C-634/24
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że umowa CETA nie przyznaje praw jednostkom, ale może służyć do wykładni prawa krajowego, a przepisy UE dotyczące ruchu bezwizowego nie stoją na przeszkodzie wymogom wizowym dla pobytu czasowego dla obywateli Rosji, nawet jeśli posiadają oni inne obywatelstwo z krajów objętych ruchem bezwizowym.
Sprawa dotyczyła obywatela posiadającego obywatelstwo Kanady, Rosji i Izraela, który wjechał na Litwę na podstawie paszportu kanadyjskiego i ubiegał się o zezwolenie na pobyt czasowy. Litewskie przepisy krajowe, wprowadzone w związku z agresją Rosji na Ukrainę, wymagały od obywateli Rosji posiadania wizy lub dokumentu pobytowego, nawet jeśli posiadali oni obywatelstwo kraju objętego ruchem bezwizowym. Sąd odsyłający zapytał TSUE o wykładnię CETA oraz rozporządzenia UE ws. ruchu bezwizowego. TSUE stwierdził, że CETA nie ma bezpośredniej skuteczności dla jednostek, ale może być podstawą wykładni prawa krajowego. Jednocześnie orzekł, że przepisy UE o ruchu bezwizowym nie wykluczają możliwości nałożenia przez państwo członkowskie wymogu wizy lub dokumentu pobytowego na obywatela Rosji ubiegającego się o zezwolenie na pobyt czasowy, nawet jeśli wjechał on na terytorium UE jako obywatel kraju objętego ruchem bezwizowym.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 30.6 Kompleksowej umowy gospodarczo-handlowej między Kanadą a UE (CETA) oraz art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2018/1806 w sprawie wymogów wizowych. Sprawa dotyczyła obywatela posiadającego obywatelstwo Kanady, Rosji i Izraela, który wjechał na Litwę na podstawie paszportu kanadyjskiego i ubiegał się o zezwolenie na pobyt czasowy. Litewskie przepisy krajowe (ustawa ustanawiająca środki ograniczające) wymagały od obywateli Rosji posiadania wizy lub dokumentu pobytowego, nawet jeśli posiadali oni obywatelstwo kraju objętego ruchem bezwizowym (jak Kanada). Sąd odsyłający zapytał TSUE, czy jednostka może powoływać się na postanowienia CETA w krajowym postępowaniu oraz czy przepisy UE o ruchu bezwizowym stoją na przeszkodzie litewskim regulacjom. TSUE orzekł, że art. 30.6 CETA wyklucza bezpośrednią skuteczność umowy dla jednostek, ale może ona służyć jako podstawa wykładni zgodnej prawa krajowego. W odniesieniu do drugiego pytania, Trybunał stwierdził, że rozporządzenie 2018/1806, które reguluje krótkoterminowe pobyty bezwizowe, nie ma zastosowania do wniosków o zezwolenie na pobyt czasowy. W związku z tym, przepisy UE o ruchu bezwizowym nie stoją na przeszkodzie litewskim regulacjom, które wymagają od obywatela Rosji (nawet posiadającego obywatelstwo kanadyjskie) przedstawienia wizy lub dokumentu pobytowego w celu uzyskania zezwolenia na pobyt czasowy.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, art. 30.6 CETA wyklucza bezpośrednią skuteczność umowy dla jednostek, ale może ona służyć jako podstawa wykładni zgodnej prawa krajowego.
Uzasadnienie
TSUE powołując się na art. 30.6 CETA i wcześniejsze orzecznictwo stwierdził, że umowa nie przyznaje praw jednostkom ani nie nakłada na nie obowiązków, które można by bezpośrednio egzekwować przed sądami krajowymi. Jednakże, prawo krajowe powinno być interpretowane zgodnie z postanowieniami umowy, o ile jest to możliwe i zgodne z ogólnymi zasadami prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M.P. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Migracijos departamentas prie Lietuvos Respublikos vidaus reikalų ministerijos | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd litewski | organ_krajowy | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (8)
Główne
CETA art. 30.6
Kompleksowa umowa gospodarczo-handlowa między Kanadą, z jednej strony, a Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z drugiej strony (CETA)
Nie przyznaje praw ani nie nakłada obowiązków jednostkom, ale może służyć jako podstawa wykładni zgodnej prawa krajowego.
Rozporządzenie 2018/1806 art. 4 § 1
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806
Zwalnia obywateli państw z załącznika II z obowiązku wizowego przy przekraczaniu granic zewnętrznych na pobyt do 90 dni w okresie 180 dni. Nie dotyczy wniosków o zezwolenie na pobyt czasowy.
Pomocnicze
Rozporządzenie 2018/1806
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1806
Załącznik II wymienia państwa trzecie, których obywatele są zwolnieni z obowiązku wizowego.
Ustawa o cudzoziemcach art. 40 § 1 pkt 16
Ustawa Republiki Litewskiej o statusie prawnym cudzoziemców
Określa warunki wydania zezwolenia na pobyt czasowy dla obywateli niektórych państw, w tym Kanady.
Ustawa ustanawiająca środki ograniczające art. 3 § 3
Ustawa Republiki Litewskiej ustanawiająca środki ograniczające w związku z agresją wojskową na Ukrainę
Zawiesza przyjmowanie wniosków o zezwolenie na pobyt czasowy od obywateli Rosji, chyba że posiadają oni ważną wizę lub dokument pobytowy.
Kodeks graniczny Schengen art. 6 § 1
Kodeks graniczny Schengen
Określa warunki wjazdu obywateli państw trzecich, w tym wymóg posiadania wizy lub dokumentu pobytowego.
Kodeks wizowy art. 1 § 1 i 3
Wspólnotowy Kodeks Wizowy
Określa tryb i warunki wydawania wiz na pobyty krótkoterminowe.
Kodeks wizowy art. 2 § 2 lit. a) i b)
Wspólnotowy Kodeks Wizowy
Definiuje pojęcie 'wizy' na potrzeby kodeksu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 30.6 CETA wyklucza bezpośrednią skuteczność umowy dla jednostek. Rozporządzenie 2018/1806 dotyczy krótkoterminowych pobytów bezwizowych i nie ma zastosowania do wniosków o zezwolenie na pobyt czasowy. Prawo krajowe powinno być interpretowane zgodnie z prawem UE i umowami międzynarodowymi, o ile jest to możliwe.
Odrzucone argumenty
Jednostka może powoływać się bezpośrednio na postanowienia CETA przed sądem krajowym. Przepisy UE o ruchu bezwizowym uniemożliwiają nałożenie dodatkowych wymogów wizowych na obywatela Rosji, który wjechał na terytorium UE jako obywatel Kanady.
Godne uwagi sformułowania
postanowienia rozdziału dziesiątego tej umowy nie mają bezpośredniej skuteczności, co nie wyklucza jednak, że mogą one służyć za podstawę wykładni zgodnej odnośnych przepisów krajowych. rozporządzenie 2018/1806 nie dotyczy przyznania tymczasowego prawa pobytu, takiego jak rozpatrywane w postępowaniu głównym.
Skład orzekający
C. Lycourgos
prezes_izby-sprawozdawca
O. Spineanu-Matei
sędzia
S. Rodin
sędzia
N. Piçarra
sędzia
N. Fenger
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja bezpośredniej skuteczności umów międzynarodowych (CETA) oraz stosowanie przepisów o ruchu bezwizowym w kontekście wniosków o zezwolenie na pobyt czasowy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji obywatela posiadającego wiele narodowości i interpretacji konkretnych przepisów CETA oraz rozporządzenia 2018/1806.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy złożonej sytuacji prawnej obywatela posiadającego wiele paszportów i porusza kwestie związane z umową CETA oraz zasadami wjazdu do UE, co jest istotne dla prawników zajmujących się prawem migracyjnym i międzynarodowym.
“Posiadasz dwa paszporty? Jak to wpływa na Twoje prawo do pobytu w UE?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI