C-626/15 i C-659/16
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE oddalił skargi Komisji Europejskiej dotyczące decyzji Rady w sprawie przedłożenia dokumentów dotyczących ochrony morskich obszarów chronionych w Antarktyce, uznając, że sprawy te należą do kompetencji dzielonych między Unię a państwa członkowskie, a nie wyłącznych kompetencji Unii.
Komisja Europejska wniosła skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Rady dotyczących przedłożenia dokumentów w sprawie utworzenia morskich obszarów chronionych w Antarktyce. Komisja argumentowała, że sprawy te wchodzą w zakres wyłącznych kompetencji Unii w dziedzinie zachowania morskich zasobów biologicznych. Trybunał Sprawiedliwości UE oddalił skargi, stwierdzając, że głównym celem i elementem tych działań jest ochrona środowiska naturalnego, co należy do kompetencji dzielonych między Unię a państwa członkowskie. Ponadto, ze względu na specyfikę prawa międzynarodowego dotyczącego Antarktyki, Unia nie mogłaby działać samodzielnie w tej dziedzinie.
Sprawa dotyczyła dwóch skarg Komisji Europejskiej przeciwko Radzie Unii Europejskiej, wniesionych w związku z decyzjami Rady dotyczącymi przedłożenia dokumentów w sprawie utworzenia morskich obszarów chronionych (MPA) w Antarktyce. Komisja kwestionowała te decyzje, twierdząc, że sprawy te należą do wyłącznych kompetencji Unii w zakresie zachowania morskich zasobów biologicznych (art. 3 ust. 1 lit. d) TFUE) lub, posiłkowo, że Unia powinna działać samodzielnie na podstawie art. 3 ust. 2 TFUE. Trybunał Sprawiedliwości UE (wielka izba) oddalił obie skargi. W odniesieniu do głównego zarzutu, Trybunał uznał, że chociaż dokumenty te dotyczyły również rybołówstwa, ich głównym celem i elementem była ochrona środowiska naturalnego, różnorodności biologicznej i ekosystemów Antarktyki. W związku z tym, sprawy te należą do kompetencji dzielonych między Unię a państwa członkowskie (art. 4 ust. 2 lit. e) TFUE), a nie do wyłącznych kompetencji Unii w dziedzinie rybołówstwa. Trybunał podkreślił, że podejście ekosystemowe do zarządzania rybołówstwem, choć ważne, nie rozszerza wyłącznych kompetencji Unii na działania o dominującym charakterze środowiskowym. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wyłącznej kompetencji zewnętrznej Unii (art. 3 ust. 2 TFUE), Trybunał stwierdził, że Komisja nie wykazała, iż proponowane działania mogłyby wpłynąć na wspólne zasady lub zmienić ich zakres w sposób uzasadniający wyłączną kompetencję Unii. Co więcej, Trybunał uznał, że ze względu na specyfikę systemu prawnego dotyczącego Antarktyki, w szczególności postanowienia Konwencji o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki (konwencja z Canberry), Unia nie mogłaby działać samodzielnie w tej dziedzinie bez naruszenia prawa międzynarodowego i spójności systemu traktatów antarktycznych. Konwencja ta wymaga, aby organizacje integracji gospodarczej, takie jak Unia, miały państwa członkowskie będące stronami Układu Antarktycznego, aby móc być członkiem Komisji CAMLR. W konsekwencji, Trybunał oddalił skargi Komisji i obciążył ją kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, głównym celem i elementem tych działań jest ochrona środowiska naturalnego, co należy do kompetencji dzielonych między Unię a państwa członkowskie (art. 4 ust. 2 lit. e) TFUE).
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że choć działania te dotyczą rybołówstwa, ich dominującym celem jest ochrona środowiska, różnorodności biologicznej i ekosystemów Antarktyki, a nie wyłącznie zachowanie zasobów połowowych. Podejście ekosystemowe do rybołówstwa nie rozszerza wyłącznych kompetencji UE na sprawy o charakterze środowiskowym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skarge
Strona wygrywająca
Rada Unii Europejskiej
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Komisja Europejska | instytucja_ue | skarżący |
| Rada Unii Europejskiej | instytucja_ue | pozwana |
| Republika Federalna Niemiec | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Republika Grecka | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Królestwo Hiszpanii | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Republika Francuska | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Królestwo Niderlandów | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Republika Portugalii | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Republika Finlandii | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Królestwo Szwecji | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Królestwo Belgii | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Wielkie Księstwo Luksemburga | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
Przepisy (18)
Główne
TFUE art. 263
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa przesłanki dopuszczalności skargi o stwierdzenie nieważności aktu.
TFUE art. 3 § ust. 1 lit. d)
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa wyłączne kompetencje Unii w dziedzinie zachowania morskich zasobów biologicznych w ramach wspólnej polityki rybołówstwa.
TFUE art. 4 § ust. 2 lit. e)
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa kompetencje dzielone między Unię a państwa członkowskie w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego.
TFUE art. 3 § ust. 2
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Określa wyłączną kompetencję Unii do zawierania umów międzynarodowych, jeżeli ich zawarcie może wpływać na wspólne zasady lub zmieniać ich zakres.
Pomocnicze
TFUE art. 11
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Wymogi ochrony środowiska naturalnego muszą być brane pod uwagę przy ustalaniu i realizacji polityk i działań Unii.
TFUE art. 218 § ust. 9
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Procedura przyjmowania decyzji dotyczących stanowiska Unii w ramach organizacji międzynarodowych.
Układ Antarktyczny art. VI
Określa zasięg geograficzny Układu.
Układ Antarktyczny art. IX § ust. 1 lit. f)
Przewiduje opracowywanie i zalecanie środków dotyczących ochrony i zachowania żywych zasobów na Antarktydzie.
konwencja z Canberry art. I § ust. 1-3
Konwencja o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki
Definiuje zakres zastosowania konwencji oraz pojęcia 'żywe zasoby morskie Antarktyki' i 'morski ekosystem Antarktyki'.
konwencja z Canberry art. II § ust. 1-3
Konwencja o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki
Określa cel konwencji (zachowanie żywych zasobów morskich) oraz zasady zachowania.
konwencja z Canberry art. V § ust. 1-2
Konwencja o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki
Uznaje szczególne obowiązki i odpowiedzialność stron konsultatywnych Układu Antarktycznego w zakresie ochrony środowiska.
konwencja z Canberry art. VII § ust. 2 lit. c)
Konwencja o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki
Określa skład Komisji CAMLR, w tym prawo organizacji regionalnej integracji gospodarczej do członkostwa.
konwencja z Canberry art. IX § ust. 1-2
Konwencja o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki
Określa zadania Komisji CAMLR, w tym przyjmowanie środków ochrony.
konwencja z Canberry art. XXIX § ust. 2
Konwencja o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki
Określa warunki przystąpienia organizacji regionalnej integracji gospodarczej do konwencji.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 600/2004 art. 1 § ust. 1
Ustanawia środki techniczne w zakresie działalności połowowej statków UE na obszarze objętym konwencją z Canberry.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 601/2004 art. 1 § ust. 1
Ustanawia ogólne zasady i warunki stosowania środków kontrolnych wobec statków rybackich na obszarze objętym konwencją z Canberry.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 art. 2 § ust. 1-3
Określa cele wspólnej polityki rybołówstwa, w tym podejście ekosystemowe i ostrożnościowe.
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 art. 4 § ust. 1 pkt 9
Definicja 'podejścia ekosystemowego do zarządzania rybołówstwem'.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzje Rady dotyczące przedłożenia dokumentów w sprawie utworzenia MPA w Antarktyce należą do kompetencji dzielonych (ochrona środowiska), a nie wyłącznych kompetencji UE (rybołówstwo). Ze względu na specyfikę prawa międzynarodowego dotyczącego Antarktyki, Unia nie mogłaby działać samodzielnie w tej dziedzinie. Decyzja Coreperu była aktem zaskarżalnym, ponieważ zmierzała do wywołania skutków prawnych.
Odrzucone argumenty
Decyzje Rady dotyczące przedłożenia dokumentów w sprawie utworzenia MPA w Antarktyce należą do wyłącznych kompetencji Unii w dziedzinie zachowania morskich zasobów biologicznych. Unia powinna działać samodzielnie w sprawach dotyczących przedłożenia dokumentów w sprawie utworzenia MPA w Antarktyce na podstawie art. 3 ust. 2 TFUE. Decyzja Coreperu nie stanowiła aktu zaskarżalnego.
Godne uwagi sformułowania
„[...] głównym celem i głównym elementem tego dokumentu i tych środków jest ochrona środowiska naturalnego [...]” „[...] wykonywanie przez Unię kompetencji zewnętrznych [...] z wykluczeniem państw członkowskich, byłoby niezgodne z prawem międzynarodowym.” „[...] decyzja z 2015 r. miała na celu ostateczne określenie stanowiska Rady, a następnie Unii [...]”
Skład orzekający
K. Lenaerts
prezes
J.C. Bonichot
sędzia
A. Arabadjiev
sędzia
M. Vilaras
sędzia
T. von Danwitz
sędzia
F. Biltgen
prezes_izby
K. Jürimäe
prezes_izby
E. Juhász
sędzia
M. Ilešič
sędzia
J. Malenovský
sprawozdawca
E. Levits
sędzia
L. Bay Larsen
sędzia
S. Rodin
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja podziału kompetencji między Unię a państwa członkowskie w zakresie ochrony środowiska i zarządzania zasobami naturalnymi, zwłaszcza w kontekście międzynarodowych zobowiązań i prawa UE."
Ograniczenia: Specyfika prawa międzynarodowego dotyczącego Antarktyki może ograniczać bezpośrednie zastosowanie niektórych wniosków do innych obszarów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego obszaru ochrony środowiska (Antarktyka) i porusza kluczowe kwestie podziału kompetencji między UE a państwami członkowskimi, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie UE i międzynarodowym.
“UE kontra państwa członkowskie o Antarktykę: Kto decyduje o ochronie jej unikalnych ekosystemów?”
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI