C-687/23
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że roszczenia z powództw o stwierdzenie nieważności lub odpowiedzialności, wytoczone przed restrukturyzacją banku, mogą być dochodzone nawet po umorzeniu akcji w ramach procedury uporządkowanej likwidacji.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2014/59 w kontekście roszczeń inwestora (D.E.) wobec Banco Popular, którego akcje zostały umorzone w ramach restrukturyzacji. Inwestor dochodził odszkodowania z tytułu wadliwych informacji w prospekcie emisyjnym obligacji, które następnie zamieniono na akcje. Sąd Najwyższy Hiszpanii zapytał, czy roszczenia te, wytoczone przed restrukturyzacją, mogą być nadal dochodzone po umorzeniu akcji. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że tak, pod warunkiem że powództwa zostały wniesione przed rozpoczęciem procedury restrukturyzacji.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów dyrektywy 2014/59 (BRRD) w sprawie możliwości dochodzenia roszczeń przez inwestora (D.E.) wobec Banco Santander, następcy prawnego Banco Popular. D.E. nabył obligacje podporządkowane, które następnie zamieniono na akcje Banco Popular. W 2015 r. obligacje te zostały poddane obowiązkowej zamianie na akcje, a w 2017 r. Banco Popular przeszedł restrukturyzację i uporządkowaną likwidację, w ramach której jego akcje zostały umorzone bez wynagrodzenia. D.E. wniósł pozew o stwierdzenie nieważności nabycia obligacji i o odpowiedzialność banku z powodu wadliwych informacji w prospekcie emisyjnym, jeszcze przed rozpoczęciem procedury restrukturyzacji. Sąd odsyłający (Tribunal Supremo) zapytał, czy roszczenia te, wytoczone przed restrukturyzacją, mogą być uznane za „należne” w rozumieniu art. 53 ust. 3 i art. 60 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2014/59, a tym samym czy mogą być nadal dochodzone od następcy prawnego banku, mimo umorzenia akcji. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał wniosek za dopuszczalny i orzekł, że przepisy dyrektywy 2014/59 nie stoją na przeszkodzie uznaniu takich roszczeń za „należne”, jeśli powództwa zostały wytoczone przed restrukturyzacją. Trybunał podkreślił, że powództwa wniesione przed restrukturyzacją nie podważają wyceny ani celów procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a ich uwzględnienie jest zgodne z prawem do skutecznego środka prawnego (art. 47 Karty Praw Podstawowych UE).
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, roszczenia te mogą być uznane za „należne” w rozumieniu art. 53 ust. 3 i art. 60 ust. 2 lit. b) dyrektywy 2014/59, jeżeli powództwa zostały wytoczone przed restrukturyzacją i uporządkowaną likwidacją instytucji kredytowej.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że przepisy dyrektywy 2014/59 nie stoją na przeszkodzie uznaniu takich roszczeń za należne, jeśli powództwa zostały wytoczone przed restrukturyzacją. Powództwa te nie podważają wyceny ani celów procedury restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a ich uwzględnienie jest zgodne z prawem do skutecznego środka prawnego. Wymóg prawomocnego wyroku przed restrukturyzacją byłby zbyt restrykcyjny i zależny od czynników poza kontrolą powoda.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (D.E.)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D.E. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Banco Santander, SA | spolka | pozwany |
| Banco Popular Español SA | spolka | strona w postępowaniu głównym (poprzednik prawny) |
| Rząd hiszpański | inne | interwenient |
| Rząd włoski | inne | interwenient |
| Rząd portugalski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Dyrektywa 2014/59/UE art. 34 § 1 lit. a) i b)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE
Zasada, że straty ponoszą w pierwszej kolejności akcjonariusze, a następnie wierzyciele.
Dyrektywa 2014/59/UE art. 53 § 1 i 3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE
Skutki umorzenia lub konwersji długu; zobowiązania lub roszczenia, które nie są należne w chwili wykonania uprawnienia, są traktowane jako spłacone i nie mogą być dochodzone.
Dyrektywa 2014/59/UE art. 60 § 2 akapit pierwszy lit. b) i c)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE
Zniesienie zobowiązań w stosunku do posiadacza umorzonych instrumentów kapitałowych, z wyjątkiem zobowiązań już należnych lub z tytułu szkód wynikających z odwołania.
Pomocnicze
Dyrektywa 2004/39/WE art. 19 § 2 i 3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/39/WE
Wymogi dotyczące rzetelności, jasności i niewprowadzania w błąd informacji przekazywanych klientom oraz kompleksowych informacji o instrumentach finansowych i ryzyku.
Dyrektywa 2003/71/WE art. 6
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2003/71/WE
Przepisy dotyczące prospektu emisyjnego publikowanego w związku z publiczną ofertą lub dopuszczeniem do obrotu papierów wartościowych.
Karta Praw Podstawowych art. 47
Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do skutecznego środka prawnego.
Karta Praw Podstawowych art. 52 § 1
Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej
Ograniczenia praw podstawowych w interesie ogólnym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Roszczenia z powództw wytoczonych przed restrukturyzacją powinny być traktowane jako „należne” w rozumieniu dyrektywy 2014/59, nawet jeśli nie zostały prawomocnie orzeczone. Powództwa wniesione przed restrukturyzacją nie podważają stabilności finansowej ani celów procedury restrukturyzacji. Uznanie roszczeń za należne jest zgodne z prawem do skutecznego środka prawnego (art. 47 Karty Praw Podstawowych UE). Wykładnia dyrektywy 2014/59 powinna uwzględniać autonomiczne znaczenie pojęć prawa UE.
Odrzucone argumenty
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest niedopuszczalny, ponieważ sąd odsyłający nie rozstrzygnął kwestii prawa krajowego dotyczącej legitymacji procesowej. Roszczenia powinny być uznane za „należne” tylko wtedy, gdy zostały prawomocnie orzeczone przed restrukturyzacją. Dochodzenie roszczeń po restrukturyzacji mogłoby podważyć stabilność finansową i cele dyrektywy 2014/59.
Godne uwagi sformułowania
„zobowiązania, które są już należne” „nie mają skutku wstecznego” „nie mogą podważyć wyceny przewidzianej w art. 36 ust. 1 dyrektywy 2014/59” „prawo do skutecznego środka prawnego ustanowionego w jej art. 47” „paremię iura vigilantibus non dormientibus prosunt”
Skład orzekający
F. Biltgen
prezes izby
T. von Danwitz
sprawozdawca, wiceprezes Trybunału, pełniący obowiązki sędziego pierwszej izby
A. Kumin
sędzia
I. Ziemele
sędzia
S. Gervasoni
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dyrektywy 2014/59 dotyczących traktowania roszczeń inwestorów w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków, zwłaszcza gdy powództwa zostały wytoczone przed rozpoczęciem procedury."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z dyrektywą 2014/59 i nie może być bezpośrednio stosowane do innych rodzajów postępowań lub przepisów. Kluczowe jest ustalenie, czy powództwo zostało wytoczone przed rozpoczęciem procedury restrukturyzacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia ochrony inwestorów w kontekście bankowych kryzysów i restrukturyzacji, co ma duże znaczenie praktyczne i społeczne.
“Czy można odzyskać pieniądze od banku po jego restrukturyzacji? TSUE wyjaśnia kluczowe zasady dla inwestorów.”
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI