C-63/23

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2024-09-12
cjeuazyl_imigracjaprawo do łączenia rodzinWysokatrybunal
łączenie rodzinzezwolenie na pobytszczególnie trudne warunkidzieciprawo do wysłuchaniadyrektywa 2003/86TSUEHiszpania

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że prawo do samoistnego dokumentu pobytowego w przypadku "szczególnie trudnych warunków" nie obejmuje automatycznie sytuacji utraty zezwolenia z przyczyn niezależnych od woli lub obecności małoletnich dzieci, ale wymaga indywidualnej oceny i wysłuchania stron.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy o prawie do łączenia rodzin w kontekście odmowy przedłużenia zezwoleń na pobyt członkom rodziny, gdy przyjmujący członek rodziny stracił swoje zezwolenie z przyczyn niezależnych od woli. Trybunał wyjaśnił, że pojęcie "szczególnie trudnych warunków" nie obejmuje automatycznie takich sytuacji ani obecności małoletnich dzieci, ale wymaga indywidualnej oceny sytuacji rodzinnej i prawnej każdej osoby. Ponadto, podkreślono prawo do bycia wysłuchanym przez organ administracyjny, w tym prawo małoletnich do wyrażenia opinii zgodnie z ich wiekiem i dojrzałością.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni przepisów dyrektywy 2003/86/WE w sprawie prawa do łączenia rodzin, w szczególności art. 15 ust. 3 i art. 17, a także przepisów Karty praw podstawowych UE. Sprawa dotyczyła odmowy przedłużenia zezwoleń na pobyt matce i jej dwojgu małoletnim dzieciom, obywatelom państwa trzeciego, po tym jak ich mąż i ojciec stracił swoje zezwolenie na pobyt z powodu wcześniejszej karalności. Sąd odsyłający pytał, czy pojęcie "szczególnie trudnych warunków" uzasadniających wydanie samoistnego dokumentu pobytowego obejmuje automatycznie sytuacje utraty zezwolenia z przyczyn niezależnych od woli lub obecność małoletnich dzieci, a także czy prawo krajowe przewidujące takie sytuacje jest zgodne z prawem UE. Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że art. 15 ust. 3 dyrektywy 2003/86 należy interpretować w ten sposób, że nie stoi on na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, które nie zobowiązuje organu do wydania samoistnego dokumentu pobytowego w przypadku utraty zezwolenia z przyczyn niezależnych od woli lub obecności małoletnich dzieci, ponieważ wymaga to indywidualnej oceny "szczególnie trudnych warunków". Jednocześnie, Trybunał podkreślił, że art. 17 dyrektywy stoi na przeszkodzie uregulowaniu, które pozwala na odmowę przedłużenia zezwolenia bez indywidualnego badania sytuacji i wysłuchania stron. W przypadku małoletnich dzieci, państwa członkowskie muszą zapewnić im rzeczywistą i skuteczną możliwość bycia wysłuchanym, zgodnie z ich wiekiem i dojrzałością, a także uwzględnić najlepszy interes dziecka.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, pojęcie "szczególnie trudnych warunków" nie obejmuje automatycznie takich sytuacji. Wymaga ono indywidualnej oceny sytuacji rodzinnej i prawnej każdej osoby, która jest w wysokim stopniu poważna lub uciążliwa, lub naraża na wysoki poziom niepewności lub podatności na zagrożenia, wykraczający poza typowe zawirowania zwykłego życia rodzinnego.

Uzasadnienie

Trybunał analizuje brzmienie, kontekst i cele dyrektywy 2003/86. Stwierdza, że "szczególnie trudne warunki" wymagają wykazania sytuacji rodzinnej o wysokim stopniu powagi lub uciążliwości, rodzącej rzeczywistą potrzebę ochrony, niezależnie od rozkładu pożycia małżeńskiego. Sama obecność dzieci lub utrata zezwolenia z przyczyn niezależnych od woli nie są wystarczające.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

udzielono odpowiedzi na pytanie

Strony

NazwaTypRola
Sagrarioosoba_fizycznaskarżący
Joaquínosoba_fizycznaskarżący
Prudencioosoba_fizycznaskarżący
Subdelegación del Gobierno en Barcelonaorgan_krajowypozwany

Przepisy (11)

Główne

Dyrektywa 2003/86/WE art. 15 § 3

Dyrektywa Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin

Zdanie drugie art. 15 ust. 3 nakłada obowiązek ustanowienia przepisów gwarantujących udzielenie samoistnego dokumentu pobytowego w przypadku "szczególnie trudnych warunków". Pojęcie to wymaga wykazania sytuacji rodzinnej o wysokim stopniu powagi lub uciążliwości, rodzącej rzeczywistą potrzebę ochrony, niezależnie od rozkładu pożycia małżeńskiego.

Dyrektywa 2003/86/WE art. 17

Dyrektywa Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin

Państwa członkowskie powinny należycie uwzględnić charakter i trwałość więzi rodzinnych, czas pobytu, istnienie rodziny oraz więzi kulturowe i społeczne przy podejmowaniu decyzji o odmowie przedłużenia dokumentu pobytowego. Wymaga to zindywidualizowanego badania i wysłuchania stron.

Pomocnicze

Dyrektywa 2003/86/WE art. 16 § 3

Dyrektywa Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin

Państwa członkowskie mogą cofnąć lub odmówić przedłużenia dokumentu pobytowego, gdy pobyt członka rodziny rozdzielonej dobiega końca, a członek jego rodziny nie posiada jeszcze autonomicznego prawa pobytu.

Karta art. 7

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego.

Karta art. 24

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawa dziecka, w tym prawo do wyrażania poglądów i uwzględniania najlepszego interesu dziecka.

Karta art. 33 § 1

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Ochrona rodziny i życia rodzinnego.

Karta art. 47

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do skutecznego środka prawnego i dostępu do oikeuden.

Dyrektywa 2004/38/WE art. 13 § 2

Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu

Zachowanie prawa pobytu przez członków rodziny w przypadku rozwodu, unieważnienia małżeństwa lub ustania zarejestrowanego związku partnerskiego, w tym w przypadku szczególnie trudnych okoliczności, np. przemocy domowej.

Ley Orgánica 4/2000 art. 19

Ustawa organiczna 4/2000 dotycząca praw i swobód cudzoziemców w Hiszpanii i ich integracji społecznej

Przepisy hiszpańskie dotyczące zezwoleń na pobyt w celu łączenia rodziny, w tym uzyskiwania samoistnych zezwoleń.

Real Decreto 557/2011 art. 59

Rozporządzenie Królewskie 557/2011 w sprawie przyjęcia rozporządzenia do ustawy organicznej 4/2000

Przepisy hiszpańskie dotyczące uzyskiwania niezależnego zezwolenia na pobyt i pracę przez małżonka lub partnera, w tym w przypadku przemocy ze względu na płeć lub śmierci przyjmującego członka rodziny.

Real Decreto 557/2011 art. 61 § 3

Rozporządzenie Królewskie 557/2011 w sprawie przyjęcia rozporządzenia do ustawy organicznej 4/2000

Warunki przedłużenia ważności zezwoleń na pobyt do celów łączenia rodzin.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Konieczność indywidualnej oceny sytuacji rodzinnej i prawnej w kontekście "szczególnie trudnych warunków". Prawo do bycia wysłuchanym przez organ administracyjny przed wydaniem decyzji negatywnej. Prawo małoletnich do wyrażenia opinii i uwzględnienia ich najlepszego interesu.

Odrzucone argumenty

Automatyczne stosowanie "szczególnie trudnych warunków" w przypadku utraty zezwolenia z przyczyn niezależnych od woli lub obecności małoletnich dzieci. Możliwość wydania decyzji o odmowie przedłużenia zezwolenia bez indywidualnego badania i wysłuchania stron. Brak konieczności wysłuchania małoletnich dzieci.

Godne uwagi sformułowania

"szczególnie trudne warunki" zakładają istnienie okoliczności, które ze względu na swój charakter są w wysokim stopniu poważne lub uciążliwe dla danego członka rodziny lub które narażają go na wysoki poziom niepewności lub podatności na zagrożenia, wykraczający poza typowe zawirowania zwykłego życia rodzinnego. Państwa członkowskie powinny należycie uwzględnić charakter i trwałość więzi rodzinnych danej osoby oraz czas pobytu tej osoby w przyjmującym państwie członkowskim, a także istnienie rodziny, jak również więzi kulturowych i społecznych z państwem pochodzenia. Decyzja o odmowie przedłużenia ważności dokumentu pobytowego nie może nastąpić automatycznie. Do państw członkowskich należy podjęcie wszelkich właściwych środków w celu zapewnienia temu dziecku rzeczywistej i skutecznej możliwości bycia wysłuchanym, stosownie do jego wieku lub stopnia dojrzałości.

Skład orzekający

E. Regan

prezes izby

I. Jarukaitis

sędzia

D. Gratsias

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia \"szczególnie trudnych warunków\" w kontekście prawa do łączenia rodzin, obowiązek indywidualnej oceny i wysłuchania stron, prawa małoletnich w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pobytu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji utraty zezwolenia na pobyt przez członka rodziny rozdzielonej i jej konsekwencji dla pozostałych członków rodziny, w kontekście dyrektywy 2003/86/WE.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii związanych z prawem do łączenia rodzin, ochroną dzieci i prawami migrantów, co czyni ją interesującą dla prawników specjalizujących się w prawie imigracyjnym i prawach człowieka.

Czy utrata zezwolenia na pobyt przez jednego członka rodziny oznacza koniec marzeń o wspólnym życiu? TSUE wyjaśnia granice "szczególnie trudnych warunków" i prawa dzieci.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI