoistnego charakteru odróżniającego znaku towarowego jest kwestią prawną, którą instancje EUIPO są zobowiązane rozpatrzyć, nawet z urzędu. Ponadto, Izba Odwoławcza EUIPO sama wypowiedziała się w tej kwestii, co powinno podlegać kontroli Sądu. Trybunał stwierdził również, że uzasadnienie Sądu w tej części było niewystarczające. W związku z tym, że naruszenie prawa przez Sąd mogło mieć wpływ na wynik sprawy, Trybunał uchylił zaskarżony wyrok i skierował sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, Sąd naruszył prawo, uznając za niedopuszczalną argumentację dotyczącą słabo odróżniającego charakteru wcześniejszego znaku towarowego na tej podstawie, że przedstawiono ją po raz pierwszy przed Sądem.

Uzasadnienie

Ocena samoistnego charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego jest kwestią prawną, którą instancje EUIPO są zobowiązane rozpatrzyć, nawet z urzędu. Strona skarżąca musi mieć prawo zakwestionowania przed sądami Unii każdej kwestii faktycznej i prawnej, na której organ Unii opiera swoje decyzje. Ponadto, Izba Odwoławcza EUIPO sama wypowiedziała się w tej kwestii, co powinno podlegać kontroli Sądu. Uzasadnienie Sądu w tej części było niewystarczające.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

inne

Strona wygrywająca

skarżący (Primart)

Strony

NazwaTypRola
Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe „Primart” Marek Łukasiewiczspolkastrona wnosząca odwołanie
Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO)instytucja_uestrona pozwana w pierwszej instancji
Bolton Cile España SAspolkainterwenient w pierwszej instancji

Przepisy (7)

Główne

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 8 § 1 lit. b)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Określa względne podstawy odmowy rejestracji znaku towarowego, w tym prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd opinii publicznej z powodu identyczności lub podobieństwa do wcześniejszego znaku towarowego i towarów/usług.

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 76 § 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Ogranicza badanie stanu faktycznego przez EUIPO w postępowaniu dotyczącym względnych podstaw odmowy rejestracji do stanu faktycznego, dowodów i argumentów przedstawionych przez strony.

Statut TSUE art. 56

Statut Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Podstawa prawna odwołania do Trybunału Sprawiedliwości od wyroku Sądu.

Regulamin postępowania przed Sądem art. 188

Regulamin postępowania przed Sądem Unii Europejskiej

Zakazuje zmiany przedmiotu sporu przed izbą odwoławczą w pismach procesowych składanych przed Sądem.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 207/2009 art. 65

Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej

Określa podstawy skarg do Trybunału Sprawiedliwości na decyzje izb odwoławczych EUIPO.

TFUE art. 263

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna skargi o stwierdzenie nieważności aktu instytucji UE.

Karta Praw Podstawowych art. 47

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd naruszył art. 76 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009, uznając za niedopuszczalną argumentację dotyczącą słabo odróżniającego charakteru wcześniejszego znaku towarowego, przedstawioną po raz pierwszy przed Sądem. Ocena samoistnego charakteru odróżniającego znaku towarowego jest kwestią prawną, którą instancje EUIPO są zobowiązane rozpatrzyć, nawet z urzędu. Strona skarżąca musi mieć prawo zakwestionowania przed sądami Unii każdej kwestii faktycznej i prawnej, na której organ Unii opiera swoje decyzje. Izba Odwoławcza EUIPO sama wypowiedziała się w kwestii samoistnego charakteru odróżniającego znaku, co powinno podlegać kontroli Sądu. Uzasadnienie Sądu w kwestii oceny charakteru odróżniającego znaku było niewystarczające.

Odrzucone argumenty

Odwołanie nie zawiera zwięzłego omówienia podnoszonych zarzutów (oddalone). Główne argumenty wnoszącej odwołanie dotyczące znaczenia wyrazu „prima” i charakteru odróżniającego znaku towarowego podnoszą kwestie faktyczne, a nie prawne (oddalone). Argumentacja wnoszącej odwołanie dotycząca słabo odróżniającego charakteru wcześniejszego znaku towarowego była niedopuszczalna, ponieważ przedstawiono ją po raz pierwszy przed Sądem (uznane za błędne przez TSUE). Nawet gdyby Sąd uznał argumenty za dopuszczalne, nie miałoby to wpływu na rozstrzygnięcie, ponieważ prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd może zaistnieć nawet przy słabo odróżniającym znaku (uznane za błędne przez TSUE). Sąd orzekł w przedmiocie znaczenia wyrazu „prima” i charakteru odróżniającego znaku, opierając się na stanie faktycznym przedstawionym przez strony (uznane za niewystarczające przez TSUE).

Godne uwagi sformułowania

prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd opinii publicznej ogranicza się w tym badaniu do stanu faktycznego, dowodów i argumentów przedstawionych przez strony pisma procesowe składane przez strony w toku postępowania przed Sądem nie mogą zmieniać przedmiotu sporu przed izbą odwoławczą ocena samoistnego charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku towarowego stanowi zaś kwestię prawną niezbędną do zapewnienia prawidłowego stosowania tego rozporządzenia strona skarżąca musi mieć prawo zakwestionowania przed sądami Unii każdej kwestii faktycznej i prawnej, na której organ Unii opiera swoje decyzje nie można wykluczyć, że Sąd doszedłby do innego wniosku niż ten, który zawarł w zaskarżonym wyroku, gdyby uznał za dopuszczalne argumenty wnoszącej odwołanie dotyczące słabo odróżniającego charakteru wcześniejszego znaku towarowego uzasadnienie Sądu może być dorozumiane, o tyle musi ono jednak pozwolić zainteresowanym na poznanie powodów, dla których Sąd nie przychylił się do ich argumentów, a Trybunałowi dostarczyć informacji wystarczających do sprawowania kontroli

Skład orzekający

M. Bobek

rzecznik generalny

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Zakres kontroli Sądu nad decyzjami EUIPO, dopuszczalność argumentów podnoszonych po raz pierwszy przed Sądem w sprawach znaków towarowych, znaczenie samoistnego charakteru odróżniającego znaku towarowego w ocenie prawdopodobieństwa wprowadzenia w błąd."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej interpretacji przepisów dotyczących znaków towarowych UE i procedury przed Sądami UE.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak ważne jest przestrzeganie procedury i prawa przez sądy, nawet w sprawach dotyczących znaków towarowych. Pokazuje też, jak Sąd UE może popełnić błąd proceduralny, który Trybunał koryguje.

Sąd UE popełnił błąd proceduralny? Trybunał Sprawiedliwości uchyla wyrok w sprawie znaku towarowego PRIMART.

Sektor

wlasnosc_intelektualna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI