C-653/19 PPU
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że przepisy UE dotyczące domniemania niewinności i ciężaru dowodu nie mają zastosowania do krajowych przepisów proceduralnych dotyczących tymczasowego aresztowania, jeśli nie dotyczą one ustalania winy.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy o domniemaniu niewinności w kontekście tymczasowego aresztowania w Bułgarii. Sąd krajowy pytał, czy bułgarskie przepisy, które uzależniają zwolnienie z aresztu od wykazania przez oskarżonego nowych okoliczności, są zgodne z prawem UE. Trybunał stwierdził, że art. 6 dyrektywy (dotyczący ciężaru dowodu) i Karta praw podstawowych nie mają zastosowania do takich decyzji procesowych, które nie rozstrzygają o winie, a jedynie o zasadności dalszego pozbawienia wolności.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Spetsializiran nakazatelen sad (wyspecjalizowany sąd karny, Bułgaria) dotyczył wykładni art. 6 dyrektywy (UE) 2016/343 w sprawie wzmocnienia niektórych aspektów domniemania niewinności oraz art. 6 i 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Sprawa toczyła się przeciwko DK, który był tymczasowo aresztowany od 11 czerwca 2016 r. w związku z zarzutami udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i popełnienia zabójstwa. Bułgarskie prawo procesowe stanowiło, że wniosek o uchylenie tymczasowego aresztowania może zostać uwzględniony jedynie w przypadku wykazania przez oskarżonego nowych okoliczności uzasadniających uwolnienie. Sąd odsyłający powziął wątpliwości, czy takie rozwiązanie jest zgodne z prawem UE, zwłaszcza z zasadą domniemania niewinności i rozkładem ciężaru dowodu. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpoznając sprawę w pilnym trybie prejudycjalnym, stwierdził, że art. 6 dyrektywy 2016/343, który odnosi się do ciężaru dowodu przy ustalaniu winy, nie ma zastosowania do decyzji o utrzymaniu tymczasowego aresztowania, ponieważ nie rozstrzyga ona o winie oskarżonego. Podobnie, art. 6 i 47 Karty praw podstawowych nie mają zastosowania, gdyż nie dotyczą one rozkładu ciężaru dowodu w sprawach, które nie są regulowane przez prawo Unii. W konsekwencji, przepisy krajowe uzależniające zwolnienie z aresztu od wykazania nowych okoliczności przez oskarżonego nie naruszają prawa UE w tym zakresie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy te nie mają zastosowania do takich przepisów krajowych, ponieważ art. 6 dyrektywy 2016/343 dotyczy ciężaru dowodu przy ustalaniu winy, a nie decyzji o tymczasowym aresztowaniu, a Karta praw podstawowych ma zastosowanie tylko w zakresie stosowania prawa Unii.
Uzasadnienie
Trybunał wyjaśnił, że art. 6 dyrektywy 2016/343 odnosi się wyłącznie do ciężaru dowodu w kontekście ustalania winy, a nie do proceduralnych decyzji o tymczasowym aresztowaniu, które nie rozstrzygają o winie. Ponadto, Karta praw podstawowych ma zastosowanie tylko wtedy, gdy państwa członkowskie stosują prawo Unii, co nie ma miejsca w przypadku rozkładu ciężaru dowodu w procedurze aresztowania, która nie jest regulowana przez prawo UE.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
brak wskazania zwycięzcy (udzielono odpowiedzi na pytanie)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| DK | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Spetsializirana prokuratura | organ_krajowy | oskarżyciel |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
Dyrektywa 2016/343 art. 6
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343
Artykuł 6 ust. 1 i 2 dyrektywy, dotyczący ciężaru dowodu i rozstrzygania wątpliwości na korzyść podejrzanego, ma zastosowanie wyłącznie do orzeczeń sądowych rozstrzygających o winie, a nie do decyzji o utrzymaniu tymczasowego aresztowania.
Karta art. 6
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Artykuł 6 Karty (prawo do wolności i bezpieczeństwa) nie ma zastosowania do krajowych przepisów proceduralnych dotyczących tymczasowego aresztowania, jeśli nie są one związane ze stosowaniem prawa Unii.
Karta art. 47
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Artykuł 47 Karty (prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do bezstronnego sądu) nie ma zastosowania do krajowych przepisów proceduralnych dotyczących tymczasowego aresztowania, jeśli nie są one związane ze stosowaniem prawa Unii.
kodeks postępowania karnego art. 270 § 1
Nakazatelno-protsesualen kodeks
Kwestia zmiany środka zapobiegawczego może być podniesiona w każdym momencie; w przypadku zmiany okoliczności można złożyć nowy wniosek.
kodeks postępowania karnego art. 270 § 2
Nakazatelno-protsesualen kodeks
Sąd orzeka postanowieniem na rozprawie.
Pomocnicze
Dyrektywa 2016/343 art. 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343
Dyrektywa ma zastosowanie do osób podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniu karnym na wszystkich jego etapach, aż do uprawomocnienia się orzeczenia.
Dyrektywa 2016/343 art. 3
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343
Państwa członkowskie zapewniają, aby podejrzani i oskarżeni byli uważani za niewinnych do czasu udowodnienia im winy.
Dyrektywa 2016/343 art. 4
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/343
Organy publiczne nie mogą w wypowiedziach publicznych ani w orzeczeniach sądowych innych niż rozstrzygające o winie odnosić się do podejrzanego lub oskarżonego jako do winnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 6 dyrektywy 2016/343 dotyczy wyłącznie ciężaru dowodu przy ustalaniu winy, a nie decyzji o tymczasowym aresztowaniu. Karta praw podstawowych ma zastosowanie tylko w zakresie stosowania prawa Unii, a przepisy krajowe dotyczące rozkładu ciężaru dowodu w procedurze aresztowania nie są regulowane przez prawo UE.
Godne uwagi sformułowania
orzeczenie sądu mające za przedmiot jedynie ewentualne utrzymanie tymczasowego aresztowania osoby oskarżonej dotyczy wyłącznie rozstrzygnięcia kwestii, czy osoba ta powinna zostać uwolniona w świetle wszystkich istotnych okoliczności – bez określania, czy wspomniana osoba ponosi winę za zarzucane jej przestępstwo. rozkład ciężaru dowodu w ramach postępowania takiego jak rozpatrywane w postępowaniu głównym nie jest regulowany przez prawo Unii
Skład orzekający
J.C. Bonichot
prezes_izby
M. Safjan
sędzia
L. Bay Larsen
sprawozdawca
C. Toader
sędzia
N. Jääskinen
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretację zakresu stosowania dyrektywy o domniemaniu niewinności i Karty praw podstawowych w kontekście tymczasowego aresztowania."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy prawo krajowe wymaga od aresztowanego wykazania nowych okoliczności dla zwolnienia, a nie dotyczy ogólnych zasad tymczasowego aresztowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy fundamentalnych praw w postępowaniu karnym, takich jak domniemanie niewinności i wolność osobista, co jest zawsze interesujące dla prawników i osób zainteresowanych prawami człowieka.
“Czy prawo UE chroni przed domniemaniem winy w areszcie? TSUE wyjaśnia granice stosowania dyrektywy o domniemaniu niewinności.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI