C-65/14
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że odmowa przyznania zasiłku macierzyńskiego urzędniczce, która przeszła na zatrudnienie najemne i nie spełniła minimalnego okresu składkowego w nowej pracy, jest niezgodna z prawem UE, jeśli pracowała ona łącznie dłużej niż 12 miesięcy przed porodem.
Sprawa dotyczyła urzędniczki, która po latach pracy w służbie publicznej przeszła na zatrudnienie najemne, aby podjąć pracę w ramach projektów integracji. Po zajściu w ciążę odmówiono jej zasiłku macierzyńskiego, ponieważ nie spełniła minimalnego okresu składkowego jako pracownik najemny. Trybunał Sprawiedliwości UE uznał, że takie działanie jest niezgodne z dyrektywami UE dotyczącymi ochrony macierzyństwa, które zakazują uzależniania prawa do zasiłku od nowego, minimalnego okresu składkowego po zmianie statusu, jeśli łączny okres aktywności zawodowej przed porodem przekracza 12 miesięcy.
Sprawa C-65/14 dotyczyła wykładni dyrektywy Rady 92/85/EWG w sprawie bezpieczeństwa i zdrowia pracownic w ciąży, karmiących piersią lub po porodzie oraz dyrektywy 2006/54/WE w sprawie równości szans i równego traktowania kobiet i mężczyzn w dziedzinie zatrudnienia. Charlotte Rosselle, urzędniczka, która uzyskała zwolnienie z obowiązków w celu podjęcia pracy najemnej, została pozbawiona zasiłku macierzyńskiego, ponieważ nie spełniła belgijskiego wymogu minimalnego okresu składkowego w nowym charakterze pracownika najemnego. Sąd odsyłający zapytał Trybunał, czy takie podejście jest zgodne z prawem UE, zwłaszcza że urzędniczki rezygnujące ze służby lub zwalniane były zwolnione z tego wymogu. Trybunał, analizując art. 11 ust. 4 dyrektywy 92/85, stwierdził, że przepis ten nie ogranicza okresu aktywności zawodowej do jednego zatrudnienia i nie pozwala na wymaganie nowego minimalnego okresu składkowego po zmianie statusu, jeśli łączny okres pracy przed przewidywanym terminem porodu przekracza 12 miesięcy. Trybunał podkreślił, że celem dyrektywy jest zapewnienie skutecznej ochrony macierzyństwa i uniknięcie sytuacji, w której pracownice tracą prawa z powodu zmian statusu zawodowego. W związku z tym, odmowa przyznania zasiłku macierzyńskiego w opisanej sytuacji była niezgodna z prawem Unii Europejskiej.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, takie działanie jest niezgodne z dyrektywą 92/85/EWG.
Uzasadnienie
Artykuł 11 ust. 4 dyrektywy 92/85/EWG nie pozwala na uzależnianie prawa do zasiłku macierzyńskiego od nowego, minimalnego okresu składkowego po zmianie statusu zawodowego, jeśli łączny okres aktywności zawodowej przed przewidywanym terminem porodu przekracza 12 miesięcy. Wymaganie odrębnego okresu składkowego przy każdej zmianie statusu podważa minimalną ochronę przewidzianą w dyrektywie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Charlotte Rosselle | osoba_fizyczna | skarżący |
| Institut national d’assurance maladie-invalidité (INAMI) | organ_krajowy | pozwany |
| Union nationale des mutualités libres (UNM) | organ_krajowy | pozwany |
| Institut pour l’égalité des femmes et des hommes (IEFH) | organ_krajowy | interwenient |
| rząd belgijski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (12)
Główne
Dyrektywa 92/85/EWG art. 11 § 4
Dyrektywa Rady 92/85/EWG
Państwo członkowskie nie może odmówić przyznania pracownicy świadczenia macierzyńskiego z powodu niespełnienia nowego minimalnego okresu składkowego w pracy najemnej, jeśli łączny okres aktywności zawodowej przed porodem przekracza 12 miesięcy, nawet po zmianie statusu z urzędniczki na pracownika najemnego.
Pomocnicze
Dyrektywa 89/391/EWG art. 2 § 1
Dyrektywa Rady 89/391/EWG
Dyrektywa 89/391/EWG art. 3 § a
Dyrektywa Rady 89/391/EWG
Dyrektywa 2006/54/WE
Dyrektywa 2006/54/WE
Ustawa z dnia 14 lipca 1994 r. art. 86 § 1
Ustawa z dnia 14 lipca 1994 r. o obowiązkowym ubezpieczeniu zdrowotnym i świadczeniach z tytułu niezdolności do pracy
Ustawa z dnia 14 lipca 1994 r. art. 112
Ustawa z dnia 14 lipca 1994 r. o obowiązkowym ubezpieczeniu zdrowotnym i świadczeniach z tytułu niezdolności do pracy
Ustawa z dnia 14 lipca 1994 r. art. 116
Ustawa z dnia 14 lipca 1994 r. o obowiązkowym ubezpieczeniu zdrowotnym i świadczeniach z tytułu niezdolności do pracy
Ustawa z dnia 14 lipca 1994 r. art. 128 § 1
Ustawa z dnia 14 lipca 1994 r. o obowiązkowym ubezpieczeniu zdrowotnym i świadczeniach z tytułu niezdolności do pracy
Dekret królewski z dnia 3 lipca 1996 r. art. 203
Dekret królewski z dnia 3 lipca 1996 r. wykonujący ustawę o obowiązkowym ubezpieczeniu zdrowotnym i świadczeniach z tytułu niezdolności do pracy
Dekret królewski z dnia 3 lipca 1996 r. art. 205 § 1 pkt 6
Dekret królewski z dnia 3 lipca 1996 r. wykonujący ustawę o obowiązkowym ubezpieczeniu zdrowotnym i świadczeniach z tytułu niezdolności do pracy
Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. art. 7 § 1
Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. – przepisy socjalne i różne
Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. art. 10 § 1
Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. – przepisy socjalne i różne
Argumenty
Skuteczne argumenty
Artykuł 11 ust. 4 dyrektywy 92/85/EWG nie ogranicza okresu aktywności zawodowej do jednego zatrudnienia. Wymaganie nowego, minimalnego okresu składkowego po zmianie statusu zawodowego podważa cel dyrektywy 92/85/EWG, jakim jest zapewnienie skutecznej ochrony macierzyństwa. Łączny okres aktywności zawodowej przed porodem, wynoszący ponad 12 miesięcy, powinien być wystarczający do nabycia prawa do zasiłku macierzyńskiego, niezależnie od zmian statusu.
Odrzucone argumenty
Belgijskie prawo krajowe wymagało ukończenia minimalnego okresu składkowego jako pracownik najemny, czego skarżąca nie spełniła po zmianie statusu z urzędniczki. Zatrudnienie w służbie publicznej nie wiąże się z wpłacaniem składek do systemu zabezpieczenia społecznego pracowników najemnych.
Godne uwagi sformułowania
prawo do urlopu macierzyńskiego przyznane ciężarnym pracownicom należy uznać za środek ochronny prawa socjalnego, który ma szczególne znaczenie przepisy dotyczące urlopu macierzyńskiego byłyby także bezcelowe, gdyby nie towarzyszyło im zachowanie praw wynikających z umowy o pracę i/lub prawa do odpowiedniego zasiłku w żadnym wypadku nie można wymagać, aby [przewidywany] termin porodu poprzedzał dłuższy niż 12 miesięcy okres aktywności zawodowej poprzedzający okres aktywności zawodowej [...] nie może zostać ograniczony do jednego tylko zatrudnienia wymaganie odrębnego minimalnego okresu składkowego przy każdej zmianie statusu lub pracy oznaczałoby zakwestionowanie minimalnej ochrony przewidzianej w art. 11 pkt 2 dyrektywy 92/85
Skład orzekający
L. Bay Larsen
prezes izby
K. Jürimäe
sędzia
J. Malenovský
sędzia
M. Safjan
sprawozdawca
A. Prechal
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów UE dotyczących prawa do zasiłku macierzyńskiego w przypadku zmiany statusu zawodowego pracownicy."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji urzędniczek przechodzących na zatrudnienie najemne i specyfiki belgijskiego systemu ubezpieczeń społecznych, ale zasada wykładni prawa UE jest uniwersalna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy i ochrony socjalnej, pokazując, jak prawo UE chroni pracownice przed dyskryminacją wynikającą ze zmian statusu zawodowego.
“Czy zmiana pracy pozbawia Cię prawa do zasiłku macierzyńskiego? TSUE odpowiada: niekoniecznie!”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI