C-656/21

TSUE orzekł, że opłata skarbowa od prowizji za wprowadzenie do obrotu jednostek funduszy inwestycyjnych narusza prawo UE, jeśli stanowi podatek pośredni od gromadzenia kapitału.

Sprawa dotyczyła opłaty skarbowej nałożonej w Portugalii na prowizje pobierane przez banki od spółek zarządzających funduszami inwestycyjnymi za usługi wprowadzenia do obrotu jednostek uczestnictwa. Skarżący argumentowali, że opłata ta stanowi podatek pośredni od gromadzenia kapitału, co jest zakazane przez dyrektywę 2008/7/WE. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że usługi wprowadzenia do obrotu jednostek funduszy inwestycyjnych są integralną częścią operacji gromadzenia kapitału i nie mogą być opodatkowane podatkiem pośrednim, niezależnie od tego, czy opłata jest pobierana od banku, czy refakturowana przez spółkę zarządzającą na fundusz.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez portugalski sąd arbitrażowy do spraw podatkowych w związku ze sporem dotyczącym opłaty skarbowej nałożonej na prowizje pobierane przez banki od spółek zarządzających funduszami inwestycyjnymi (IMGA) za usługi wprowadzenia do obrotu jednostek uczestnictwa. Skarżący podnosili, że opłata ta stanowi podwójne opodatkowanie oraz narusza art. 5 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2008/7/WE, który zakazuje nakładania podatków pośrednich od gromadzenia kapitału, w tym od wprowadzania na rynek papierów wartościowych. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując sprawę, stwierdził, że fundusze inwestycyjne należy zrównać ze spółkami kapitałowymi w rozumieniu dyrektywy 2008/7/WE. Następnie Trybunał zinterpretował art. 5 ust. 2 lit. a) dyrektywy szeroko, uznając, że zakaz opodatkowania obejmuje nie tylko samą emisję i wprowadzenie na rynek papierów wartościowych, ale także czynności ściśle z nimi związane, które stanowią integralną część operacji gromadzenia kapitału. W szczególności, usługi wprowadzenia do obrotu jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, mające na celu pozyskanie nowego kapitału poprzez subskrypcję nowo wyemitowanych jednostek, zostały uznane za takie integralne części. Trybunał podkreślił, że skuteczność dyrektywy wymagałaby, aby zakaz ten obejmował również sytuację, gdy opłata skarbowa jest pobierana od tych samych wynagrodzeń, które są refakturowane przez spółkę zarządzającą na rzecz funduszy. W konsekwencji, TSUE orzekł, że art. 5 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2008/7/WE stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które przewiduje nałożenie opłaty skarbowej na wynagrodzenie pobierane przez instytucję finansową od spółki zarządzającej funduszami za usługi wprowadzenia do obrotu, a także na kwoty refakturowane przez spółkę zarządzającą na rzecz funduszy, jeśli obejmują one te wynagrodzenia.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (7)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy