C-648/11

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2013-06-06
cjeuazyl_imigracjaprocedury azyloweWysokatrybunal
azyluchodźcyDublin IImałoletni bez opiekipaństwo członkowskie odpowiedzialneinteres dzieckaKarta Praw Podstawowych

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że w przypadku małoletniego bez opieki ubiegającego się o azyl, który złożył wnioski w kilku państwach członkowskich, odpowiedzialnym za rozpatrzenie wniosku jest państwo, w którym małoletni się znajduje po złożeniu wniosku, a niekoniecznie pierwsze państwo, w którym wniosek został złożony.

Sprawa dotyczyła wykładni rozporządzenia Dublin II w kontekście małoletnich bez opieki ubiegających się o azyl. Trójka małoletnich złożyła wnioski o azyl w Wielkiej Brytanii, ale wcześniej złożyła podobne wnioski w innych państwach członkowskich (Włochy, Niderlandy). Sąd odsyłający pytał, które państwo jest odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku, gdy małoletni nie ma członka rodziny w danym państwie. Trybunał uznał, że odpowiedzialne jest państwo, w którym małoletni się znajduje po złożeniu wniosku, kierując się nadrzędnym interesem dziecka i potrzebą szybkiego dostępu do procedur azylowych.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 6 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 (rozporządzenie Dublin II) w sprawie określenia państwa członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o azyl złożonego przez małoletniego pozbawionego opieki, który złożył wnioski w więcej niż jednym państwie członkowskim. W postępowaniu głównym MA, BT i DA, małoletni obywatele państw trzecich, złożyli wnioski o azyl w Wielkiej Brytanii, ale wcześniej złożyli podobne wnioski we Włoszech i Niderlandach. Żaden z nich nie miał członka rodziny przebywającego legalnie w którymkolwiek z państw członkowskich. Sąd odsyłający pytał, czy odpowiedzialność spoczywa na pierwszym państwie, w którym złożono wniosek, czy na państwie, w którym małoletni się znajduje. Trybunał uznał wniosek za dopuszczalny, mimo że brytyjski Secretary of State zgodził się rozpatrzyć wnioski, ze względu na nierozstrzygniętą kwestię odszkodowania dla jednej z małoletnich. Rozpatrując sprawę co do istoty, Trybunał stwierdził, że art. 6 akapit drugi rozporządzenia nr 343/2003 należy interpretować w ten sposób, że państwem członkowskim odpowiedzialnym jest to, w którym małoletni znajduje się po złożeniu wniosku. Podkreślono, że taka wykładnia jest zgodna z nadrzędnym interesem dziecka (art. 24 ust. 2 Karty Praw Podstawowych UE) i celem rozporządzenia, jakim jest zapewnienie szybkiego dostępu do procedur azylowych, unikając jednocześnie niepotrzebnego przedłużania procedury ustalania odpowiedzialnego państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Przepis ten wskazuje jako państwo członkowskie odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku to państwo członkowskie, w którym małoletni znajduje się po złożeniu w nim wniosku o azyl.

Uzasadnienie

Trybunał oparł się na brzmieniu przepisu, jego kontekście (niepowtórzenie sformułowania 'po raz pierwszy' z art. 5 ust. 2) oraz celu (ochrona interesu dziecka, szybki dostęp do procedur). Podkreślono, że uwzględnienie nadrzędnego interesu dziecka (art. 24 ust. 2 Karty) wymaga interpretacji prowadzącej do szybkiego ustalenia odpowiedzialnego państwa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
MAosoba_fizycznawnoszący_odwołanie
BTosoba_fizycznawnoszący_odwołanie
DAosoba_fizycznawnoszący_odwołanie
Secretary of State for the Home Departmentorgan_krajowypozwany
The AIRE Centre (Advice on Individual Rights in Europe) (UK)inneinterwenient
Rząd belgijskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd czeskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd greckipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd węgierskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd niderlandzkipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd szwedzkipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Rząd szwajcarskiinneinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (10)

Główne

Rozporządzenie Dublin II art. 6 § akapit drugi

Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003

W przypadku małoletniego pozbawionego opieki, który złożył wnioski o azyl w więcej niż jednym państwie członkowskim i nie ma członka rodziny przebywającego legalnie w państwie członkowskim, państwem odpowiedzialnym jest to państwo, w którym małoletni znajduje się po złożeniu wniosku.

Karta art. 24 § ust. 2

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

We wszystkich działaniach dotyczących dzieci należy przede wszystkim uwzględnić najlepszy interes dziecka.

Pomocnicze

Rozporządzenie Dublin II art. 5 § ust. 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003

Kryteria określania państwa członkowskiego odpowiedzialnego stosuje się w kolejności ich wymienienia.

Rozporządzenie Dublin II art. 5 § ust. 2

Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003

Ustalenie państwa członkowskiego odpowiedzialnego następuje na podstawie sytuacji istniejącej w chwili, w której osoba ubiegająca się o azyl po raz pierwszy wystąpiła z wnioskiem.

Rozporządzenie Dublin II art. 3 § ust. 1

Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003

Wniosek o azyl jest rozpatrywany przez jedno państwo członkowskie, które jest odpowiedzialne na podstawie kryteriów z rozdziału III.

Rozporządzenie Dublin II art. 3 § ust. 2

Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003

Państwo członkowskie może rozpatrzyć wniosek o azyl, nawet jeśli nie jest za niego odpowiedzialne na podstawie kryteriów rozporządzenia.

Rozporządzenie Dublin II art. 13

Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003

W przypadku braku możliwości wyznaczenia państwa odpowiedzialnego na podstawie kryteriów, odpowiedzialne jest pierwsze państwo członkowskie, w którym złożono wniosek.

Karta art. 51 § ust. 1

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Przepisy Karty mają zastosowanie do państw członkowskich wyłącznie przy wdrażaniu prawa Unii.

Dyrektywa Proceduralna art. 25 § ust. 1

Dyrektywa Rady 2005/85/WE

Państwa członkowskie nie muszą rozpatrywać wniosku o status uchodźcy, jeśli jest on niedopuszczalny.

Dyrektywa Proceduralna art. 25 § ust. 2 lit. f

Dyrektywa Rady 2005/85/WE

Wniosek może być uznany za niedopuszczalny, jeśli wnioskodawca złożył identyczny wniosek po ostatecznej decyzji.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nadrzędny interes dziecka (art. 24 ust. 2 Karty) wymaga szybkiego ustalenia państwa odpowiedzialnego za rozpatrzenie wniosku o azyl przez małoletniego bez opieki. Cel rozporządzenia Dublin II, jakim jest zapewnienie skutecznego dostępu do procedur azylowych, jest realizowany poprzez ustalenie odpowiedzialności państwa, w którym małoletni się znajduje. Brzmienie art. 6 akapit drugi rozporządzenia nr 343/2003, w przeciwieństwie do art. 13, nie odwołuje się do 'pierwszego' państwa członkowskiego, co sugeruje inną interpretację. Uniknięcie przedłużania procedury ustalania odpowiedzialnego państwa jest w najlepszym interesie małoletnich bez opieki.

Odrzucone argumenty

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym jest niedopuszczalny, ponieważ spór główny przestał istnieć po tym, jak Secretary of State zgodził się rozpatrzyć wnioski małoletnich.

Godne uwagi sformułowania

należy przede wszystkim uwzględnić najlepszy interes dziecka państwo członkowskie odpowiedzialne za rozpatrzenie wniosku jest to państwo, w którym nieletni złożył wniosek o udzielenie azylu nie można przedłużać bardziej niż jest to konieczne procedury określania odpowiedzialnego państwa członkowskiego

Skład orzekający

L. Bay Larsen

prezes izby

K. Lenaerts

wiceprezes Trybunału, pełniący funkcje sędziego czwartej izby

U. Lõhmus

sędzia

M. Safjan

sędzia

A. Prechal

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "interpretacja art. 6 rozporządzenia Dublin II w kontekście małoletnich bez opieki, priorytet interesu dziecka w procedurach azylowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji małoletnich bez opieki, którzy złożyli wnioski w więcej niż jednym państwie członkowskim i nie mają członków rodziny w żadnym z nich.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy wrażliwej grupy (małoletni bez opieki) i kluczowego aspektu prawa azylowego UE, jakim jest ustalenie odpowiedzialności państwa. Podkreśla priorytet interesu dziecka.

Gdzie azyl dla dziecka bez opieki? TSUE rozstrzyga, które państwo UE jest odpowiedzialne.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI