C-663/22

Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące platform internetowych nie pozwalają państwom członkowskim na nakładanie na dostawców usług pośrednictwa internetowego obowiązku przekazywania organom krajowym szczegółowych informacji o ich sytuacji gospodarczej, gdyż wykracza to poza cele rozporządzenia.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni rozporządzenia (UE) 2019/1150, które ma na celu zapewnienie sprawiedliwości i przejrzystości dla użytkowników biznesowych usług pośrednictwa internetowego. Włoski sąd administracyjny zapytał, czy przepisy unijne pozwalają państwu członkowskiemu na nakładanie na zagranicznych dostawców usług pośrednictwa internetowego obowiązku przedstawiania organom krajowym dokumentów zawierających informacje o ich sytuacji gospodarczej, które nie są związane z celami rozporządzenia. Trybunał uznał, że takie środki krajowe nie są uzasadnione celem rozporządzenia, które skupia się na przejrzystości i uczciwości warunków umownych, a nie na analizie sytuacji gospodarczej dostawców.

Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1150, które ma na celu promowanie sprawiedliwości i przejrzystości dla użytkowników biznesowych korzystających z usług pośrednictwa internetowego. Włoski sąd administracyjny zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami prejudycjalnymi dotyczącymi zgodności włoskich przepisów z tym rozporządzeniem. Włoskie przepisy, zmienione ustawą nr 178/2020 i decyzją nr 161/21, nakładały na dostawców usług pośrednictwa internetowego i wyszukiwarek internetowych, nawet tych spoza UE, obowiązek przekazywania włoskiemu urzędowi regulacyjnemu (AGCOM) dokumentu "systemowej informacji gospodarczej" (IGS). Dokument ten zawierał szczegółowe informacje o sytuacji gospodarczej dostawców, w tym o ich przychodach. Expedia Inc., amerykański dostawca usług pośrednictwa internetowego, zakwestionował ten obowiązek, twierdząc, że jest on sprzeczny z rozporządzeniem 2019/1150, które jest środkiem harmonizującym opartym na zasadzie proporcjonalności i nie pozwala na zwiększenie wymogów proceduralnych. Sąd odsyłający powziął wątpliwość, czy obowiązek ten jest zgodny z rozporządzeniem, zwłaszcza z art. 15 dotyczącym egzekwowania przepisów oraz art. 16 i 18 dotyczącymi monitorowania i przeglądu rozporządzenia przez Komisję Europejską. Trybunał uznał wniosek za dopuszczalny, mimo wątpliwości zgłaszanych przez rząd włoski co do sprzeczności pytań. W swojej odpowiedzi Trybunał stwierdził, że rozporządzenie 2019/1150 należy interpretować w ten sposób, że nie uzasadnia ono przyjęcia przez państwo członkowskie środków, na mocy których dostawcy usług pośrednictwa internetowego pod rygorem sankcji podlegają obowiązkowi okresowego wysyłania organowi tego państwa dokumentu dotyczącego ich sytuacji gospodarczej, w którym należy szczegółowo wskazać szereg informacji dotyczących w szczególności osiąganych przez tych dostawców przychodów. Trybunał podkreślił, że celem rozporządzenia jest zapewnienie sprawiedliwego, przewidywalnego i budzącego zaufanie otoczenia biznesowego w internecie, a informacje wymagane przez IGS nie pozostają w wystarczająco bezpośrednim związku z tym celem. Informacje te dotyczą głównie przychodów dostawców, a nie warunków świadczenia usług użytkownikom biznesowym, co jest głównym przedmiotem rozporządzenia. Kontrola prawdziwości informacji o sytuacji gospodarczej nie jest istotna w świetle tego rozporządzenia, a wykrywanie zakłóceń konkurencji nie stanowi celu rozporządzenia, które pozostaje bez uszczerbku dla prawa konkurencji.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (16)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy