C-680/17

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że osoba zapraszająca nie może samodzielnie wnosić odwołania od decyzji o odmowie wydania wizy, a postępowanie odwoławcze prowadzone jest przeciwko państwu reprezentującemu, co jest zgodne z prawem do skutecznej ochrony sądowej.

Sprawa dotyczyła wykładni przepisów Wspólnotowego kodeksu wizowego w kontekście porozumienia o reprezentacji między Niderlandami a Szwajcarią. Sąd krajowy pytał, czy osoba zapraszająca może samodzielnie odwołać się od decyzji o odmowie wydania wizy oraz które państwo jest właściwe do rozpatrzenia odwołania. Trybunał orzekł, że prawo do odwołania przysługuje wyłącznie osobie ubiegającej się o wizę, a w przypadku reprezentacji, postępowanie odwoławcze prowadzone jest przeciwko państwu reprezentującemu, co jest zgodne z prawem do skutecznej ochrony sądowej.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Rechtbank Den Haag dotyczył wykładni przepisów Wspólnotowego kodeksu wizowego (Rozporządzenie (WE) nr 810/2009) w kontekście porozumienia o reprezentacji między Królestwem Niderlandów a Konfederacją Szwajcarską. W postępowaniu głównym osoby ubiegające się o wizę krótkoterminową do Niderlandów złożyły wnioski za pośrednictwem konsulatu szwajcarskiego w Kolombo, który reprezentował Niderlandy. Wnioski zostały oddalone przez szwajcarskie organy konsularne. Sąd krajowy pytał, czy osoba zapraszająca może samodzielnie wnosić odwołanie od decyzji odmownej, które państwo jest właściwe do rozpatrzenia odwołania w przypadku reprezentacji oraz czy taka wykładnia jest zgodna z prawem do skutecznej ochrony sądowej (art. 47 Karty praw podstawowych UE). Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytania, stwierdził, że zgodnie z art. 32 ust. 3 kodeksu wizowego prawo do odwołania przysługuje wyłącznie osobie ubiegającej się o wizę. Osoba zapraszająca może uczestniczyć w postępowaniu odwoławczym jedynie w sposób podporządkowany i akcesoryjny, lub może być pełnomocnikiem osoby ubiegającej się o wizę, ale nie może samodzielnie wnosić odwołania we własnym imieniu. Odnosząc się do kwestii właściwości do rozpatrzenia odwołania, Trybunał wyjaśnił, że w przypadku istnienia dwustronnego porozumienia o reprezentacji, które upoważnia organy państwa reprezentującego do podejmowania decyzji o odmowie wydania wizy, to właśnie państwo reprezentujące jest właściwe do rozpatrzenia odwołania od takiej decyzji. W analizowanej sprawie, ponieważ porozumienie między Niderlandami a Szwajcarią przewidywało, że Szwajcaria będzie podejmować ostateczne decyzje w sprawie odmowy wydania wizy, to Szwajcaria była właściwa do rozpatrzenia odwołania. Trybunał uznał, że taka wykładnia jest zgodna z prawem do skutecznej ochrony sądowej. Podkreślił, że niezależnie od tego, które państwo (reprezentujące czy reprezentowane) jest właściwe do rozpatrzenia odwołania, musi zostać zapewnione poszanowanie praw podstawowych, w tym prawa do skutecznej ochrony sądowej. Wskazał również, że Konfederacja Szwajcarska, jako państwo stowarzyszone z UE w ramach dorobku Schengen i strona EKPC, jest zobowiązana do przestrzegania zasad państwa prawnego i praw człowieka.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (7)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy