C-649/22
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że świadczenie z tytułu trwałej niezdolności do pracy wynikającej z wypadku przy pracy powinno być takie samo dla pracowników tymczasowych, jak dla pracowników zatrudnionych bezpośrednio.
Sprawa dotyczyła pracownika tymczasowego, który uległ wypadkowi przy pracy, skutkującemu trwałą niezdolnością do wykonywania zawodu. Pracownik otrzymał niższe świadczenie niż pracownik zatrudniony bezpośrednio w tej samej sytuacji. Sąd odsyłający zapytał TSUE, czy takie rozróżnienie jest zgodne z dyrektywą o pracy tymczasowej i zasadą równego traktowania. Trybunał uznał, że świadczenie to jest częścią "podstawowych warunków pracy i zatrudnienia" i pracownik tymczasowy powinien otrzymać takie samo świadczenie jak pracownik zatrudniony bezpośrednio.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 2008/104/WE w sprawie pracy tymczasowej oraz Karty praw podstawowych. Pracownik tymczasowy XXX uległ wypadkowi przy pracy, co doprowadziło do trwałej całkowitej niezdolności do wykonywania zwykłego zawodu i rozwiązania umowy o pracę. Otrzymał świadczenie w wysokości 10 500 EUR na podstawie krajowego układu zbiorowego dla agencji pracy tymczasowej. Pracownik domagał się wyższego świadczenia (60 101,21 EUR) na podstawie układu zbiorowego dla sektora transportu, twierdząc, że świadczenie to wchodzi w zakres "podstawowych warunków pracy i zatrudnienia" w rozumieniu dyrektywy. Sąd odsyłający miał wątpliwości co do zgodności hiszpańskiej wykładni przepisów z prawem UE, wskazując na potencjalną dyskryminację. Trybunał Sprawiedliwości UE, po analizie przepisów dyrektywy 2008/104/WE i orzecznictwa, stwierdził, że świadczenie z tytułu trwałej niezdolności do pracy wynikającej z wypadku przy pracy wchodzi w zakres pojęcia "wynagrodzenia" i tym samym "podstawowych warunków pracy i zatrudnienia". W związku z tym, pracownik tymczasowy powinien otrzymać co najmniej takie samo świadczenie, jakie otrzymałby pracownik zatrudniony bezpośrednio przez przedsiębiorstwo użytkownika w tej samej sytuacji. Trybunał uznał, że hiszpańskie przepisy, interpretowane w sposób prowadzący do niższego świadczenia dla pracownika tymczasowego, są niezgodne z zasadą równego traktowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, świadczenie to wchodzi w zakres pojęcia "wynagrodzenia" i "podstawowych warunków pracy i zatrudnienia".
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że świadczenie to stanowi korzyść pieniężną przyznawaną pracownikowi pośrednio przez pracodawcę z racji zatrudnienia, mającą na celu wyrównanie utraty dochodów i zapewnienie źródła dochodu. Kontekst dyrektywy 91/383/EWG dotyczącej bezpieczeństwa i zdrowia w pracy oraz cele dyrektywy 2008/104/WE potwierdzają szeroką wykładnię tego pojęcia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
pracownik tymczasowy (XXX)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| XXX | osoba_fizyczna | skarżący |
| Randstad Empleo ETT SAU | spolka | pozwany |
| Serveo Servicios SAU | spolka | pozwany |
| Axa Seguros Generales SA de Seguros y Reaseguros | spolka | pozwany |
| Rząd hiszpański | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (16)
Główne
Dyrektywa 2008/104/WE art. 3 § 1 lit. f)
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE
Dyrektywa 2008/104/WE art. 5 § 1 akapit pierwszy
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/104/WE
Pomocnicze
Karta art. 20
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Karta art. 21
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
TFUE art. 2
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dyrektywa 91/383/EWG art. 1 § 2
Dyrektywa Rady 91/383/EWG
Dyrektywa 91/383/EWG art. 2 § 1 i 2
Dyrektywa Rady 91/383/EWG
Dyrektywa 91/383/EWG art. 8
Dyrektywa Rady 91/383/EWG
Ustawa 14/1994 art. 11
Ustawa 14/1994 por la que se regulan las empresas de trabajo temporal
Estatuto de los Trabajadores art. 49 § 1 lit. e)
Estatuto de los Trabajadores (kodeks pracy)
układ zbiorowy pracy tymczasowej art. 42
VI convenio colectivo estatal de empresas de trabajo temporal
układ zbiorowy w sektorze transportu art. 31
convenio colectivo para el sector de la industria del transporte de mercancías por carretera y agencias de transporte de Álava
TFUE art. 157 § 2
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Dyrektywa 2000/78/WE art. 2
Dyrektywa 2000/78/WE
Dyrektywa 2000/78/WE art. 3
Dyrektywa 2000/78/WE
Dyrektywa 2006/54/WE art. 14
Dyrektywa 2006/54/WE
Argumenty
Skuteczne argumenty
Świadczenie z tytułu trwałej niezdolności do pracy wynikającej z wypadku przy pracy wchodzi w zakres pojęcia "wynagrodzenia" i "podstawowych warunków pracy i zatrudnienia" w rozumieniu dyrektywy 2008/104/WE. Zasada równego traktowania wymaga, aby pracownik tymczasowy otrzymał takie samo świadczenie jak pracownik zatrudniony bezpośrednio w tej samej sytuacji. Cel dyrektywy 2008/104/WE, jakim jest ochrona pracowników tymczasowych, przemawia za szeroką wykładnią pojęcia "wynagrodzenia" i "podstawowych warunków pracy i zatrudnienia". Kontekst dyrektywy 91/383/EWG dotyczącej bezpieczeństwa i zdrowia w pracy również wspiera równość traktowania w zakresie świadczeń związanych z wypadkami przy pracy.
Odrzucone argumenty
Świadczenie z tytułu trwałej niezdolności do pracy nie jest bezpośrednio związane z wykonywaną pracą i następuje po ustaniu stosunku pracy, co wyłącza je z zakresu "wynagrodzenia". Hiszpańskie przepisy krajowe i ich wykładnia dopuszczają niższe świadczenie dla pracownika tymczasowego, co jest zgodne z prawem krajowym. Różnica w świadczeniach nie stanowi dyskryminacji ze względu na niepełnosprawność.
Godne uwagi sformułowania
pojęcie „wynagrodzenia” jest rozumiane w sposób ogólny jako środki pieniężne wypłacane za określoną pracę lub za świadczenie usługi. istotna cecha wynagrodzenia polega na tym, że stanowi ono gospodarczy odpowiednik określonego świadczenia pojęcie „wynagrodzenia” należy interpretować szeroko jako obejmujące w szczególności wszystkie korzyści w gotówce lub w naturze, obecne lub przyszłe, otrzymywane przez pracownika od pracodawcy bezpośrednio lub pośrednio z racji zatrudnienia nie można podważać kwalifikacji takich świadczeń jako wynagrodzenia jedynie z tego względu, że stanowią one jednocześnie odpowiedź na względy polityki społecznej pojęcie „podstawowych warunków pracy i zatrudnienia” należy interpretować szeroko zasada równego traktowania pracowników tymczasowych powinna być stosowana w celu zapewnienia im co najmniej takich samych warunków pracy i zatrudnienia, jakie miałyby zastosowanie, gdyby zostali oni bezpośrednio zatrudnieni przez przedsiębiorstwo użytkownika.
Skład orzekający
P.G. Xuereb
pełniący obowiązki prezesa izby
A. Kumin
sprawozdawca
I. Ziemele
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "interpretację pojęcia \"wynagrodzenia\" i \"podstawowych warunków pracy i zatrudnienia\" w kontekście dyrektywy o pracy tymczasowej, zasadę równego traktowania pracowników tymczasowych, świadczenia związane z wypadkami przy pracy i niezdolnością do pracy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy wykładni prawa UE, które musi być transponowane do prawa krajowego. Konkretne zastosowanie zależy od przepisów krajowych i ich interpretacji przez sądy krajowe.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu praw pracowniczych – równego traktowania pracowników tymczasowych w obliczu wypadku przy pracy i jego skutków. Pokazuje, jak prawo UE może chronić pracowników przed niekorzystnymi interpretacjami przepisów krajowych.
“Pracownik tymczasowy po wypadku: Czy należy mu się takie samo odszkodowanie jak pracownikowi etatowemu?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI