C-69/17
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że odmowa prawa do odliczenia VAT z powodu nabycia dokonanego w okresie dezaktywacji numeru VAT jest sprzeczna z prawem UE, jeśli spełnione są wymogi materialne i nie ma oszustwa.
Sprawa dotyczyła rumuńskiej spółki Siemens Gamesa, której odmówiono prawa do odliczenia VAT za zakupy dokonane w okresie, gdy jej numer VAT był nieaktywny z powodu niezłożenia deklaracji. Spółka odzyskała aktywność i złożyła deklaracje po reaktywacji numeru. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że odmowa prawa do odliczenia VAT, jeśli spełnione są wymogi materialne i nie ma oszustwa, jest sprzeczna z dyrektywą 2006/112/WE, nawet jeśli nabycia dokonano w okresie dezaktywacji numeru VAT.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Sprawa dotyczyła rumuńskiej spółki Siemens Gamesa Renewable Energy România SRL, która w okresie od października 2010 r. do maja 2011 r. była uznana za nieaktywnego podatnika z powodu niezłożenia deklaracji podatkowych. W tym okresie dokonała ona nabyć towarów i usług, od których naliczono VAT. Po reaktywacji jej numeru identyfikacyjnego VAT, spółka skorzystała z prawa do odliczenia VAT poprzez złożenie odpowiednich deklaracji. Jednak rumuńskie organy podatkowe odmówiły prawa do odliczenia, powołując się na fakt, że nabycia dokonano w okresie, gdy numer VAT był nieaktywny. Spółka wniosła skargę, zarzucając naruszenie zasady proporcjonalności i neutralności VAT. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytania prejudycjalne, przypomniał, że prawo do odliczenia VAT jest podstawową zasadą systemu VAT i co do zasady nie podlega ograniczeniu. Podkreślił, że prawo to jest integralną częścią mechanizmu VAT i powinno być przyznawane, jeśli zostały spełnione wymogi materialne, nawet jeśli nie spełniono niektórych wymogów formalnych. Trybunał stwierdził, że identyfikacja podatnika dla celów VAT i obowiązek zgłoszenia rozpoczęcia działalności są wymogami formalnymi, które nie mogą podważać prawa do odliczenia, jeśli przesłanki materialne zostały spełnione. Sankcjonowanie nieprzestrzegania obowiązków formalnych odmową prawa do odliczenia wykracza poza to, co jest niezbędne do zapewnienia prawidłowego stosowania tych obowiązków, chyba że naruszenie skutkowałoby niemożnością przedstawienia dowodu na spełnienie wymogów materialnych lub gdy prawo do odliczenia jest podnoszone w sposób stanowiący oszustwo lub nadużycie. W związku z tym Trybunał orzekł, że dyrektywa 2006/112/WE sprzeciwia się uregulowaniu krajowemu, które zezwala organowi podatkowemu na odmowę prawa do odliczenia VAT z powodu nabycia dokonanego w okresie dezaktywacji numeru VAT, jeśli wymogi materialne zostały spełnione, a prawo do odliczenia nie jest podnoszone w sposób stanowiący oszustwo lub nadużycie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, dyrektywa 2006/112/WE, w szczególności jej art. 213, 214 i 273, sprzeciwia się takiemu uregulowaniu krajowemu.
Uzasadnienie
Prawo do odliczenia VAT jest podstawową zasadą systemu VAT i nie powinno być ograniczane, jeśli spełnione są wymogi materialne. Wymogi formalne, takie jak posiadanie aktywnego numeru VAT czy terminowe składanie deklaracji, nie mogą prowadzić do odmowy prawa do odliczenia, jeśli nie wpływają na możliwość udowodnienia spełnienia wymogów materialnych i nie ma dowodów na oszustwo lub nadużycie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (Siemens Gamesa Renewable Energy România SRL)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Siemens Gamesa Renewable Energy România SRL | spolka | skarżący |
| Agenția Națională de Administrare Fiscală – Direcţia Generală de Soluţionare a Contestaţiilor | organ_krajowy | pozwany |
| Agenția Națională de Administrare Fiscală – Direcţia Generală de Administrare a Marilor Contribuabili | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd rumuński | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (16)
Główne
Dyrektywa 2006/112/WE art. 167
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa 2006/112/WE art. 168
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa 2006/112/WE art. 213 § 1
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa 2006/112/WE art. 214 § 1
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa 2006/112/WE art. 273
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Legea nr. 571/2003 art. 11 § 1 bis
Ustawa nr 571/2003 dotycząca kodeksu podatkowego (Rumunia)
Pomocnicze
Dyrektywa 2006/112/WE art. 1 § 2
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa 2006/112/WE art. 9 § 1
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa 2006/112/WE art. 178
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa 2006/112/WE art. 179 § 1
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa 2006/112/WE art. 250 § 1
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Dyrektywa 2006/112/WE art. 252
Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
Legea nr. 571/2003 art. 147 bis § 2
Ustawa nr 571/2003 dotycząca kodeksu podatkowego (Rumunia)
Legea nr. 571/2003 art. 153 § 9
Ustawa nr 571/2003 dotycząca kodeksu podatkowego (Rumunia)
Legea nr. 571/2003 art. 158 ter
Ustawa nr 571/2003 dotycząca kodeksu podatkowego (Rumunia)
Ordonanța Guvernului nr. 92/2003 art. 78 § 5
Rozporządzenie rządu nr 92/2003 w sprawie kodeksu postępowania podatkowego (Rumunia)
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo do odliczenia VAT jest podstawową zasadą systemu VAT i nie podlega ograniczeniu, jeśli spełnione są wymogi materialne. Wymogi formalne (np. aktywacja numeru VAT, składanie deklaracji) nie mogą prowadzić do odmowy prawa do odliczenia, jeśli nie uniemożliwiają udowodnienia spełnienia wymogów materialnych i nie ma dowodów na oszustwo lub nadużycie. Sankcjonowanie naruszenia obowiązków formalnych odmową prawa do odliczenia jest nieproporcjonalne i wykracza poza niezbędne środki.
Odrzucone argumenty
Argumenty organu podatkowego opierające się na konieczności prawidłowego poboru VAT i zapobiegania unikaniu opodatkowania, bez wykazania oszustwa lub nadużycia, nie uzasadniają odmowy prawa do odliczenia.
Godne uwagi sformułowania
Prawo podatników do odliczenia od VAT, który są zobowiązani zapłacić, VAT należnego lub zapłaconego z tytułu otrzymanych przez nich towarów i usług powodujących naliczenie podatku stanowi podstawową zasadę wspólnego systemu VAT ustanowionego przez prawo Unii. Prawo do odliczenia przewidziane w art. 167 i nast. dyrektywy 2006/112 stanowi integralną część mechanizmu VAT i co do zasady nie podlega ograniczeniu. System odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT podlegającego zapłacie lub zapłaconego w ramach całej jego działalności gospodarczej. Podstawowa zasada neutralności VAT wymaga, aby odliczenie naliczonego VAT było przyznawane, jeżeli zostały spełnione wymogi materialne, nawet jeśli nie zostały spełnione niektóre wymogi formalne przez podatników.
Skład orzekający
A. Rosas
prezes_izby
C. Toader
sędzia
A. Prechal
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretację przepisów dotyczących prawa do odliczenia VAT w przypadku niespełnienia wymogów formalnych (np. nieaktywny numer VAT, niezłożone deklaracje), gdy wymogi materialne są spełnione i nie ma oszustwa."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji, w której nabycie miało miejsce w okresie dezaktywacji numeru VAT, ale prawo do odliczenia było dochodzone po jego reaktywacji. Kluczowe jest wykazanie spełnienia wymogów materialnych i brak oszustwa/nadużycia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu podatkowego związanego z VAT i prawem do odliczenia, a także pokazuje, jak Trybunał UE chroni podstawowe zasady systemu VAT przed nadmiernymi formalnościami krajowymi.
“Czy nieaktywny numer VAT oznacza koniec prawa do odliczenia VAT? TSUE odpowiada!”
Sektor
podatki
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI