C-66/08

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2008-07-17
cjeuprawo_ue_ogolnewspółpraca sądowa w sprawach karnychWysokatrybunal
europejski nakaz aresztowaniawspółpraca sądowawydawanie osóbmiejsce zamieszkaniaprzebywaniefakultatywna odmowa wykonaniaprawo karneTSUEorzecznictwo

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE zinterpretował pojęcia "miejsce zamieszkania" i "przebywanie" w kontekście europejskiego nakazu aresztowania, określając kryteria dla fakultatywnej odmowy jego wykonania.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 4 pkt 6 decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu aresztowania, który pozwala na fakultatywną odmowę wykonania nakazu, jeśli osoba poszukiwana jest obywatelem lub stale przebywa w państwie wykonującym nakaz. Sąd odsyłający pytał, czy osoba przebywająca w Niemczech nielegalnie, popełniająca tam przestępstwa i odbywająca karę pozbawienia wolności, może być uznana za "przebywającą" w rozumieniu tego przepisu. Trybunał wyjaśnił, że pojęcia te należy interpretować jednolicie w całej UE, a ich ustalenie wymaga całościowej oceny obiektywnych elementów, takich jak długość, charakter i warunki pobytu oraz więzi rodzinne i ekonomiczne.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Oberlandesgericht Stuttgart dotyczył wykładni art. 4 pkt 6 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania. Przepis ten stanowi fakultatywną podstawę odmowy wykonania nakazu, jeśli osoba poszukiwana jest obywatelem państwa wykonującego nakaz lub ma w nim miejsce zamieszkania, a państwo to zobowiązuje się wykonać karę. Sąd niemiecki pytał o znaczenie pojęć "miejsce zamieszkania" i "przebywanie" w kontekście obywatela polskiego, Szymona Kozłowskiego, który przebywał w Niemczech od 2006 roku, popełniał tam przestępstwa i odbywał karę pozbawienia wolności, a jego pobyt był przerywany i związany z naruszeniem przepisów prawa. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, działając w wielkiej izbie, podkreślił, że decyzja ramowa ma na celu zastąpienie ekstradycji systemem przekazywania osób opartym na zasadzie wzajemnego uznawania. Wyjaśnił, że pojęcia "miejsce zamieszkania" i "przebywanie" powinny być interpretowane autonomicznie i jednolicie w całej Unii Europejskiej. "Miejsce zamieszkania" oznacza rzeczywiste miejsce zamieszkania, natomiast "przebywanie" wymaga ustanowienia więzi z państwem porównywalnych do tych wynikających z zamieszkania, w następstwie odpowiednio długiego i stałego pobytu. Ustalenie, czy dana osoba "przebywa" w państwie wykonującym nakaz, wymaga całościowej oceny obiektywnych elementów, takich jak długość, charakter i warunki pobytu, a także więzi rodzinne i ekonomiczne. Trybunał stwierdził, że okoliczności takie jak nieciągłość pobytu, naruszenie przepisów prawa pobytu, zawodowe popełnianie przestępstw czy pobyt w zakładzie karnym, choć nie są decydujące same w sobie, mogą być brane pod uwagę przy ocenie, czy dana osoba podlega art. 4 pkt 6. W przypadku S. Kozłowskiego, biorąc pod uwagę całokształt jego sytuacji, Trybunał uznał, że nie można stwierdzić, iż "przebywa" on w Niemczech w rozumieniu tego przepisu, co oznacza, że nie zachodzi podstawa do fakultatywnej odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Pojęcia "miejsce zamieszkania" i "przebywanie" należy interpretować autonomicznie i jednolicie w całej UE. "Miejsce zamieszkania" oznacza rzeczywiste miejsce zamieszkania. "Przebywanie" wymaga ustanowienia więzi z państwem porównywalnych do tych wynikających z zamieszkania, w następstwie odpowiednio długiego i stałego pobytu. Ustalenie, czy dana osoba "przebywa" w państwie wykonującym nakaz, wymaga całościowej oceny obiektywnych elementów, takich jak długość, charakter i warunki pobytu, a także więzi rodzinne i ekonomiczne. Okoliczności takie jak nieciągłość pobytu, naruszenie przepisów prawa pobytu, popełnianie przestępstw zawodowo czy pobyt w zakładzie karnym, choć nie są decydujące same w sobie, mogą być brane pod uwagę przy ocenie.

Uzasadnienie

Trybunał podkreślił potrzebę jednolitej wykładni prawa UE. Wyjaśnił, że celem decyzji ramowej jest ułatwienie przekazywania osób między państwami członkowskimi. Wskazał, że pojęcia te odnoszą się do autonomicznych pojęć prawa UE i nie mogą być pozostawione uznaniu państw członkowskich. Podkreślił, że ocena musi być całościowa i uwzględniać różne obiektywne elementy, mające na celu ochronę więzi osoby ściganej z państwem wykonującym nakaz.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Szymon Kozłowskiosoba_fizycznaosoba, której dotyczy wniosek
Sąd Okręgowy w Bydgoszczyorgan_krajowypolski organ sądowy wydający nakaz
Generalstaatsanwaltschaft Stuttgartorgan_krajowyniemiecki organ sądowy wykonujący nakaz
Oberlandesgericht Stuttgartorgan_krajowysąd odsyłający
Niemcypanstwo_czlonkowskierząd
Republika Czeskapanstwo_czlonkowskierząd
Daniapanstwo_czlonkowskierząd
Francjapanstwo_czlonkowskierząd
Włochypanstwo_czlonkowskierząd
Niderlandypanstwo_czlonkowskierząd
Austriapanstwo_czlonkowskierząd
Polskapanstwo_czlonkowskierząd
Słowacjapanstwo_czlonkowskierząd
Finlandiapanstwo_czlonkowskierząd
Komisja Wspólnot Europejskichinstytucja_ueinterwenient

Przepisy (7)

Główne

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 4 § pkt 6

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Określa fakultatywną podstawę odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania, gdy osoba poszukiwana jest obywatelem lub stale przebywa w państwie wykonującym nakaz, a państwo to zobowiązuje się wykonać karę. Kluczowe jest ustalenie, czy osoba ta "przebywa" lub ma "miejsce zamieszkania" w tym państwie, co wymaga całościowej oceny obiektywnych elementów.

TUE art. 35

Traktat o Unii Europejskiej

Podstawa właściwości Trybunału do orzekania w przedmiocie wykładni decyzji ramowej.

IRG art. 83b § ust. 2 lit. b)

Ustawa o międzynarodowej pomocy prawnej w sprawach karnych

Niemiecka transpozycja art. 4 pkt 6 decyzji ramowej, dotycząca odmowy ekstradycji cudzoziemca mającego miejsce zwyczajowego pobytu w Niemczech.

Pomocnicze

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 1 § ust. 1 i 2

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Definiuje europejski nakaz aresztowania jako decyzję sądową służącą aresztowaniu i przekazaniu osoby w celu przeprowadzenia postępowania karnego lub wykonania kary, opartą na zasadzie wzajemnego uznawania.

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 5 § pkt 3

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Określa warunki przekazania osoby ściganej, która jest obywatelem lub stale przebywa w państwie wykonującym nakaz, pod warunkiem jej przekazania do odbycia kary w tym państwie.

TWE art. 12

Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską

Zasada niedyskryminacji.

TWE art. 17

Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską

Obywatelstwo Unii Europejskiej.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Konieczność jednolitej wykładni pojęć "miejsce zamieszkania" i "przebywanie" w prawie UE. Ocena "przebywania" wymaga całościowej analizy obiektywnych elementów, a nie pojedynczych okoliczności. Celem art. 4 pkt 6 jest ochrona więzi osoby ściganej z państwem wykonującym nakaz i ułatwienie jej reintegracji.

Odrzucone argumenty

Interpretacja pojęć "miejsce zamieszkania" i "przebywanie" powinna być pozostawiona uznaniu państw członkowskich. Okoliczności takie jak nieciągłość pobytu, naruszenie przepisów prawa pobytu, popełnianie przestępstw czy pobyt w zakładzie karnym automatycznie wykluczają "przebywanie" w rozumieniu art. 4 pkt 6.

Godne uwagi sformułowania

"miejsce zamieszkania" i "przebywa" powinny być zdefiniowane w sposób jednolity, jako że odnoszą się do autonomicznych pojęć prawa Unii. "przebywa" w nim, jeżeli w następstwie odpowiednio długiego trwałego pobytu w tym państwie, stworzyła z nim więzi porównywalne z tymi, które są wynikiem posiadania miejsca zamieszkania organ sądowy wykonujący nakaz powinien dokonać całościowej oceny licznych obiektywnych elementów charakteryzujących sytuację, w której znajduje się ta osoba

Skład orzekający

V. Skouris

prezes

P. Jann

prezes_izby

C.W.A. Timmermans

prezes_izby

A. Rosas

prezes_izby

K. Lenaerts

prezes_izby

G. Arestis

prezes_izby

L. Bay Larsen

sprawozdawca

J. Makarczyk

sędzia

P. Kūris

sędzia

E. Juhász

sędzia

A. Ó Caoimh

sędzia

P. Lindh

sędzia

J.C. Bonichot

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia pojęć \"miejsce zamieszkania\" i \"przebywanie\" w kontekście europejskiego nakazu aresztowania, kryteria fakultatywnej odmowy wykonania nakazu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji fakultatywnej odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania na podstawie art. 4 pkt 6 decyzji ramowej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu współpracy sądowej w sprawach karnych w UE i wyjaśnia kluczowe pojęcia związane z europejskim nakazem aresztowania, co jest istotne dla praktyków prawa.

Czy pobyt w więzieniu i popełnianie przestępstw w Niemczech oznacza "przebywanie" w rozumieniu prawa UE? TSUE wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI