Orzeczenie · 2017-09-06

C-643/15 i C-647/15

Sąd

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Data

2017-09-06

cjeuazyl_imigracjarelokacja migrantówWysokatrybunal

relokacjaazyluchodźcypaństwa członkowskiesolidarnośćproporcjonalnośćprocedura ustawodawczaTFUETSUE

Podsumowanie

Skargi Republiki Słowackiej i Węgier dotyczyły stwierdzenia nieważności decyzji Rady (UE) 2015/1601 ustanawiającej tymczasowe środki relokacji osób ubiegających się o ochronę międzynarodową z Włoch i Grecji. Państwa skarżące podnosiły szereg zarzutów, w tym dotyczących nieprawidłowego powołania art. 78 ust. 3 TFUE jako podstawy prawnej, naruszenia istotnych wymogów proceduralnych (m.in. konsultacji z Parlamentem, jednomyślności przy zmianie wniosku, systemu językowego) oraz naruszenia zasady proporcjonalności. Trybunał Sprawiedliwości UE, po szczegółowej analizie, oddalił wszystkie zarzuty. Stwierdził, że art. 78 ust. 3 TFUE może stanowić podstawę prawną dla aktów nieustawodawczych, które mogą wprowadzać odstępstwa od aktów ustawodawczych, pod warunkiem, że są one tymczasowe i nie zastępują ich w sposób trwały. Trybunał uznał, że zaskarżona decyzja spełnia wymóg tymczasowości, a jej okres stosowania jest ściśle ograniczony. Odnosząc się do zarzutów proceduralnych, Trybunał uznał, że wymóg konsultacji z Parlamentem został dochowany, a zmiany wprowadzone do wniosku Komisji nie wymagały ponownej konsultacji. Podobnie, wymóg jednomyślności przy zmianie wniosku nie miał zastosowania, gdyż Komisja skorzystała z prawa do zmiany wniosku w ramach procedury nieustawodawczej. Trybunał odrzucił również zarzuty dotyczące naruszenia zasady proporcjonalności, uznając, że mechanizm relokacji był odpowiedni i konieczny do złagodzenia presji migracyjnej na Włochy i Grecję, a jego skutki dla państw członkowskich były proporcjonalne. W konsekwencji, Trybunał oddalił skargi jako bezzasadne.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka

Do czego można powołać

Interpretacja art. 78 ust. 3 TFUE, stosowanie zasady proporcjonalności w polityce azylowej, wymogi proceduralne przyjmowania aktów UE, zgodność środków relokacyjnych z prawem UE.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji kryzysu migracyjnego w 2015 r. i decyzji podjętej w odpowiedzi na ten kryzys.

Zagadnienia prawne (5)

Czy art. 78 ust. 3 TFUE może stanowić podstawę prawną dla aktu nieustawodawczego, który wprowadza odstępstwa od przepisów aktów ustawodawczych?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, art. 78 ust. 3 TFUE może stanowić podstawę prawną dla aktów nieustawodawczych, które mogą wprowadzać odstępstwa od przepisów aktów ustawodawczych, pod warunkiem, że są one tymczasowe i nie zastępują ich w sposób trwały.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że środki tymczasowe na podstawie art. 78 ust. 3 TFUE mogą wprowadzać odstępstwa od aktów ustawodawczych, o ile są one ściśle określone czasowo i przedmiotowo, a ich celem nie jest trwałe zastąpienie tych aktów. Zaskarżona decyzja spełnia te wymogi.

Czy zaskarżona decyzja narusza istotne wymogi proceduralne, w szczególności wymóg konsultacji z Parlamentem Europejskim po istotnych zmianach wniosku Komisji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, wymóg konsultacji z Parlamentem został dochowany, mimo zmian wprowadzonych do wniosku Komisji.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że Parlament został poinformowany o zmianach statusu Węgier i innych istotnych zmianach, a jego rezolucja uwzględniała te okoliczności. Dodatkowe zmiany nie dotyczyły sedna wniosku, a Parlament był informowany na bieżąco.

Czy zaskarżona decyzja narusza zasadę proporcjonalności, w szczególności poprzez ustanowienie wiążącego mechanizmu relokacji i przypisanie obowiązkowych kwot państwom członkowskim?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zaskarżona decyzja nie narusza zasady proporcjonalności.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że mechanizm relokacji był odpowiedni i konieczny do złagodzenia presji migracyjnej, a jego skutki dla państw członkowskich były proporcjonalne. Uwzględniono również mechanizmy dostosowawcze i zasadę solidarności.

Czy zaskarżona decyzja narusza zasady pewności prawa i określoności przepisów prawa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zaskarżona decyzja nie narusza zasad pewności prawa i określoności przepisów prawa.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że decyzja precyzyjnie określa swój związek z dorobkiem prawnym UE i zawiera wystarczające unormowania dotyczące procedury relokacji i praw wnioskodawców.

Czy zaskarżona decyzja jest zgodna z Konwencją Genewską dotyczącą statusu uchodźców?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zaskarżona decyzja jest zgodna z Konwencją Genewską.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że przekazanie wnioskodawcy do innego państwa członkowskiego w ramach relokacji nie jest równoznaczne z wydaleniem do państwa trzeciego i stanowi środek zarządzania kryzysowego służący ochronie prawa do azylu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Strona wygrywająca

Rada Unii Europejskiej

Strony

Nazwa	Typ	Rola
Republika Słowacka	panstwo_czlonkowskie	skarżący
Węgry	panstwo_czlonkowskie	skarżący
Rzeczpospolita Polska	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Rada Unii Europejskiej	instytucja_ue	pozwany
Królestwo Belgii	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Republika Federalna Niemiec	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Republika Grecka	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Republika Francuska	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Republika Włoska	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Wielkie Księstwo Luksemburga	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Królestwo Szwecji	panstwo_czlonkowskie	interwenient
Komisja Europejska	instytucja_ue	interwenient