C-682/15

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że państwa członkowskie stosują prawo UE przy nakładaniu sankcji za brak współpracy w wymianie informacji podatkowych, a adresaci decyzji mają prawo kwestionować zasadność decyzji nakazowych.

Sprawa dotyczyła sankcji nałożonej na spółkę Berlioz za nieudzielenie informacji na wniosek francuskich organów podatkowych, przekazany przez luksemburskie organy w ramach współpracy administracyjnej. Sąd odsyłający pytał o zakres stosowania Karty Praw Podstawowych UE oraz prawo do skutecznego środka prawnego. Trybunał orzekł, że nakładanie sankcji za brak współpracy w wymianie informacji podatkowych oznacza stosowanie prawa UE, a adresaci decyzji mają prawo do sądowej kontroli zasadności decyzji nakazowych, w tym oceny 'przewidywalnego związku' żądanych informacji.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 2011/16 w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania oraz art. 47 Karty Praw Podstawowych UE. Sprawa rozpatrywana przez luksemburski sąd administracyjny dotyczyła sankcji pieniężnej nałożonej na spółkę Berlioz za nieudzielenie informacji na wniosek francuskich organów podatkowych, przekazany przez luksemburskie organy podatkowe. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że państwa członkowskie stosują prawo Unii w rozumieniu art. 51 ust. 1 Karty Praw Podstawowych, gdy nakładają sankcje pieniężne za odmowę udzielenia informacji w ramach wymiany informacji podatkowych, co oznacza, że Karta ma zastosowanie. Ponadto, Trybunał stwierdził, że adresat decyzji, na którego nałożono sankcję za niewykonanie decyzji nakazującej przekazanie informacji, ma prawo zakwestionować zgodność z prawem tej decyzji nakazowej. Oznacza to, że sąd krajowy musi mieć możliwość zbadania zasadności decyzji nakazowej, a nie tylko samej sankcji. Trybunał wyjaśnił również, że pojęcie 'przewidywalnego związku' informacji, o które wnioskuje jedno państwo członkowskie od drugiego, stanowi przesłankę, którą musi spełnić wniosek, aby powstał obowiązek udzielenia odpowiedzi. Kontrola sądowa w tym zakresie ogranicza się do badania oczywistego braku takiego związku. Wreszcie, Trybunał orzekł, że sąd krajowy musi mieć dostęp do wniosku o przekazanie informacji, ale adresat decyzji nie ma prawa do pełnego dostępu do poufnego dokumentu, wystarczający jest dostęp do informacji wskazanych w art. 20 ust. 2 dyrektywy 2011/16.

Zagadnienia prawne (5)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (16)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy