C-686/15
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że dyrektywa ramowa w sprawie polityki wodnej nie stoi na przeszkodzie krajowym przepisom przewidującym stałą część opłaty za usługi wodne, niezależną od rzeczywistego zużycia.
Sprawa dotyczyła interpretacji dyrektywy 2000/60/WE w kontekście chorwackich przepisów dotyczących opłat za usługi wodne. Sąd krajowy pytał, czy opłata za wodę może składać się z części zmiennej (zależnej od zużycia) i stałej (niezależnej od zużycia). Trybunał uznał, że dyrektywa ramowa nie wyklucza takiej konstrukcji opłat, o ile przyczynia się ona do zwrotu kosztów usług wodnych i realizacji celów środowiskowych.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Općinski sud u Velikoj Gorici (Chorwacja) dotyczył wykładni dyrektywy 2000/60/WE ustanawiającej ramy polityki wodnej Unii Europejskiej. Spór w postępowaniu głównym dotyczył odmowy uiszczenia przez konsumentkę stałej części ceny za usługi wodne, naliczanej niezależnie od rzeczywistego zużycia. Sąd krajowy powziął wątpliwość, czy chorwackie przepisy, które dopuszczają taką dwuczęściową strukturę opłat, są zgodne z dyrektywą. Trybunał Sprawiedliwości, analizując art. 9 dyrektywy 2000/60/WE, podkreślił, że państwa członkowskie mają obowiązek uwzględnić zasadę zwrotu kosztów usług wodnych, w tym kosztów ekologicznych i zasobowych, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”. Dyrektywa ta ma na celu ochronę środowiska wodnego i promowanie efektywnego wykorzystania zasobów wodnych. Trybunał stwierdził, że wybór środków służących realizacji tych celów pozostawiono państwom członkowskim. W związku z tym, ustalanie cen usług wodnych na podstawie części zmiennej (zależnej od zużycia) i części stałej (niezależnej od zużycia) nie jest sprzeczne z dyrektywą, pod warunkiem, że taka struktura opłat umożliwia zwrot kosztów ponoszonych przez dostawców usług wodnych i przyczynia się do osiągnięcia celów środowiskowych. W analizowanym przypadku chorwackie przepisy, w tym rozporządzenie dotyczące minimalnej ceny podstawowej usług wodnych, przewidywały stałą część opłaty na pokrycie kosztów utrzymania instalacji i analizy wartości zdrowotnej wody. Trybunał uznał, że taka konstrukcja jest dopuszczalna.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, dyrektywę 2000/60/WE należy interpretować w taki sposób, że nie jest z nią sprzeczny przepis krajowy, który stanowi, iż na fakturowaną konsumentowi cenę usług wodnych składa się nie tylko część zmienna, naliczana na podstawie ilości rzeczywiście zużytej przez niego wody, ale również część stała, która nie jest związana z tą ilością.
Uzasadnienie
Dyrektywa ramowa pozostawia państwom członkowskim swobodę wyboru środków służących realizacji celów ochrony środowiska wodnego i efektywnego wykorzystania zasobów. Ustalanie opłat za wodę w podziale na część zmienną i stałą jest dopuszczalne, o ile przyczynia się do zwrotu kosztów usług wodnych i realizacji celów dyrektywy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Vodoopskrba i odvodnja d.o.o. | spolka | skarżący |
| Željka Klafurić | osoba_fizyczna | pozwany |
| Rząd chorwacki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (9)
Główne
Dyrektywa 2000/60/WE art. 9
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE
Państwa członkowskie uwzględniają zasadę zwrotu kosztów za usługi wodne, w tym koszty ekologiczne i zasobowe, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”. Polityka opłat za wodę powinna zachęcać do efektywnego wykorzystania zasobów wodnych i przyczyniać się do osiągnięcia celów środowiskowych. Wybór środków służących realizacji tych celów pozostawiono państwom członkowskim.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.
ZOV art. 197 § 5
Zakon o vodama (prawo wodne)
Zasada całkowitego zwrotu kosztów, akceptowalności społecznej i ochrony przed monopolami przy ustalaniu cen usług wodnych.
ZOV art. 205 § 1-2
Zakon o vodama (prawo wodne)
Cena płacona za usługi wodne stanowi dochód świadczącego usługę i spoczywa na użytkowniku.
ZOV art. 206 § 1, 2, 7
Zakon o vodama (prawo wodne)
Ustalanie cen usług wodnych w porozumieniu z jednostką samorządu terytorialnego; kryteria obliczania minimalnej ceny usług wodnych.
Rozporządzenie chorwackie art. 6
Uredba o najnižoj osnovoj cijeni vodnih usluga i vrsti troškova koje cijena vodnih usluga pokriva
Minimalna cena podstawowa usług wodnych składa się z części zmiennej i stałej.
Pomocnicze
Dyrektywa 2000/60/WE art. 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE
Definicje usług wodnych i korzystania z wód.
Dyrektywa 2000/60/WE art. 5
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE
Analiza ekonomiczna usług wodnych.
Dyrektywa 2000/60/WE art. 11
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE
Program środków działania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Dyrektywa ramowa pozostawia państwom członkowskim swobodę wyboru środków służących realizacji celów ochrony środowiska wodnego i efektywnego wykorzystania zasobów. Ustalanie opłat za wodę w podziale na część zmienną i stałą jest dopuszczalne, o ile przyczynia się do zwrotu kosztów usług wodnych i realizacji celów dyrektywy. Chorwackie przepisy przewidują stałą część opłaty na pokrycie kosztów utrzymania instalacji i analizy wartości zdrowotnej wody, co jest zgodne z celem zwrotu kosztów.
Odrzucone argumenty
Konsument powinien płacić jedynie za rzeczywiste zużycie wody na podstawie wskazań wodomierza. Krajowy porządek prawny nie został dostosowany do dyrektywy 2000/60 w zakresie dotyczącym ustalania ceny i zasad płacenia za wodę.
Godne uwagi sformułowania
Woda nie jest produktem handlowym takim jak każdy inny, ale raczej dziedzictwem, które musi być chronione, bronione i traktowane jako takie. Priorytetem powinno być, aby szkody wyrządzone w środowisku były naprawiane u źródła, a zanieczyszczający powinien płacić. Państwa członkowskie uwzględniają zasadę zwrotu kosztów za usługi wodne, w tym koszty ekologiczne i zasobowe, zgodnie z zasadą „zanieczyszczający płaci”.
Skład orzekający
J.C. Bonichot
sprawozdawca, pełniący obowiązki prezesa izby
A. Arabadjiev
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 9 dyrektywy 2000/60/WE w zakresie dopuszczalności stałej części opłaty za usługi wodne."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki dyrektywy ramowej w sprawie polityki wodnej; zastosowanie do innych sektorów wymaga analizy odpowiednich przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego zagadnienia opłat za wodę i interpretacji prawa UE w tym zakresie, co jest interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie ochrony środowiska i prawie konsumenckim.
“Czy stała opłata za wodę jest zgodna z prawem UE? Trybunał wyjaśnia.”
Sektor
usługi komunalne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI