C-695/19
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że pośrednictwo w sprzedaży rozszerzeń gwarancji na sprzęt AGD i RTV nie jest traktowane jako transakcja finansowa ani pomocnicza, co oznacza, że obrót z tych transakcji nie może być wyłączony z obliczenia proporcjonalnej części VAT do odliczenia.
Sprawa dotyczyła możliwości odliczenia VAT przez portugalską spółkę Rádio Popular, która sprzedawała rozszerzenia gwarancji na sprzęt AGD i RTV. Spółka traktowała te transakcje jako zwolnione z VAT ubezpieczenie, ale próbowała wyłączyć ich obrót z obliczenia proporcjonalnej części VAT do odliczenia, argumentując, że są to transakcje finansowe lub pomocnicze. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że choć transakcje te mogą być uznane za usługi pokrewne ubezpieczeniom, nie są one traktowane jako transakcje finansowe ani pomocnicze w rozumieniu przepisów VAT, co uniemożliwia ich wyłączenie z mianownika przy obliczaniu proporcjonalnej części VAT do odliczenia.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów dyrektywy VAT w sprawie prawa do odliczenia podatku naliczonego przez spółkę Rádio Popular, która sprzedawała rozszerzenia gwarancji na urządzenia gospodarstwa domowego i artykuły z dziedziny informatyki i telekomunikacji. Spółka traktowała te transakcje jako zwolnione z VAT usługi ubezpieczeniowe, ale jednocześnie wnioskowała o wyłączenie obrotu z tych transakcji z mianownika przy obliczaniu proporcjonalnej części VAT do odliczenia, powołując się na przepisy dotyczące transakcji finansowych i pomocniczych. Sąd odsyłający (Tribunal Arbitral Tributário) miał wątpliwości, czy pośrednictwo w sprzedaży rozszerzeń gwarancji można uznać za transakcje finansowe lub równoważne im na podstawie zasad neutralności i niezakłócania konkurencji. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując przepisy dyrektywy VAT, stwierdził, że transakcje ubezpieczeniowe i finansowe są wyraźnie rozróżnione i nie można ich utożsamiać. Choć transakcje pośrednictwa w sprzedaży rozszerzeń gwarancji mogą być uznane za usługi pokrewne transakcjom ubezpieczeniowym, nie są one objęte odstępstwem przewidzianym w art. 174 ust. 2 dyrektywy VAT, które dotyczy transakcji finansowych i pomocniczych. Zasada neutralności podatkowej nie pozwala na rozszerzenie zakresu zwolnienia w braku wyraźnego przepisu. W konsekwencji, obrót uzyskany z tych transakcji nie powinien zostać wyłączony z mianownika przy obliczaniu proporcjonalnej części VAT do odliczenia.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, transakcje te nie stanowią transakcji finansowych ani pomocniczych w rozumieniu art. 174 ust. 2 lit. b) i c) dyrektywy VAT w związku z art. 135 ust. 1 lit. b)-g) tej dyrektywy.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że dyrektywa VAT wyraźnie rozróżnia transakcje ubezpieczeniowe (art. 135 ust. 1 lit. a)) od transakcji finansowych (art. 135 ust. 1 lit. b)-g)). Transakcje pośrednictwa w sprzedaży rozszerzeń gwarancji, choć mogą być uznane za usługi pokrewne transakcjom ubezpieczeniowym, nie są objęte odstępstwem przewidzianym w art. 174 ust. 2 dyrektywy VAT, które dotyczy transakcji finansowych i pomocniczych. Zasada neutralności podatkowej nie pozwala na rozszerzenie zakresu zwolnienia w braku wyraźnego przepisu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Rádio Popular – Electrodomésticos SA | spolka | skarżący |
| Autoridade Tributária e Aduaneira | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd portugalski | inne | interwenient |
| Rząd grecki | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (16)
Główne
Dyrektywa VAT art. 135 § 1 lit. a)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Zwolnienie dotyczy transakcji ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, wraz z usługami pokrewnymi świadczonymi przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych. Pojęcia te należy interpretować ściśle. Usługi pośrednictwa w sprzedaży rozszerzeń gwarancji, świadczone przez podmiot działający jako pośrednik między ubezpieczycielem a klientem, mogą być uznane za usługi pokrewne, jeśli spełnione są kryteria dotyczące relacji z ubezpieczycielem i ubezpieczonym oraz istotnych aspektów pośrednictwa.
Dyrektywa VAT art. 174 § 1
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Określa sposób obliczania proporcjonalnej części VAT podlegającej odliczeniu jako ułamka obrotu z transakcji dających prawo do odliczenia (licznik) do całkowitego obrotu (licznik + obrót z transakcji niedających prawa do odliczenia).
Dyrektywa VAT art. 174 § 2
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Określa odstępstwa od obliczania proporcjonalnej części VAT, wyłączając z mianownika obrót z dostaw dóbr inwestycyjnych, pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości oraz pomocniczych transakcji finansowych (lit. b i c), a także transakcji wymienionych w art. 135 ust. 1 lit. b)-g), jeżeli są pomocnicze (lit. c).
Dyrektywa VAT art. 174 § 2 lit. b)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Wyłącza z mianownika przy obliczaniu proporcjonalnej części VAT obrót uzyskany z pomocniczych transakcji finansowych.
Dyrektywa VAT art. 174 § 2 lit. c)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Wyłącza z mianownika przy obliczaniu proporcjonalnej części VAT obrót uzyskany z transakcji, o których mowa w art. 135 ust. 1 lit. b)–g), jeżeli są to transakcje pomocnicze.
Pomocnicze
Dyrektywa VAT art. 1 § 2
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 135 § 1 lit. b)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 135 § 1 lit. c)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 135 § 1 lit. d)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 135 § 1 lit. e)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 135 § 1 lit. f)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 135 § 1 lit. g)
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 173 § 1
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa VAT art. 173 § 2
Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
kodeks VAT art. 9
Kodeks podatku od wartości dodanej
kodeks VAT art. 23 § 5
Kodeks podatku od wartości dodanej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Transakcje pośrednictwa w sprzedaży rozszerzeń gwarancji, choć mogą być uznane za usługi pokrewne transakcjom ubezpieczeniowym, nie są traktowane jako transakcje finansowe ani pomocnicze w rozumieniu art. 174 ust. 2 lit. b) i c) dyrektywy VAT. Dyrektywa VAT wyraźnie rozróżnia transakcje ubezpieczeniowe od transakcji finansowych. Zasada neutralności podatkowej nie pozwala na rozszerzenie zakresu zwolnienia w braku wyraźnego przepisu.
Odrzucone argumenty
Transakcje pośrednictwa w sprzedaży rozszerzeń gwarancji powinny być traktowane jako transakcje finansowe lub pomocnicze w rozumieniu art. 174 ust. 2 lit. b) i c) dyrektywy VAT, co pozwoliłoby na wyłączenie ich obrotu z mianownika przy obliczaniu proporcjonalnej części VAT do odliczenia. Zasada neutralności podatkowej i niezakłócania konkurencji powinny prowadzić do traktowania tych transakcji jako finansowych lub pomocniczych.
Godne uwagi sformułowania
pojęcia użyte do sformułowania zwolnień przewidzianych w art. 135 ust. 1 wspomnianej dyrektywy trzeba interpretować w sposób ścisły, gdyż stanowią one wyjątki od ogólnej zasady transakcje ubezpieczeniowe charakteryzują się w ogólnie przyjętym rozumieniu tym, że ubezpieczyciel zobowiązuje się w zamian za wcześniejszą zapłatę składki do zapewnienia ubezpieczonemu w razie wystąpienia zdarzenia objętego zakresem ochrony świadczenia uzgodnionego przy zawarciu umowy zwolnienie tych usług jest uzależnione od spełnienia dwóch kumulatywnych przesłanek: z jednej strony, owe usługi muszą być „pokrewne” w stosunku do transakcji ubezpieczeniowych, a z drugiej strony, muszą one być „świadczone przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych” nie można zrównać transakcji ubezpieczeniowych z transakcjami finansowymi, w szczególności do celów stosowania odstępstwa przewidzianego w art. 174 ust. 2 wspomnianej dyrektywy zasada neutralności podatkowej nie pozwala na rozszerzenie zakresu stosowania zwolnienia w braku istnienia wyraźnego przepisu
Skład orzekający
H. Saugmandsgaard Øe
rzecznik generalny
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dyrektywy VAT dotyczących odliczenia VAT w przypadku transakcji ubezpieczeniowych i finansowych, a także stosowania zasady neutralności podatkowej."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji pośrednictwa w sprzedaży rozszerzeń gwarancji i może wymagać analizy w kontekście innych rodzajów transakcji finansowych lub ubezpieczeniowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa jest interesująca dla prawników specjalizujących się w VAT i finansach, ponieważ dotyczy kluczowej kwestii rozróżnienia między transakcjami ubezpieczeniowymi a finansowymi oraz ich wpływu na prawo do odliczenia VAT.
“Czy sprzedaż gwarancji na sprzęt AGD to transakcja finansowa? TSUE wyjaśnia zasady odliczania VAT.”
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI