Orzeczenie · 2022-04-28

C-637/20

Sąd
Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
Data
2022-04-28
cjeupodatkiVATWysokatrybunal
VATbonbon różnego przeznaczeniausługi turystycznekarta miejskaopodatkowaniedyrektywa VATprawo UE

Podsumowanie

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 30a dyrektywy Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Sprawa rozpatrywana przez Högsta förvaltningsdomstolen (naczelny sąd administracyjny, Szwecja) dotyczyła opodatkowania karty miejskiej („citycard”) sprzedawanej przez spółkę DSAB Destination Stockholm AB. Karta ta uprawniała do korzystania z szeregu usług turystycznych (atrakcje, transport) przez ograniczony czas i do określonej wartości. Sąd odsyłający pytał, czy taka karta stanowi „bon” i „bon różnego przeznaczenia” w rozumieniu dyrektywy VAT. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując definicje zawarte w art. 30a dyrektywy, stwierdził, że aby instrument był bonem, musi spełniać dwa warunki kumulatywnie: wiązać się z obowiązkiem jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, oraz określać towary/usługi lub tożsamość dostawców/usługodawców. Trybunał uznał, że karta miejska spełnia te przesłanki, nawet jeśli ze względu na ograniczony termin ważności przeciętny konsument nie jest w stanie skorzystać ze wszystkich oferowanych usług. Ponadto, ponieważ karta umożliwiała dostęp do usług o różnym opodatkowaniu VAT (lub zwolnionych) i nie było możliwe z góry określenie, które usługi zostaną wybrane, Trybunał zakwalifikował ją jako „bon różnego przeznaczenia”. Opodatkowanie takiego bonu powinno być ustalane zgodnie z art. 30b ust. 2 i art. 73a dyrektywy VAT.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Wykładnia pojęć „bon” i „bon różnego przeznaczenia” w kontekście dyrektywy VAT, szczególnie w odniesieniu do kart oferujących dostęp do pakietów usług.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego instrumentu (karty miejskiej) i jego kwalifikacji w ramach dyrektywy VAT. Interpretacja może wymagać dostosowania do innych rodzajów bonów lub voucherów.

Zagadnienia prawne (2)

Czy instrument przyznający prawo do korzystania z różnych usług w określonym miejscu, przez ograniczony czas i do określonej wartości, może stanowić „bon” w rozumieniu art. 30a ust. 1 dyrektywy VAT, nawet jeśli ze względu na ograniczony termin ważności przeciętny konsument nie jest w stanie skorzystać ze wszystkich oferowanych usług?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, taki instrument może stanowić „bon” w rozumieniu art. 30a ust. 1 dyrektywy VAT, nawet jeśli ze względu na ograniczony termin ważności przeciętny konsument nie jest w stanie skorzystać ze wszystkich oferowanych usług.

Uzasadnienie

Definicja bonu w art. 30a ust. 1 dyrektywy VAT nie uzależnia jego kwalifikacji od możliwości wykorzystania wszystkich oferowanych usług przez konsumenta w ograniczonym czasie.

Czy instrument, który może stanowić „bon” w rozumieniu art. 30a ust. 1 dyrektywy VAT, stanowi „bon różnego przeznaczenia” w rozumieniu art. 30a ust. 3 tej dyrektywy, jeśli VAT należny z tytułu usług, które mogą być świadczone w zamian za ten bon, nie jest znany w chwili jego emisji?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, taki instrument stanowi „bon różnego przeznaczenia” w rozumieniu art. 30a ust. 3 dyrektywy VAT, ponieważ VAT należny z tytułu tych usług nie jest znany w chwili emisji bonu.

Uzasadnienie

Bon różnego przeznaczenia jest zdefiniowany jako bon inny niż bon jednego przeznaczenia. Bon jednego przeznaczenia to taki, dla którego miejsce dostawy i VAT są znane w chwili emisji. W przypadku karty miejskiej, ze względu na różnorodność usług i ich zróżnicowane opodatkowanie, VAT nie jest znany w momencie emisji, co wyklucza kwalifikację jako bonu jednego przeznaczenia.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odpowiedz na pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Skatteverketorgan_krajowypozwany
DSAB Destination Stockholm ABspolkaskarżący
rząd włoskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (7)

Główne

Dyrektywa VAT art. 30a § 1

Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

Definicja bonu, który jest instrumentem, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, i w przypadku którego towary lub usługi, które mają zostać dostarczone lub wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji.

Dyrektywa VAT art. 30a § 2

Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

Definicja bonu jednego przeznaczenia, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których dany bon dotyczy, oraz VAT należny z tytułu tych towarów lub usług są znane w chwili emisji bonu.

Dyrektywa VAT art. 30a § 3

Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

Definicja bonu różnego przeznaczenia jako bonu innego niż bon jednego przeznaczenia.

Pomocnicze

Dyrektywa VAT art. 30b § 2

Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

Opodatkowanie faktycznego świadczenia usług w zamian za bon różnego przeznaczenia.

Dyrektywa VAT art. 73a

Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

Podstawa opodatkowania dostawy towarów lub świadczenia usług w odniesieniu do bonu różnego przeznaczenia.

Dyrektywa VAT art. 2 § 1 lit. c)

Dyrektywa Rady 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

Opodatkowanie VAT odpłatnego świadczenia usług.

Dyrektywa 2016/1065

Zmiana dyrektywy VAT w celu wprowadzenia przepisów dotyczących bonów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Karta miejska przyznaje prawo do korzystania z określonych usług w określonym miejscu, przez ograniczony czas i do określonej wartości. • Instrument ten wiąże się z obowiązkiem jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia za dostawę usług. • Towary lub usługi, które mają zostać dostarczone lub wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w powiązanej dokumentacji lub warunkach wykorzystania. • VAT należny z tytułu usług, które mogą być świadczone w zamian za kartę, nie jest znany w chwili jej emisji.

Odrzucone argumenty

Karta miejska nie może zostać uznana za „bon” w rozumieniu art. 30a dyrektywy VAT, ponieważ z uwagi na ograniczony termin ważności tej karty przeciętny konsument nie jest w stanie skorzystać ze wszystkich oferowanych usług. • Karta miejska nie stanowi „bonu” ponieważ jej limit kwotowy jest bardzo wysoki w porównaniu z terminem ważności, co uniemożliwia skorzystanie ze wszystkich możliwości. • Zniżka, z jakiej korzysta uprawniony, w stosunku do zwykłej ceny zwiedzanych atrakcji, jest proporcjonalna do stopnia jej wykorzystania, co oznacza, że sama karta jako taka nie podlega wymianie na towary lub usługi.

Godne uwagi sformułowania

instrument, z którym wiąże się obowiązek jego przyjęcia jako wynagrodzenia lub części wynagrodzenia • towary lub usługi, które mają zostać dostarczone lub wykonane, lub tożsamość potencjalnych dostawców lub usługodawców są wskazane w samym instrumencie lub określone w powiązanej dokumentacji • bon jednego przeznaczenia, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług, których dany bon dotyczy, oraz VAT należny z tytułu tych towarów lub usług są znane w chwili emisji bonu • bon różnego przeznaczenia, oznacza bon inny niż bon jednego przeznaczenia • VAT należny od usług świadczonych na rzecz uprawnionego z tytułu rozpatrywanej karty nie jest znany w chwili jej emisji

Skład orzekający

A. Arabadjiev

prezes_izby

I. Ziemele

sędzia

T. von Danwitz

sprawozdawca

P.G. Xuereb

sędzia

A. Kumin

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Wykładnia pojęć „bon” i „bon różnego przeznaczenia” w kontekście dyrektywy VAT, szczególnie w odniesieniu do kart oferujących dostęp do pakietów usług."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego instrumentu (karty miejskiej) i jego kwalifikacji w ramach dyrektywy VAT. Interpretacja może wymagać dostosowania do innych rodzajów bonów lub voucherów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnie stosowanych instrumentów (karty podarunkowe, vouchery) i ich opodatkowania VAT, co jest istotne dla wielu przedsiębiorców i konsumentów.

Karta miejska to bon różnego przeznaczenia? TSUE wyjaśnia zasady opodatkowania VAT.

Sektor

turystyka

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy