C-70/09

Umowa WE-Szwajcaria o swobodnym przepływie osób nie zakazuje odmiennego traktowania podatkowego obywateli Szwajcarii jako usługobiorców w Austrii.

Sprawa dotyczyła obywateli Szwajcarii, którzy wydzierżawili teren łowiecki w Austrii i byli opodatkowani wyższą stawką podatku łowieckiego niż obywatele UE. Sąd krajowy pytał, czy umowa o swobodnym przepływie osób między UE a Szwajcarią stoi na przeszkodzie takiemu zróżnicowaniu. Trybunał orzekł, że umowa ta, w szczególności jej postanowienia dotyczące usług, nie zakazuje odmiennego traktowania podatkowego obywateli Szwajcarii jako usługobiorców, ponieważ nie obejmuje ona automatycznie zasad niedyskryminacji w zakresie podatków transgranicznych, a Szwajcaria nie jest częścią jednolitego rynku UE.

Sprawa C-70/09 dotyczyła wykładni umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie swobodnego przepływu osób. Dwóch obywateli Szwajcarii wydzierżawiło teren łowiecki w austriackim kraju związkowym Vorarlberg na okres sześciu lat. Z tytułu wykonywania prawa do polowania zostali oni obciążeni podatkiem łowieckim według stawki 35% podstawy opodatkowania, podczas gdy obywatele Unii Europejskiej oraz osoby traktowane na równi z nimi płacili 15%. Sąd krajowy (Verwaltungsgerichtshof) zawiesił postępowanie i zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem, czy polowanie, w sytuacji gdy ubyte zwierzyna jest sprzedawana, stanowi działalność gospodarczą na własny rachunek w rozumieniu art. 43 WE (obecnie art. 49 TFUE), nawet jeśli nie ma na celu osiągnięcia zysku. Trybunał wyjaśnił, że zasady swobody przedsiębiorczości nie mają zastosowania do obywateli państw trzecich, takich jak Szwajcaria. Jednakże, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, Trybunał zbadał sprawę pod kątem postanowień umowy o swobodnym przepływie osób. Stwierdzono, że dzierżawa prawa do polowania stanowi świadczenie usług o charakterze transgranicznym, a skarżący są usługobiorcami. Trybunał orzekł, że umowa o swobodnym przepływie osób nie stoi na przeszkodzie temu, aby w kontekście poboru podatku należnego za świadczenie usługi takiej jak oddanie do dyspozycji prawa do polowania, obywatel jednej z umawiających się stron był traktowany na terytorium drugiej umawiającej się strony jako usługobiorca w sposób odmienny niż osoby mające główne miejsce zamieszkania na tym terytorium, obywatele Unii oraz osoby, których prawo Unii Europejskiej traktuje w ten sam sposób. Uzasadniono to tym, że umowa nie zawiera szczególnych postanowień dotyczących zasady niedyskryminacji w zakresie podatków transgranicznych, a Szwajcaria nie jest częścią jednolitego rynku UE.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (17)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy