C-672/23 i C-673/23

Odpowiedź sądu

Tak, "tak ścisła więź" może istnieć, jeśli istnieją silne przesłanki wskazujące, że pozwani należą do tego samego przedsiębiorstwa w rozumieniu prawa konkurencji Unii, nawet jeśli pozwany zakotwiczający jurysdykcję nie był bezpośrednio ukarany. Ocena ta uwzględnia różne czynniki, takie jak powiązania gospodarcze, organizacyjne i prawne, a także udział w działalności kartelu.

Uzasadnienie

TSUE wyjaśnił, że celem art. 8 pkt 1 rozporządzenia Bruksela I bis jest uniknięcie sprzecznych orzeczeń i zapewnienie prawidłowego wymiaru sprawiedliwości. "Ścisła więź" wymaga oceny wszystkich okoliczności sprawy, w tym ryzyka sprzecznych orzeczeń. Choć zasada jurysdykcji szczególnej powinna być interpretowana ściśle, może obejmować sytuacje, gdy pozwany zakotwiczający jurysdykcję nie jest bezpośrednio adresatem decyzji o naruszeniu prawa konkurencji, ale jest powiązany z podmiotami, które zostały ukarane, pod warunkiem istnienia silnych przesłanek wskazujących na przynależność do tego samego przedsiębiorstwa.

Odpowiedź sądu

Nie, przewidywalność nie stanowi autonomicznego kryterium, ale należy ją uwzględnić jako zasadę ogólną przy stosowaniu zasady jurysdykcji szczególnej.

Uzasadnienie

TSUE stwierdził, że choć przewidywalność jurysdykcji jest ważnym celem rozporządzenia Bruksela I bis, nie jest ona autonomicznym kryterium. Jest ona spełniona, jeśli pozwani mogli racjonalnie przewidzieć możliwość pozwania w danym państwie członkowskim. W kontekście spraw o naruszenie prawa konkurencji, udział w kartelu może uzasadniać przewidywanie pozwania przed sądem siedziby innego członka tego przedsiębiorstwa.

Odpowiedź sądu

Nie należy brać pod uwagę szans powodzenia powództwa, ale można je uwzględnić jako wskazówkę, czy powód nie stworzył sztucznie warunków do zastosowania przepisu. Sama okoliczność, że szkoda powstała poza EOG, nie czyni powództwa oczywiście bezzasadnym.

Uzasadnienie

TSUE podkreślił, że na etapie badania jurysdykcji sąd nie ocenia zasadności powództwa. Celem jest ustalenie istnienia łączników z państwem sądu. Powództwo nie jest automatycznie bezzasadne, jeśli szkoda powstała poza EOG, a prawo UE zapewnia prawo do pełnego odszkodowania za szkody wynikające z naruszenia prawa konkurencji, niezależnie od miejsca ich powstania.

Odpowiedź sądu

Tak, art. 8 pkt 1 rozporządzenia nr 1215/2012 określa zarówno jurysdykcję krajową, jak i właściwość miejscową sądu państwa członkowskiego, w którego obszarze właściwości ma miejsce zamieszkania pozwany zakotwiczający jurysdykcję.

Uzasadnienie

TSUE, opierając się na swoim orzecznictwie, stwierdził, że odniesienie do "sądu miejsca zamieszkania" w art. 8 pkt 1 rozporządzenia Bruksela I bis oznacza zarówno jurysdykcję krajową, jak i właściwość miejscową sądu. Ma to na celu zapewnienie efektywnego zarządzania sporem i uniknięcie sprzecznych orzeczeń.

Odpowiedź sądu

Nie, art. 8 pkt 1 rozporządzenia nr 1215/2012 nie stoi na przeszkodzie takiemu przekazaniu, o ile odbywa się ono zgodnie z krajowymi przepisami proceduralnymi i nie narusza skuteczności rozporządzenia.

Uzasadnienie

TSUE wyjaśnił, że rozporządzenie Bruksela I bis nie ujednolica krajowych przepisów proceduralnych. Przekazanie sprawy innemu sądowi krajowemu jest dopuszczalne, jeśli jest zgodne z prawem krajowym i nie podważa celów rozporządzenia, takich jak zapewnienie jurysdykcji szczególnej.