C-640/15

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2017-01-25
cjeuwspolpraca_sadowaeuropejski-nakaz-aresztowaniaWysokatrybunal
europejski nakaz aresztowaniaprzekazanieterminysiła wyższaopórwspółpraca sądowaprawo karneareszt

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że europejski nakaz aresztowania może dopuszczać wielokrotne ustalanie nowych terminów przekazania, nawet jeśli opór osoby aresztowanej uniemożliwił poprzednie terminy, pod warunkiem że opór ten był nieprzewidywalny i nieunikniony.

Sprawa dotyczyła wykładni art. 23 decyzji ramowej w sprawie europejskiego nakazu aresztowania, w kontekście wielokrotnych prób przekazania Tomasa Vilkasa, które były udaremniane przez jego opór. Sąd odsyłający pytał, czy można ustalać nowe terminy przekazania więcej niż raz, zwłaszcza gdy opór osoby aresztowanej uniemożliwił poprzednie terminy. Trybunał uznał, że nowe terminy mogą być ustalane wielokrotnie, jeśli opór był nieprzewidywalny i nieunikniony, a także że upływ terminów nie zwalnia z obowiązku przekazania.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 23 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW w sprawie europejskiego nakazu aresztowania. Sprawa dotyczyła wykonania europejskich nakazów aresztowania wydanych przez sąd litewski przeciwko Tomasowi Vilkasowi, którego próby przekazania do Litwy były wielokrotnie udaremniane przez jego własny opór. Sąd apelacyjny w Irlandii pytał, czy art. 23 decyzji ramowej dopuszcza możliwość ustalenia nowego terminu przekazania więcej niż jeden raz, nawet jeśli poprzednie terminy zostały udaremnione przez okoliczności niezależne od państw członkowskich, a także w przypadku, gdy te okoliczności mają charakter trwały, ustają i pojawiają się ponownie, lub ustają, ale pojawiają się inne. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując cel decyzji ramowej jakim jest przyspieszenie współpracy sądowej, stwierdził, że art. 23 ust. 3 należy interpretować w ten sposób, że nowe terminy przekazania mogą być ustalane wielokrotnie, gdy przekazanie jest udaremniane przez okoliczności niezależne od państw członkowskich. W kontekście oporu osoby aresztowanej, Trybunał uznał, że taki opór może być uznany za przypadek siły wyższej tylko wtedy, gdy był nieprzewidywalny i nieunikniony mimo zachowania należytej staranności przez organy. Sąd odsyłający ma zbadać, czy w konkretnej sprawie takie okoliczności wystąpiły. Ponadto, Trybunał orzekł, że upływ terminów wyznaczonych w art. 23 decyzji ramowej nie zwalnia organów z obowiązku ustalenia nowej daty przekazania, choć osoba aresztowana powinna zostać zwolniona, jeśli przekazanie nie nastąpi w terminie, chyba że organ podejmie środki zapobiegające ucieczce i zapewni, że okres pozbawienia wolności nie jest nadmierny.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, pod warunkiem że opór był nieprzewidywalny i nieunikniony mimo zachowania należytej staranności przez organy.

Uzasadnienie

Trybunał uznał, że cel decyzji ramowej, jakim jest przyspieszenie współpracy sądowej, wymaga możliwości ustalania nowych terminów przekazania, nawet jeśli opór osoby aresztowanej uniemożliwił poprzednie terminy. Opór ten może być uznany za siłę wyższą tylko w wyjątkowych okolicznościach, gdy był nieprzewidywalny i nieunikniony.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Tomas Vilkasosoba_fizycznaosoba_ktorej_dotyczy_wniosek
Irlandiapanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd francuskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd litewskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd austriackipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd polskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd Zjednoczonego Królestwapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (9)

Główne

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 23

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Dopuszcza wielokrotne ustalanie nowych terminów przekazania w przypadku udaremnienia przekazania przez okoliczności niezależne od państw członkowskich, w tym opór osoby aresztowanej, jeśli był on nieprzewidywalny i nieunikniony. Upływ terminów nie zwalnia z obowiązku przekazania.

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 15 § ust. 1

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Wykonujący nakaz organ sądowy podejmuje decyzję o przekazaniu osoby w terminach określonych w decyzji ramowej.

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 23 § ust. 2

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Osoba, której dotyczy wniosek, zostaje przekazana najpóźniej po upływie 10 dni od daty wydania prawomocnej decyzji w sprawie wykonania europejskiego nakazu aresztowania.

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 23 § ust. 3

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Jeśli przekazanie udaremniają okoliczności niezależne od państw członkowskich, organy ustalają nowy termin przekazania.

Pomocnicze

Decyzja ramowa 2002/584/WSiSW art. 23 § ust. 5

Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW

Po upływie terminów określonych w ust. 2-4, osoba nadal przebywająca w areszcie powinna zostać zwolniona.

Konwencja o uproszczonej procedurze ekstradycyjnej art. 11 § ust. 3

Konwencja o uproszczonej procedurze ekstradycyjnej

Podstawa dla art. 23 ust. 3 decyzji ramowej, dotycząca ustalania nowych terminów przekazania w przypadku okoliczności niezależnych od organów.

Karta praw podstawowych art. 6

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego.

EAW Act 2003 art. 16 § podsekcja 3A

European Arrest Warrant Act 2003

Reguluje termin przekazania osoby objętej europejskim nakazem aresztowania (co do zasady 10 dni od uprawomocnienia postanowienia).

EAW Act 2003 art. 16 § podsekcja 4 i 5

European Arrest Warrant Act 2003

Reguluje ponowne doprowadzenie osoby przed sąd i ustalanie nowych terminów przekazania w przypadku okoliczności niezależnych od państwa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Cel decyzji ramowej, jakim jest przyspieszenie współpracy sądowej, wymaga możliwości wielokrotnego ustalania nowych terminów przekazania. Opór osoby aresztowanej może być uznany za siłę wyższą, jeśli jest nieprzewidywalny i nieunikniony. Upływ terminów przekazania nie zwalnia z obowiązku prowadzenia postępowania i ustalenia nowej daty przekazania.

Godne uwagi sformułowania

przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości system swobodnego przepływu orzecznictwa sądowego w sprawach karnych zasada wzajemnego uznawania siła wyższa okoliczności niezależne od państw członkowskich opór stawiony przez osobę, której dotyczy wniosek

Skład orzekający

L. Bay Larsen

prezes_izby

M. Vilaras

sędzia

J. Malenovský

sędzia

M. Safjan

sędzia

D. Šváby

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 23 decyzji ramowej w kontekście europejskiego nakazu aresztowania, w szczególności w sytuacjach opóźnień spowodowanych oporem osoby aresztowanej lub innymi okolicznościami niezależnymi od państw członkowskich."

Ograniczenia: Wymaga oceny sądu krajowego w zakresie nieprzewidywalności i nieuniknioności oporu osoby aresztowanej.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy praktycznych problemów związanych z wykonaniem europejskiego nakazu aresztowania, w tym oporu osoby ściganej, co jest częstym wyzwaniem w pracy prawników zajmujących się ekstradycją.

Czy opór aresztowanego może wstrzymać europejski nakaz? TSUE wyjaśnia granice cierpliwości wymiaru sprawiedliwości.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI