C-688/17
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że prawo UE nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym ograniczającym odszkodowanie za szkody wyrządzone przez tymczasowe środki ochrony patentowej, jeśli pozwany nie dołożył należytej staranności w celu uniknięcia lub zmniejszenia szkody, nawet jeśli patent został później unieważniony.
Sprawa dotyczyła wykładni art. 9 ust. 7 dyrektywy 2004/48/WE w kontekście węgierskiego prawa cywilnego. Po tym, jak tymczasowe środki ochrony patentowej zostały zastosowane przeciwko spółkom Richter i Exeltis, a następnie uchylone z powodu unieważnienia patentu Bayer Pharma AG, spółki te dochodziły odszkodowania za poniesione szkody. Węgierskie prawo cywilne ograniczało możliwość zasądzenia odszkodowania, jeśli pozwany nie dołożył należytej staranności. Trybunał orzekł, że prawo UE nie stoi na przeszkodzie takim przepisom krajowym, pod warunkiem że sądy krajowe mogą uwzględnić wszystkie obiektywne okoliczności sprawy, w tym zachowanie stron, aby ocenić, czy wnioskodawca nie nadużył środków tymczasowych.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 9 ust. 7 dyrektywy 2004/48/WE w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej. Sprawa wywodziła się ze sporu między Bayer Pharma AG a spółkami Richter Gedeon Vegyészeti Gyár Nyrt. i Exeltis Magyarország Gyógyszerkereskedelmi Kft. Bayer Pharma AG uzyskała patent na produkt farmaceutyczny, a następnie wniosła o zastosowanie środków tymczasowych zakazujących Richter i Exeltis wprowadzania na rynek konkurencyjnych produktów. Środki te zostały ostatecznie uchylone, a patent unieważniony. Richter i Exeltis dochodziły odszkodowania za szkody poniesione w wyniku zastosowania tych środków. Węgierskie prawo cywilne, w szczególności art. 340 § 1, ograniczało możliwość zasądzenia odszkodowania, jeśli poszkodowany nie postępował w sposób powszechnie oczekiwany w celu uniknięcia lub zmniejszenia szkody. Sąd odsyłający pytał, czy art. 9 ust. 7 dyrektywy stoi na przeszkodzie takiemu uregulowaniu krajowemu. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że pojęcie „stosownego odszkodowania” jest autonomicznym pojęciem prawa UE i powinno być interpretowane jednolicie. Stwierdził, że art. 9 ust. 7 dyrektywy nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym, które ograniczają odszkodowanie, jeśli pozwany nie dołożył należytej staranności, pod warunkiem że sądy krajowe mogą ocenić wszystkie obiektywne okoliczności sprawy, w tym zachowanie stron, aby ustalić, czy wnioskodawca nie nadużył środków tymczasowych. Oznacza to, że nawet jeśli patent zostanie unieważniony, a środek tymczasowy uchylony, odszkodowanie nie jest automatycznie należne, jeśli pozwany przyczynił się do powstania szkody.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Pojęcie „stosownego odszkodowania” jest autonomicznym pojęciem prawa Unii i powinno być interpretowane jednolicie. Prawo UE nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym ograniczającym odszkodowanie, jeśli pozwany nie dołożył należytej staranności w celu uniknięcia lub zmniejszenia szkody, pod warunkiem że sądy krajowe mogą ocenić wszystkie obiektywne okoliczności sprawy, w tym zachowanie stron, aby ustalić, czy wnioskodawca nie nadużył środków tymczasowych.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że celem dyrektywy jest zapewnienie jednolitego i wysokiego poziomu ochrony własności intelektualnej. Pojęcie „stosownego odszkodowania” musi być interpretowane autonomicznie. Przepis ten zobowiązuje państwa członkowskie do umożliwienia sądowi zasądzenia odszkodowania, ale nie nakazuje automatycznego naprawienia każdej szkody. Sądy krajowe muszą ocenić, czy wnioskodawca nie nadużył środków tymczasowych, biorąc pod uwagę wszystkie okoliczności, w tym zachowanie pozwanego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Bayer Pharma AG | spolka | skarżący |
| Richter Gedeon Vegyészeti Gyár Nyrt. | spolka | pozwany |
| Exeltis Magyarország Gyógyszerkereskedelmi Kft. | spolka | pozwany |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 2004/48/WE art. 9 § ust. 7
Dyrektywa 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej
Organy sądowe mają prawo zarządzić, aby wnioskodawca, na żądanie pozwanego, wypłacił pozwanemu stosowne odszkodowanie za wszelkie szkody poniesione w wyniku działania środków tymczasowych w przypadkach uchylenia tych środków lub ich wygaśnięcia w wyniku działania lub zaniechania wnioskodawcy lub w razie stwierdzenia, że naruszenia lub zagrożenia prawa własności intelektualnej nie było.
k.c. (HU) art. 340 § § 1
Ustawa nr IV z 1959 r. – kodeks cywilny (Węgry)
Poszkodowany jest zobowiązany do postępowania tak, jak powszechnie można by oczekiwać od każdej osoby w danej sytuacji w celu uniknięcia lub zmniejszenia szkody. Nie podlega naprawieniu szkoda wyrządzona stronie wskutek braku poszanowania wspomnianego obowiązku przez poszkodowanego.
Pomocnicze
porozumienie TRIPS art. 50 § ust. 7
Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRIPS)
Jeżeli środki tymczasowe zostaną uchylone lub ustaną na skutek działania lub zaniedbania wnioskodawcy lub gdy następnie ustalono, że nie było naruszenia lub zagrożenia naruszeniem prawa własności intelektualnej, organy sądowe będą miały prawo nakazać wnioskodawcy, na wniosek pozwanego, aby zapłacił pozwanemu odpowiednie odszkodowanie z tytułu jakiejkolwiek szkody spowodowanej przez środki tymczasowe.
Dyrektywa 2004/48/WE art. 3 § ust. 2
Dyrektywa 2004/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej
Środki, procedury i środki naprawcze powinny być stosowane w taki sposób, aby zapobiec tworzeniu ograniczeń handlu prowadzonego zgodnie z prawem i zapewnić zabezpieczenia przed ich nadużywaniem.
ustawa patentowa (HU) art. 18 § ust. 1 i 2
Ustawa nr XXXIII z 1995 r. w sprawie ochrony patentowej (Węgry)
Ochrona na mocy patentu przysługuje od dnia opublikowania wniosku, a jej skutki obowiązują od dnia złożenia wniosku. Ochrona ta jest tymczasowa i staje się definitywna tylko w razie uzyskania patentu.
k.p.c. (HU) art. 156 § § 1
Ustawa nr III z 1952 r. – kodeks postępowania cywilnego (Węgry)
Sąd może zarządzić środek tymczasowy, jeżeli jest on konieczny w celu zapobieżenia bezpośredniemu powstaniu szkody lub utrzymania istniejącego status quo, jak również w celu ochrony szczególnego prawa powoda, a szkoda spowodowana środkiem nie przewyższa korzyści.
k.c. (HU) art. 339 § § 1
Ustawa nr IV z 1959 r. – kodeks cywilny (Węgry)
Kto wyrządza w sposób bezprawny szkodę innej osobie, obowiązany jest do jej naprawienia. Zwolniony jest ten, kto wykaże, że postępował tak, jak powszechnie można by oczekiwać.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo UE nie stoi na przeszkodzie przepisom krajowym ograniczającym odszkodowanie, jeśli pozwany nie dołożył należytej staranności w celu uniknięcia lub zmniejszenia szkody. Sądy krajowe muszą mieć możliwość oceny wszystkich obiektywnych okoliczności sprawy, w tym zachowania stron, aby ustalić, czy wnioskodawca nie nadużył środków tymczasowych. Pojęcie „stosownego odszkodowania” jest autonomicznym pojęciem prawa UE i wymaga jednolitej wykładni.
Odrzucone argumenty
Automatyczne przyznanie odszkodowania za szkody spowodowane uchylonymi środkami tymczasowymi, nawet jeśli pozwany przyczynił się do szkody. Interpretacja art. 9 ust. 7 dyrektywy jako nakazującej bezwarunkowe odszkodowanie po unieważnieniu patentu.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „stosownego odszkodowania” należy uznać za autonomiczne pojęcie prawa Unii, którego wykładni należy dokonywać na jej terytorium w sposób jednolity nie stoją one na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, zgodnie z którym nie można zasądzić na rzecz danej osoby odszkodowania za szkodę, którą poniosła ona na skutek tego, że nie działała w sposób, którego można powszechnie oczekiwać od każdej osoby w celu uniknięcia lub zmniejszenia szkody pod warunkiem że uregulowanie to pozwala sądowi wziąć należycie pod uwagę wszystkie obiektywne okoliczności sprawy, w tym zachowanie stron, w celu ustalenia w szczególności, czy wnioskodawca nie nadużył tych środków
Skład orzekający
A. Prechal
prezes izby
F. Biltgen
sędzia
J. Malenovský
sprawozdawca
C.G. Fernlund
sędzia
L.S. Rossi
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretacja art. 9 ust. 7 dyrektywy 2004/48/WE w kontekście odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez tymczasowe środki ochrony patentowej, zwłaszcza w przypadkach unieważnienia patentu i zachowania pozwanego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy pozwany mógł przyczynić się do powstania szkody lub nie podjął działań w celu jej zmniejszenia, a także gdy sąd krajowy ma możliwość oceny nadużycia środków tymczasowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu ochrony patentowej – odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez tymczasowe środki, co jest istotne dla przedsiębiorców i prawników zajmujących się własnością intelektualną. Pokazuje złożoność relacji między prawem UE a prawem krajowym.
“Czy unieważnienie patentu automatycznie oznacza odszkodowanie za tymczasowe środki ochrony? TSUE wyjaśnia.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI