C-688/18

Trybunał Sprawiedliwości2020-02-13
cjeuprawo_ue_ogolnedomniemanie niewinności i prawo do obecności na rozprawieWysokatrybunal
prawo karnedomniemanie niewinnościprawo do obecności na rozprawierzetelny procesdyrektywa UEprawo do obronypostępowanie karneTSUEwykładnia prawa

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że prawo oskarżonego do obecności na rozprawie nie jest naruszone, gdy oskarżony świadomie zrezygnuje z udziału lub gdy jego nieobecność zostanie usprawiedliwiona i zostaną podjęte kroki w celu zapewnienia mu możliwości obrony.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy UE w sprawie domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie. Sąd krajowy z Bułgarii pytał, czy prawo oskarżonego do obecności na rozprawie jest naruszone, gdy rozprawa odbywa się pod jego nieobecność, mimo że został prawidłowo wezwany, powiadomiony o konsekwencjach i reprezentowany przez adwokata. Trybunał orzekł, że prawo to nie jest naruszone, jeśli oskarżony świadomie zrezygnuje z udziału lub jeśli jego nieobecność była usprawiedliwiona, a następnie podjęto kroki w celu zapewnienia mu możliwości obrony, np. poprzez powtórzenie dowodów lub dodatkowe przesłuchanie świadka.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Spetsializiran nakazatelen sad (wyspecjalizowany sąd karny, Bułgaria) dotyczył wykładni art. 8 ust. 1 i 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343 w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności i prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym. Sprawa karna została wszczęta przeciwko TX i UW, oskarżonym o udział w zorganizowanej grupie przestępczej. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy przeprowadzenie rozprawy pod nieobecność oskarżonych, mimo że zostali prawidłowo wezwani, powiadomieni o konsekwencjach niestawiennictwa i reprezentowani przez adwokata, narusza ich prawo do obecności na rozprawie. Dotyczyło to sytuacji, gdy oskarżony świadomie zrezygnował z udziału w rozprawie, a także sytuacji, gdy nie mógł się stawić z przyczyn od niego niezależnych (choroba), ale po powiadomieniu o czynnościach podjętych pod jego nieobecność, albo zrzekł się prawa do ich kwestionowania, albo wyraził wolę udziału w czynnościach, co skutkowało ich powtórzeniem. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że prawo oskarżonego do obecności na rozprawie nie jest naruszone w opisanych sytuacjach, pod warunkiem spełnienia określonych przesłanek dotyczących powiadomienia, reprezentacji przez obrońcę oraz sposobu postępowania w przypadku nieobecności. Kluczowe jest, aby prawo do rzetelnego procesu sądowego, w tym prawo do obrony, było zapewnione.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, prawo to nie jest naruszone, jeśli oskarżony jednoznacznie postanowił nie stawić się na rozprawie lub nie stawił się z przyczyn od niego niezależnych, ale podjęto kroki zapewniające mu możliwość obrony.

Uzasadnienie

Trybunał wyjaśnił, że prawo do obecności na rozprawie nie jest bezwzględne i może być zrzeczone. W przypadku nieobecności z przyczyn niezależnych, kluczowe jest zapewnienie oskarżonemu możliwości obrony poprzez np. powtórzenie dowodów lub dodatkowe przesłuchanie świadka, co zapewnia rzetelność procesu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
TXosoba_fizycznaoskarżony
UWosoba_fizycznaoskarżony
Spetsializirana prokuraturaorgan_krajowystrona_w_postępowaniu_głównym
Rząd portugalskiorgan_krajowyinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (7)

Główne

Dyrektywa 2016/343 art. 8 § 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343

Państwa członkowskie zapewniają podejrzanym lub oskarżonym prawo do obecności na rozprawie.

Dyrektywa 2016/343 art. 8 § 2

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343

Państwa członkowskie mogą postanowić, że rozprawa może odbyć się pod nieobecność oskarżonego, pod warunkiem powiadomienia go o rozprawie i konsekwencjach niestawiennictwa lub reprezentowania przez obrońcę.

Pomocnicze

NPK art. 55 § 1

Kodeks postępowania karnego

Oskarżony ma prawo do udziału w postępowaniu karnym.

NPK art. 94 § 1

Kodeks postępowania karnego

Udział obrońcy jest obowiązkowy w sprawach rozpoznawanych pod nieobecność oskarżonego.

NPK art. 247b § 1

Kodeks postępowania karnego

Powiadomienie oskarżonego o rozprawie, jego prawach i możliwości rozpoznania sprawy pod jego nieobecność.

NPK art. 269 § 3

Kodeks postępowania karnego

Warunki rozpoznania sprawy pod nieobecność oskarżonego (prawidłowe wezwanie, brak ważnych powodów niestawiennictwa).

NPK art. 423 § 1

Kodeks postępowania karnego

Możliwość wznowienia postępowania w przypadku skazania pod nieobecność.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Prawo do obecności na rozprawie nie jest bezwzględne i może być zrzeczone. Spełnienie warunków z art. 8 ust. 2 dyrektywy 2016/343 (powiadomienie, reprezentacja przez adwokata) pozwala na przeprowadzenie rozprawy pod nieobecność oskarżonego. Oskarżony, który nie stawił się z przyczyn niezależnych, ale podjął działania zapewniające mu możliwość obrony (np. zrzekł się kwestionowania czynności lub uzyskał ich powtórzenie), nie narusza swojego prawa do rzetelnego procesu.

Godne uwagi sformułowania

prawo podejrzanych lub oskarżonych do obecności na rozprawie nie jest prawem bezwzględnym zrzeczenie się tego prawa, w sposób wyraźny lub dorozumiany, lecz jednoznaczny prawo oskarżonego do obecności na rozprawie nie zostało naruszone, jeżeli... prawo do rzetelnego procesu sądowego prawo do obrony

Skład orzekający

M. Safjan

prezes_izby

L. Bay Larsen

sędzia

C. Toader

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "interpretacja prawa do obecności na rozprawie w postępowaniu karnym w kontekście dyrektywy UE, zwłaszcza w przypadkach nieobecności oskarżonego."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych warunków określonych w dyrektywie i orzecznictwie ETPC; wymaga analizy przepisów krajowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa oskarżonego do obecności na rozprawie, co jest kluczowe dla rzetelnego procesu. Wyjaśnia granice tego prawa w kontekście nowoczesnych postępowań karnych.

Czy można skazać oskarżonego, który nie stawił się na rozprawie? TSUE wyjaśnia granice prawa do obecności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI