C-649/19

Trybunał Sprawiedliwości2021-01-28
cjeuprawo_ue_ogolnewspółpraca sądowa w sprawach karnychWysokatrybunal
europejski nakaz aresztowaniaprawo do informacjizatrzymaniepostępowanie karneprawa podstawowewspółpraca sądowaTSUEdyrektywadecyzja ramowa

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że prawa do informacji oskarżonego, zawarte w dyrektywie 2012/13, nie mają zastosowania do osób zatrzymanych na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, a decyzja ramowa 2002/584 jest ważna.

Sprawa dotyczyła wykładni praw osób zatrzymanych na podstawie europejskiego nakazu aresztowania w kontekście dyrektywy o prawie do informacji w postępowaniu karnym. Sąd odsyłający z Bułgarii pytał, czy osoby te mają takie same prawa jak osoby zatrzymane w ramach krajowego postępowania karnego. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że prawa te nie mają zastosowania do osób zatrzymanych w celu wykonania europejskiego nakazu aresztowania, a decyzja ramowa dotycząca europejskiego nakazu aresztowania jest ważna.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym został złożony przez Spetsializiran nakazatelen sad (wyspecjalizowany sąd karny, Bułgaria) w ramach postępowania karnego przeciwko IR. Sąd odsyłający miał wątpliwości co do zgodności z prawem Unii europejskiego nakazu aresztowania wydanego wobec IR, ponieważ podejrzany nie został powiadomiony o wszystkich przysługujących mu prawach. Sąd pytał, czy prawa określone w dyrektywie 2012/13 (dotyczące prawa do informacji w postępowaniu karnym) mają zastosowanie do osób zatrzymanych na podstawie europejskiego nakazu aresztowania. Dodatkowo, sąd pytał o ważność decyzji ramowej 2002/584 w świetle tych praw i Karty praw podstawowych. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, rozpatrując pytanie pierwsze, orzekł, że prawa określone w art. 4, 6 ust. 2 i 7 ust. 1 dyrektywy 2012/13 nie mają zastosowania do osób zatrzymanych w celu wykonania europejskiego nakazu aresztowania. Trybunał wyjaśnił, że dyrektywa 2012/13 ustanawia minimalne normy dla osób podejrzanych i oskarżonych, ale nie obejmuje osób zatrzymanych w ramach europejskiego nakazu aresztowania, dla których przewidziano odrębne regulacje w decyzji ramowej 2002/584. W odniesieniu do pytań trzeciego i czwartego, Trybunał stwierdził, że nie ma podstaw do kwestionowania ważności decyzji ramowej 2002/584 w świetle dyrektywy 2012/13 ani Karty praw podstawowych, ponieważ system europejskiego nakazu aresztowania zapewnia dwupoziomową ochronę praw procesowych i podstawowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, prawa te nie mają zastosowania do osób zatrzymanych w celu wykonania europejskiego nakazu aresztowania.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że dyrektywa 2012/13, w szczególności jej art. 4, 6 ust. 2 i 7 ust. 1, odnosi się do osób podejrzanych lub oskarżonych zatrzymanych w ramach krajowego postępowania karnego. Osoby zatrzymane na podstawie europejskiego nakazu aresztowania podlegają odrębnym przepisom, w tym art. 5 dyrektywy 2012/13 oraz decyzji ramowej 2002/584, które przewidują inne zakresy informacji.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

Trybunał udzielił odpowiedzi na pytania sądu odsyłającego, co można uznać za rozstrzygnięcie korzystne dla państw członkowskich stosujących europejski nakaz aresztowania w dotychczasowy sposób.

Strony

NazwaTypRola
IRosoba_fizycznaoskarżony w postępowaniu głównym
Spetsializirana prokuraturaorgan_krajowystrona w postępowaniu głównym
Rząd czeskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd niemieckipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd węgierskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd austriackipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (9)

Główne

Dyrektywa 2012/13/UE art. 4

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE

Prawa do informacji oskarżonego, w tym prawo do informacji o możliwościach zakwestionowania aresztowania, nie mają zastosowania do osób zatrzymanych w celu wykonania europejskiego nakazu aresztowania.

Dyrektywa 2012/13/UE art. 4 § ust. 3

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE

Prawa do informacji oskarżonego, w tym prawo do informacji o możliwościach zakwestionowania aresztowania, nie mają zastosowania do osób zatrzymanych w celu wykonania europejskiego nakazu aresztowania.

Dyrektywa 2012/13/UE art. 6 § ust. 2

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE

Prawo do informacji o powodach zatrzymania i charakterze czynu zabronionego nie ma zastosowania do osób zatrzymanych w celu wykonania europejskiego nakazu aresztowania.

Dyrektywa 2012/13/UE art. 7 § ust. 1

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE

Prawo dostępu do materiałów sprawy istotnych dla zakwestionowania legalności zatrzymania nie ma zastosowania do osób zatrzymanych w celu wykonania europejskiego nakazu aresztowania.

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 1 § ust. 3

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Decyzja ramowa nie może skutkować zmianą obowiązku poszanowania praw podstawowych i podstawowych zasad prawa zawartych w art. 6 TUE.

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 8

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Określa informacje, które należy zawrzeć w europejskim nakazie aresztowania. Nie dopuszcza rozszerzenia tych informacji o prawa osoby zatrzymanej w celu zaskarżenia nakazu.

Karta art. 6

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do wolności i bezpieczeństwa, prawo do rzetelnego procesu.

Karta art. 47

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do skutecznej ochrony sądowej i do bezstronnego sądu.

Pomocnicze

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna do składania wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dyrektywa 2012/13 ma na celu uregulowanie praw osób podejrzanych i oskarżonych w ramach krajowych postępowań karnych, a nie osób zatrzymanych na podstawie europejskiego nakazu aresztowania. Decyzja ramowa 2002/584 ustanawia odrębny system dla europejskiego nakazu aresztowania, który opiera się na zasadzie wzajemnego uznawania i zakłada zaufanie między państwami członkowskimi. System europejskiego nakazu aresztowania zapewnia dwupoziomową ochronę praw podstawowych, co jest wystarczające dla zapewnienia rzetelności postępowania.

Odrzucone argumenty

Prawa określone w dyrektywie 2012/13 powinny mieć zastosowanie do wszystkich osób zatrzymanych w ramach postępowania karnego, niezależnie od tego, czy jest to postępowanie krajowe, czy międzynarodowe (na podstawie europejskiego nakazu aresztowania). Decyzja ramowa 2002/584 jest nieważna, ponieważ nie zapewnia wystarczającej ochrony praw podstawowych osób zatrzymanych na jej podstawie, w szczególności w zakresie prawa do informacji.

Godne uwagi sformułowania

Prawa te nie mają zastosowania do osób zatrzymanych w celu wykonania europejskiego nakazu aresztowania. System europejskiego nakazu aresztowania ustanowiony tą decyzją ramową opiera się na zasadzie wzajemnego uznawania, która opiera się z kolei na wzajemnym zaufaniu państw członkowskich, że ich krajowe porządki prawne mogą zapewnić równoważne i skuteczne poziomy ochrony praw podstawowych uznanych na poziomie Unii. Wykładnia art. 4, art. 6 ust. 2 i art. 7 ust. 1 dyrektywy 2012/13 w świetle kontekstu tych przepisów, zgodnie z którą te ostatnie nie mają zastosowania do osób aresztowanych w celu wykonania europejskiego nakazu aresztowania, znajduje także potwierdzenie w celach tej dyrektywy.

Skład orzekający

E. Regan

prezes izby

M. Ilešič

sędzia

E. Juhász

sędzia

C. Lycourgos

sprawozdawca

I. Jarukaitis

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zakresu stosowania dyrektywy 2012/13 w odniesieniu do europejskiego nakazu aresztowania oraz ważności decyzji ramowej 2002/584."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji osób zatrzymanych w celu wykonania europejskiego nakazu aresztowania. Nie wyklucza to możliwości stosowania innych przepisów krajowych lub unijnych w celu zapewnienia ochrony praw tych osób.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnych praw procesowych w kontekście współpracy sądowej w sprawach karnych, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem karnym i europejskim. Wyjaśnia granice stosowania dyrektywy o prawie do informacji.

Prawa zatrzymanych w europejskim nakazie aresztowania: Trybunał wyjaśnia granice ochrony.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI