C-658/17

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2019-05-23
cjeuprawo_ue_ogolnewspółpraca sądowa w sprawach cywilnychWysokatrybunal
dziedziczenieakt poświadczenia dziedziczenianotariuszrozporządzenie UEdokument urzędowyorzeczeniesądTSUEprawo polskie

Podsumowanie

TSUE orzekł, że polski akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza na zgodny wniosek uczestników nie jest „orzeczeniem” w rozumieniu rozporządzenia UE o dziedziczeniu, ale jest „dokumentem urzędowym”.

Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia UE o dziedziczeniu w kontekście polskiego aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzanego przez notariusza. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim pytał, czy taki akt jest „orzeczeniem” lub „dokumentem urzędowym” w rozumieniu rozporządzenia. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że polski notariusz, sporządzając akt poświadczenia dziedziczenia na zgodny wniosek wszystkich uczestników, nie działa jako „sąd” w rozumieniu rozporządzenia, ponieważ nie posiada kompetencji do rozstrzygania sporów. W związku z tym akt ten nie jest „orzeczeniem”. Jednakże, Trybunał stwierdził, że akt ten spełnia wymogi „dokumentu urzędowego” i może być opatrzony odpowiednim unijnym formularzem.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia. Sprawa została zainicjowana przez WB, która chciała uzyskać wypis aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego przez polskiego notariusza, wraz z zaświadczeniem potwierdzającym, że jest to „orzeczenie” lub „dokument urzędowy” w rozumieniu rozporządzenia. Polski notariusz odmówił wydania zaświadczenia, powołując się na brak powiadomienia przez Polskę Komisji Europejskiej o wykonywaniu przez notariuszy funkcji sądowych. Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim zwrócił się do TSUE z pytaniami dotyczącymi kwalifikacji polskiego aktu poświadczenia dziedziczenia. Trybunał Sprawiedliwości UE w pierwszej kolejności rozpatrzył pytania dotyczące pojęcia „sądu” i „orzeczenia”. Stwierdził, że brak powiadomienia przez państwo członkowskie o wykonywaniu przez notariuszy funkcji sądowych nie jest decydujący dla uznania ich za „sąd”. Jednakże, analizując kryteria z art. 3 ust. 2 rozporządzenia, TSUE uznał, że polski notariusz sporządzający akt poświadczenia dziedziczenia na zgodny wniosek uczestników nie wykonuje funkcji sądowych, ponieważ nie posiada kompetencji do rozstrzygania sporów. W związku z tym, taki akt nie jest „orzeczeniem” w rozumieniu rozporządzenia. Następnie, TSUE rozpatrzył pytanie dotyczące kwalifikacji aktu jako „dokumentu urzędowego”. Stwierdził, że polski akt poświadczenia dziedziczenia, sporządzony przez notariusza zgodnie z prawem polskim i rejestrowany jako dokument urzędowy, spełnia wymogi definicji „dokumentu urzędowego” zawartej w rozporządzeniu. W związku z tym, może być opatrzony formularzem przewidzianym dla dokumentów urzędowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, taki akt nie stanowi „orzeczenia” w rozumieniu art. 3 ust. 1 lit. g) rozporządzenia nr 650/2012.

Uzasadnienie

Notariusz sporządzający akt poświadczenia dziedziczenia na zgodny wniosek uczestników nie jest „sądem” w rozumieniu art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 650/2012, ponieważ nie posiada kompetencji do rozstrzygania sporów. W związku z tym, akt ten nie jest „orzeczeniem”.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
WBosoba_fizycznawnoszący_odwołanie
Przemysława Bac, notariuszinneinne
Rzeczpospolita Polskapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd niemieckiinneinterwenient
Rząd hiszpańskiinneinterwenient
Rząd węgierskiinneinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (13)

Główne

Rozporządzenie nr 650/2012 art. 3 § 1 lit. g)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012

„Orzeczenie” oznacza każdą decyzję w sprawach dotyczących dziedziczenia wydaną przez sąd państwa członkowskiego, niezależnie od nazwy takiej decyzji.

Rozporządzenie nr 650/2012 art. 3 § 1 lit. i)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012

„Dokument urzędowy” oznacza dokument dotyczący dziedziczenia, który został oficjalnie sporządzony lub zarejestrowany jako dokument urzędowy w państwie członkowskim i którego autentyczność dotyczy podpisu i treści oraz została stwierdzona przez organ publiczny lub inny organ uprawniony.

Rozporządzenie nr 650/2012 art. 3 § 2 akapit pierwszy

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012

Definicja „sądu” obejmuje organy sądowe oraz inne organy i przedstawicieli zawodów prawniczych właściwych w sprawach spadkowych, którzy wykonują funkcje sądowe lub działają na podstawie przekazania uprawnień przez organ sądowy lub działają pod kontrolą organu sądowego, pod warunkiem że zapewniają gwarancje bezstronności, prawa do bycia wysłuchanym oraz że ich orzeczenia mogą być przedmiotem zaskarżenia do organu sądowego lub ponownego rozpoznania przez organ sądowy i mają moc i skutek podobne do orzeczenia organu sądowego.

Pomocnicze

Rozporządzenie nr 650/2012 art. 3 § 2 akapit drugi

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję Europejską o innych organach oraz przedstawicielach zawodów prawniczych, o których mowa w akapicie pierwszym.

Rozporządzenie nr 650/2012 art. 46 § 3 lit. b)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012

Rozporządzenie nr 650/2012 art. 39 § 2

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012

Rozporządzenie nr 650/2012 art. 79

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012

Rozporządzenie wykonawcze nr 1329/2014 art. 1 § 1

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1329/2014

Rozporządzenie wykonawcze nr 1329/2014 art. 1 § 2

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1329/2014

Prawo o notariacie art. 95c § 2 pkt 1

Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie

Prawo o notariacie art. 95e § 1

Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie

Prawo o notariacie art. 95j

Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie

Zarejestrowany akt poświadczenia dziedziczenia ma skutki prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku.

k.c. art. 1027

Kodeks cywilny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Polski notariusz sporządzający akt poświadczenia dziedziczenia na zgodny wniosek uczestników nie jest „sądem” w rozumieniu rozporządzenia UE nr 650/2012, ponieważ nie posiada kompetencji do rozstrzygania sporów. Polski akt poświadczenia dziedziczenia spełnia wymogi definicji „dokumentu urzędowego” zawartej w rozporządzeniu UE nr 650/2012.

Odrzucone argumenty

Polski akt poświadczenia dziedziczenia jest „orzeczeniem” w rozumieniu rozporządzenia UE nr 650/2012. Brak powiadomienia Polski Komisji Europejskiej o wykonywaniu przez notariuszy funkcji sądowych wyklucza uznanie ich za „sąd” w rozumieniu rozporządzenia.

Godne uwagi sformułowania

„orzeczenie” oznacza każdą decyzję w sprawach dotyczących dziedziczenia wydaną przez sąd państwa członkowskiego „dokument urzędowy” oznacza dokument dotyczący dziedziczenia, który został oficjalnie sporządzony lub zarejestrowany jako dokument urzędowy pojęcie „sądu” należy interpretować szeroko, tak aby obejmował nie tylko sądy w dosłownym znaczeniu tego słowa, sprawujące funkcje sądownicze, lecz także notariuszy lub urzędy stanu cywilnego w niektórych państwach członkowskich, sprawujące w niektórych sprawach dotyczących spadku funkcje sądownicze nie można uznać, że dokonywanie czynności notarialnych wpisuje się, jako takie, w wykonywanie funkcji sądowych brak przewidzianego w art. 3 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 650/2012 powiadomienia przez Rzeczpospolitą Polską o wykonywaniu przez notariuszy funkcji sądowych ma walor wyłącznie informacyjny.

Skład orzekający

J.C. Bonichot

prezes_izby

C. Toader

sprawozdawca

A. Rosas

sędzia

L. Bay Larsen

sędzia

M. Safjan

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęć „orzeczenie” i „dokument urzędowy” w kontekście rozporządzenia UE o dziedziczeniu, a także statusu notariuszy jako „sądów” w rozumieniu tego rozporządzenia. Kluczowe dla spraw transgranicznych dotyczących spadków, gdzie stosowane są polskie akty poświadczenia dziedziczenia."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji polskiego aktu poświadczenia dziedziczenia i jego kwalifikacji w świetle prawa UE. Może wymagać analizy w kontekście przepisów krajowych innych państw członkowskich.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa wyjaśnia kluczowe rozróżnienie między „orzeczeniem” a „dokumentem urzędowym” w kontekście unijnego prawa spadkowego, co ma praktyczne znaczenie dla obywateli i prawników w sprawach transgranicznych. Pokazuje, jak prawo UE interpretuje krajowe instytucje prawne.

Polski akt dziedziczenia nie jest wyrokiem, ale ważnym dokumentem urzędowym w UE – wyjaśnia TSUE.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI