C-650/22

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że przepisy FIFA dotyczące statusu i transferu zawodników, które nakładają solidarną odpowiedzialność klubu za odszkodowanie, sankcje sportowe oraz utrudniają transfery w przypadku sporów, naruszają zasady swobodnego przepływu pracowników (art. 45 TFUE) i konkurencji (art. 101 TFUE), chyba że zostaną wykazane ich niezbędność dla zapewnienia prawidłowości rozgrywek sportowych.

Sprawa dotyczyła przepisów FIFA regulujących status i transfery zawodników piłki nożnej, w szczególności zasad dotyczących przedterminowego rozwiązania umowy przez zawodnika i solidarnej odpowiedzialności nowego klubu za odszkodowanie. Sąd apelacyjny w Mons zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy przepisy te naruszają art. 45 i 101 TFUE. Trybunał uznał, że przepisy te, wprowadzając m.in. solidarną odpowiedzialność klubu, sankcje sportowe oraz utrudnienia w uzyskaniu certyfikatu transferu w przypadku sporów, stanowią przeszkodę w swobodnym przepływie pracowników i ograniczają konkurencję. TSUE stwierdził, że takie przepisy są zakazane, chyba że zostaną wykazane jako niezbędne do zapewnienia prawidłowości rozgrywek sportowych.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez cour d’appel de Mons (Belgia) w związku ze sporem między Fédération internationale de football association (FIFA) a zawodnikiem BZ. Sprawa dotyczyła przepisów FIFA (Regulamin w sprawie statusu i transferu zawodników - RSTZ) dotyczących przedterminowego rozwiązania umowy o pracę przez zawodnika i jego konsekwencji, w tym solidarnej odpowiedzialności nowego klubu za odszkodowanie dla poprzedniego klubu oraz sankcji sportowych. BZ twierdził, że przepisy te naruszają art. 45 (swobodny przepływ pracowników) i art. 101 (zasady konkurencji) TFUE, utrudniając mu znalezienie nowego klubu. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) uznał, że przepisy RSTZ, które przewidują solidarną odpowiedzialność zawodnika i nowego klubu za odszkodowanie, sankcje sportowe dla nowego klubu (wykluczenie z procedur rejestracji) oraz możliwość blokowania certyfikatu transferu w przypadku sporów, stanowią przeszkodę w swobodnym przepływie pracowników. TSUE stwierdził, że takie przepisy mogą zniechęcać kluby z innych państw członkowskich do zatrudniania zawodników, którzy rozwiązali umowy, ze względu na ryzyko finansowe i sportowe. Ponadto, TSUE uznał, że te same przepisy naruszają art. 101 TFUE, ponieważ stanowią decyzję związku przedsiębiorstw, która ma na celu ograniczenie konkurencji na rynku transferów zawodników. Ograniczenie to jest uogólnione, drastyczne i trwałe, prowadząc do podziału rynku i uniemożliwiając klubom konkurowanie o zawodników w sposób inny niż poprzez wynegocjowane transfery. TSUE podkreślił, że choć sport ma swoją specyfikę i cel zapewnienia prawidłowości rozgrywek jest uzasadniony, to przepisy te wykraczają poza to, co jest konieczne do jego osiągnięcia. W szczególności kryteria ustalania odszkodowania są nieprecyzyjne lub uznaniowe, a sankcje sportowe są nieproporcjonalne. Wyjątek od zakazu konkurencji na podstawie art. 101 ust. 3 TFUE mógłby być zastosowany tylko pod ściśle określonymi warunkami, które w tym przypadku nie zostały spełnione. Ostatecznie, TSUE orzekł, że art. 45 i 101 TFUE należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie przepisom FIFA, chyba że zostanie wykazane, iż nie wykraczają one poza to, co jest konieczne do zapewnienia prawidłowości międzyklubowych rozgrywek piłkarskich.

Zagadnienia prawne (3)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (5)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy