C-682/18 i C-683/18
Podsumowanie
W połączonych sprawach C-682/18 i C-683/18 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpatrywał kwestię odpowiedzialności operatorów platform internetowych, takich jak YouTube i Cyando, za naruszenia praw autorskich dokonywane przez użytkowników ich usług. Sąd odsyłający z Niemiec zwrócił się z pytaniami prejudycjalnymi dotyczącymi wykładni dyrektyw o prawie autorskim, handlu elektronicznym oraz egzekwowaniu praw własności intelektualnej. Trybunał orzekł, że operator platformy udostępniającej filmy lub przechowującej pliki nie dokonuje „publicznego udostępniania” w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy o prawach autorskich, chyba że aktywnie przyczynia się do naruszenia, np. poprzez posiadanie wiedzy o bezprawnym udostępnieniu i niepodjęcie działań, wdrożenie niewystarczających środków technicznych, czy promowanie takich działań poprzez model biznesowy. Samo udostępnienie platformy i jej zarządzanie nie jest wystarczające do przypisania operatorowi odpowiedzialności. Odnosząc się do dyrektywy o handlu elektronicznym, Trybunał stwierdził, że operatorzy platform mogą korzystać ze zwolnienia od odpowiedzialności za przechowywane informacje, pod warunkiem że nie odgrywają aktywnej roli, która daje im wiedzę o treściach lub kontrolę nad nimi. Brak możliwości skorzystania ze zwolnienia jest uzależniony od posiadania przez operatora wiedzy o konkretnych bezprawnych działaniach użytkowników. W kwestii nakazów sądowych, Trybunał uznał, że art. 8 ust. 3 dyrektywy o prawach autorskich nie stoi na przeszkodzie sytuacji, w której podmiot praw autorskich może uzyskać nakaz przeciwko pośrednikowi dopiero po powiadomieniu go o naruszeniu i jego niepodjęciu natychmiastowych działań zapobiegawczych. Jednakże sądy krajowe muszą zapewnić, aby stosowanie takiego warunku nie powodowało nieproporcjonalnych opóźnień w zaprzestaniu naruszenia. Wyrok ten stanowi kluczowe rozstrzygnięcie w zakresie odpowiedzialności platform internetowych za treści zamieszczane przez użytkowników, wprowadzając równowagę między ochroną praw autorskich a swobodą działalności gospodarczej i wolnością wypowiedzi.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaOkreślenie zakresu odpowiedzialności operatorów platform internetowych za naruszenia praw autorskich dokonywane przez użytkowników, wykładnia pojęcia 'publicznego udostępniania' oraz warunków zwolnienia od odpowiedzialności pośredników.
Orzeczenie dotyczy stanu prawnego sprzed wprowadzenia art. 17 dyrektywy o prawie autorskim na jednolitym rynku cyfrowym (UE) 2019/790.
Zagadnienia prawne (3)
Czy operator platformy udostępniającej filmy lub przechowującej pliki, na której użytkownicy mogą bezprawnie podawać do publicznej wiadomości treści chronione prawem autorskim, sam dokonuje „publicznego udostępniania” tych treści w rozumieniu art. 3 ust. 1 dyrektywy o prawach autorskich?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Operator nie dokonuje „publicznego udostępniania”, chyba że przyczynia się do tego w inny sposób niż samo udostępnienie platformy, np. poprzez posiadanie wiedzy o naruszeniach i niepodjęcie działań, wdrażanie niewystarczających środków technicznych, czy promowanie takich działań poprzez model biznesowy.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że kluczowe jest rozróżnienie między pasywnym hostingiem a aktywnym przyczynianiem się do naruszeń. Samo udostępnienie platformy nie jest wystarczające. Operator musi wykazać się należytą starannością i podjąć odpowiednie działania zapobiegawcze.
Czy działalność operatora platformy internetowej jest objęta zakresem stosowania art. 14 ust. 1 dyrektywy o handlu elektronicznym, i czy brak możliwości skorzystania ze zwolnienia od odpowiedzialności jest uzależniony od posiadania wiedzy o konkretnych bezprawnych działaniach użytkowników?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Działalność operatora jest objęta tym przepisem, jeśli nie odgrywa aktywnej roli dającej mu wiedzę o treściach lub kontrolę nad nimi. Brak możliwości skorzystania ze zwolnienia jest uzależniony od posiadania wiedzy o konkretnych bezprawnych działaniach.
Uzasadnienie
Zwolnienie od odpowiedzialności dotyczy działalności czysto technicznej, automatycznej i biernej. Operator musi mieć wiedzę o konkretnych naruszeniach, a nie tylko ogólną świadomość możliwości naruszeń.
Czy art. 8 ust. 3 dyrektywy o prawach autorskich stoi na przeszkodzie temu, by podmiot praw autorskich mógł uzyskać nakaz sądowy przeciwko pośrednikowi dopiero po powiadomieniu go o naruszeniu i jego niepodjęciu natychmiastowych działań zapobiegawczych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie stoi na przeszkodzie, pod warunkiem że sądy krajowe zapewnią, aby stosowanie takiego warunku nie powodowało nieproporcjonalnych opóźnień w zaprzestaniu naruszenia.
Uzasadnienie
Prawo krajowe może ustanowić procedurę poprzedzającą możliwość skorzystania z prawa do dochodzenia roszczeń, uwzględniając logikę dyrektywy o handlu elektronicznym i zakaz ogólnego obowiązku nadzoru. Kluczowe jest zapewnienie szybkiego i skutecznego zaprzestania naruszeń.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Frank Peterson | osoba_fizyczna | skarżący |
| Google LLC | spolka | pozwany |
| YouTube Inc. | spolka | pozwany |
| YouTube LLC | spolka | pozwany |
| Google Germany GmbH | spolka | pozwany |
| Elsevier Inc. | spolka | skarżący |
| Cyando AG | spolka | pozwany |
| Rząd niemiecki | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd francuski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd fiński | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (6)
Główne
Dyrektywa o prawach autorskich art. 3 § 1
Dyrektywa 2001/29/WE
Prawo do publicznego udostępniania utworów należy rozumieć szeroko, obejmując każde udostępnianie odbiorcom nieznajdującym się w miejscu pochodzenia przekazu. Operator platformy nie dokonuje publicznego udostępniania, chyba że aktywnie przyczynia się do naruszenia.
Dyrektywa o prawach autorskich art. 8 § 3
Dyrektywa 2001/29/WE
Państwa członkowskie zapewnią możliwość wnioskowania o nakaz przeciwko pośrednikom, których usługi są wykorzystywane do naruszenia praw autorskich.
Dyrektywa o handlu elektronicznym art. 14 § 1
Dyrektywa 2000/31/WE
Operator platformy hostingowej nie ponosi odpowiedzialności za przechowywane informacje, jeśli nie ma wiarygodnych wiadomości o ich bezprawnym charakterze lub niezwłocznie podejmuje działania po ich uzyskaniu. Działalność musi mieć charakter czysto techniczny, automatyczny i bierny.
Pomocnicze
Dyrektywa o handlu elektronicznym art. 15 § 1
Dyrektywa 2000/31/WE
Zakaz nakładania na usługodawców ogólnego obowiązku nadzorowania informacji lub aktywnego poszukiwania faktów wskazujących na bezprawną działalność.
Dyrektywa w sprawie egzekwowania praw art. 11
Dyrektywa 2004/48/WE
Dyrektywa w sprawie egzekwowaniu praw art. 13 § 1
Dyrektywa 2004/48/WE
Argumenty
Skuteczne argumenty
Operatorzy platform internetowych nie ponoszą odpowiedzialności za naruszenia praw autorskich dokonane przez użytkowników, jeśli nie odgrywają aktywnej roli w naruszeniu, nie mają wiedzy o konkretnych naruszeniach lub niezwłocznie nie podejmują działań zapobiegawczych. • Zwolnienie od odpowiedzialności na podstawie dyrektywy o handlu elektronicznym obejmuje operatorów, których działalność jest czysto techniczna, automatyczna i bierna. • Prawo krajowe może wymagać od podmiotu praw autorskich powiadomienia pośrednika o naruszeniu przed wszczęciem postępowania sądowego, pod warunkiem że nie prowadzi to do nieproporcjonalnych opóźnień w zaprzestaniu naruszenia.
Odrzucone argumenty
Operatorzy platform internetowych, poprzez samo udostępnienie platformy i zarządzanie nią, dokonują publicznego udostępniania treści chronionych prawem autorskim. • Ogólna świadomość możliwości naruszeń lub posiadanie narzędzi technicznych do ich wykrywania wystarcza do przypisania operatorowi odpowiedzialności. • Podmiot praw autorskich powinien mieć możliwość uzyskania nakazu sądowego przeciwko pośrednikowi bez konieczności wcześniejszego powiadamiania go o naruszeniu.
Godne uwagi sformułowania
nie odgrywa on aktywnej roli, dzięki której wie o tych treściach lub może je kontrolować • działalność przybiera charakter czysto techniczny, automatyczny i bierny • posiadanie wiarygodnych wiadomości o bezprawnym charakterze działalności lub informacji • niezwłocznie podejmuje odpowiednie działania w celu usunięcia lub uniemożliwienia dostępu do informacji • nie stoi on na przeszkodzie sytuacji, w której podmiot praw autorskich może na podstawie prawa krajowego uzyskać nakaz sądowy przeciwko pośrednikowi [...] dopiero wówczas, gdy [...] pośrednik został powiadomiony o tym naruszeniu i nie podjął niezwłocznie działań
Skład orzekający
K. Lenaerts
prezes
R. Silva de Lapuerta
wiceprezes
J.-C. Bonichot
prezes izby
M. Vilaras
prezes izby
E. Regan
prezes izby
M. Ilešič
sprawozdawca
E. Juhász
sędzia
M. Safjan
sędzia
D. Šváby
sędzia
S. Rodin
sędzia
F. Biltgen
sędzia
K. Jürimäe
sędzia
C. Lycourgos
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Określenie zakresu odpowiedzialności operatorów platform internetowych za naruszenia praw autorskich dokonywane przez użytkowników, wykładnia pojęcia 'publicznego udostępniania' oraz warunków zwolnienia od odpowiedzialności pośredników."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego sprzed wprowadzenia art. 17 dyrektywy o prawie autorskim na jednolitym rynku cyfrowym (UE) 2019/790.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa dotyczy powszechnie używanych platform internetowych i kluczowych kwestii odpowiedzialności za treści w internecie, co jest tematem budzącym duże zainteresowanie.
“YouTube i inne platformy nie ponoszą odpowiedzialności za piractwo użytkowników? TSUE wyjaśnia zasady.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny