C-620/15
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że zaświadczenie E 101 wydane przez instytucję jednego państwa członkowskiego wiąże instytucje i sądy innego państwa członkowskiego, nawet jeśli stwierdzą one, że warunki pracy pracownika nie spełniają kryteriów dla danego przepisu.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dotyczących koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w szczególności mocy wiążącej zaświadczenia E 101. Francuska instytucja URSSAF domagała się zapłaty składek od niemieckiej spółki A-Rosa za pracowników sezonowych pracujących na statkach pływających po Francji, mimo posiadania przez nich szwajcarskich zaświadczeń E 101. Sąd kasacyjny Francji zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy zaświadczenie E 101 jest wiążące dla instytucji i sądów państwa przyjmującego, nawet jeśli warunki pracy pracownika oczywisto nie podlegają przepisom, na podstawie których wydano zaświadczenie. Trybunał orzekł, że zaświadczenie E 101 jest wiążące, dopóki nie zostanie wycofane lub uznane za nieważne przez instytucję wydającą, a sądy państwa przyjmującego nie mogą badać jego ważności.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 14 ust. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1408/71 oraz art. 12a pkt 1a rozporządzenia Rady (EWG) nr 574/72. Sprawa dotyczyła niemieckiej spółki A-Rosa, która eksploatowała statki wycieczkowe po francuskich wodach śródlądowych, zatrudniając pracowników sezonowych na podstawie umów podlegających prawu szwajcarskiemu. Spółka posiadała szwajcarskie zaświadczenia E 101 dla swoich pracowników. Francuska instytucja URSSAF domagała się zapłaty zaległych składek na francuski system zabezpieczenia społecznego, kwestionując ważność i podstawę wydania zaświadczeń E 101. Sądy francuskie oddaliły skargę A-Rosy, uznając, że działalność była wykonywana na terytorium Francji. Sąd kasacyjny Francji zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem, czy zaświadczenie E 101 wydane przez instytucję jednego państwa członkowskiego (lub państwa trzeciego w ramach umowy) ma skutek wiążący dla instytucji i sądów państwa przyjmującego, nawet jeśli stwierdzą one, że warunki pracy pracownika nie spełniają kryteriów dla danego przepisu. Trybunał przypomniał, że zaświadczenie E 101 ma na celu ułatwienie swobodnego przepływu pracowników i usług. Podkreślił zasadę lojalnej współpracy między państwami członkowskimi oraz obowiązek instytucji wydającej zaświadczenie przeprowadzenia prawidłowej oceny istotnych faktów. Trybunał orzekł, że zaświadczenie E 101, dopóki nie zostanie wycofane lub uznane za nieważne przez instytucję wydającą, wiąże instytucje i sądy państwa przyjmującego. Sądy państwa przyjmującego nie są uprawnione do badania ważności zaświadczenia E 101, jeśli chodzi o okoliczności, na podstawie których zostało ono wydane. W przypadku wątpliwości lub rozbieżności, należy stosować procedury przewidziane w orzecznictwie Trybunału, w tym zwrócenie się do Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących. Okoliczność, że pracownicy w sposób oczywisty nie podlegają przepisom, na podstawie których wydano zaświadczenie, nie zmienia wiążącego charakteru tego zaświadczenia. Argumenty dotyczące nieskuteczności postępowania, nieuczciwej konkurencji czy dumpingu socjalnego nie uzasadniają naruszania zasad koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Nawet jeśli państwem wydającym zaświadczenie jest Szwajcaria, umowa WE-Szwajcaria przewiduje własny system rozwiązywania rozbieżności.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Zaświadczenie E 101 wydane na podstawie art. 14 ust. 2 lit. a) rozporządzenia nr 1408/71 przez instytucję wyznaczoną przez właściwy organ państwa członkowskiego wiąże zarówno instytucje zabezpieczenia społecznego państwa członkowskiego, w którym praca jest wykonywana, jak i sądy tego państwa członkowskiego, nawet gdy stwierdzą one, że warunki wykonywania pracy przez danego pracownika w sposób oczywisty nie wchodzą w zakres przedmiotowy tego przepisu.
Uzasadnienie
Trybunał podkreślił, że zaświadczenie E 101 ma na celu ułatwienie swobodnego przepływu pracowników i usług. Zasada lojalnej współpracy nakłada na instytucję wydającą obowiązek prawidłowej oceny faktów. Instytucja państwa przyjmującego nie może ignorować zaświadczenia E 101, gdyż naruszyłoby to zasadę przynależności do jednego systemu zabezpieczenia społecznego i pewność prawa. Sądy państwa przyjmującego nie są uprawnione do badania ważności zaświadczenia. W przypadku rozbieżności należy stosować procedury przewidziane w orzecznictwie, w tym zwrócenie się do Komisji Administracyjnej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
pracownicy (poprzez ochronę ich praw do zabezpieczenia społecznego)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A-Rosa Flussschiff GmbH | spolka | skarżący |
| Union de recouvrement des cotisations de sécurité sociale et d’allocations familiales d’Alsace (Urssaf), następca prawny Urssaf du Bas-Rhin | organ_krajowy | pozwany |
| Sozialversicherungsanstalt des Kantons Graubünden | organ_krajowy | pozwany |
| Rząd francuski | inne | interwenient |
| Rząd belgijski | inne | interwenient |
| Rząd czeski | inne | interwenient |
| Irlandia | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Rząd cypryjski | inne | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Rozporządzenie nr 1408/71 art. 14 § 2 lit. a)
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1408/71 z dnia 14 czerwca 1971 r. w sprawie stosowania systemów zabezpieczenia społecznego do pracowników najemnych, osób prowadzących działalność na własny rachunek i do członków ich rodzin przemieszczających się we Wspólnocie
Określa zasady stosowania ustawodawstwa jednego państwa członkowskiego do pracowników zatrudnionych na terytorium innego państwa członkowskiego, w tym wyjątki dla personelu pływającego.
Rozporządzenie nr 574/72 art. 12a § pkt 1a
Rozporządzenie Rady (EWG) nr 574/72 z dnia 21 marca 1972 r. w sprawie wykonywania rozporządzenia nr 1408/71
Określa obowiązek wydania zaświadczenia E 101 przez instytucję państwa, którego ustawodawstwo ma zastosowanie, potwierdzającego podleganie temu ustawodawstwu.
Pomocnicze
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna dla odesłań prejudycjalnych.
TUE art. 4 § ust. 3
Traktat o Unii Europejskiej
Zasada lojalnej współpracy.
Umowa WE-Szwajcaria art. 8
Umowa między Wspólnotą Europejską a jej państwami członkowskimi a Konfederacją Szwajcarską w sprawie swobodnego przepływu osób
Przewiduje koordynację systemów zabezpieczenia społecznego między UE a Szwajcarią.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 118/97
Zmieniające i uaktualniające rozporządzenie nr 1408/71 i 574/72.
Rozporządzenie (WE) nr 647/2005
Zmieniające rozporządzenie nr 118/97.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaświadczenie E 101, wydane przez właściwą instytucję państwa członkowskiego, ma moc wiążącą dla instytucji i sądów państwa przyjmującego, dopóki nie zostanie wycofane lub uznane za nieważne. Sądy państwa przyjmującego nie są uprawnione do badania ważności zaświadczenia E 101 w odniesieniu do okoliczności jego wydania. Naruszenie zasady lojalnej współpracy i pewności prawa poprzez kwestionowanie zaświadczenia E 101 przez sądy państwa przyjmującego. Istnienie procedur rozwiązywania sporów między instytucjami państw członkowskich (np. poprzez Komisję Administracyjną) oraz możliwość wszczęcia postępowania o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego.
Odrzucone argumenty
Argumenty francuskiego rządu i URSSAF dotyczące nieskuteczności postępowania, konieczności zapobieżenia nieuczciwej konkurencji i dumpingowi socjalnemu. Twierdzenie, że warunki pracy pracowników w sposób oczywisty nie podlegają przepisom, na podstawie których wydano zaświadczenie E 101.
Godne uwagi sformułowania
zaświadczenie E 101 wiąże zarówno instytucje zabezpieczenia społecznego państwa członkowskiego, w którym praca jest wykonywana, jak i sądy tego państwa członkowskiego, nawet gdy stwierdzą one, że warunki wykonywania pracy przez danego pracownika w sposób oczywisty nie wchodzą w zakres przedmiotowy tego przepisu sąd przyjmującego państwa członkowskiego nie jest uprawniony do badania ważności formularza E 101 jeśli chodzi o okoliczności, na podstawie których formularz tego rodzaju został wydany zasada lojalnej współpracy wyrażona w art. 4 ust. 3 TUE nakazuje instytucji wydającej zaświadczenie przeprowadzenie prawidłowej oceny istotnych faktów
Skład orzekający
R. Silva de Lapuerta
prezes_izby
E. Regan
sędzia
A. Arabadjiev
sędzia
C.G. Fernlund
sędzia
S. Rodin
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie wiążącego charakteru zaświadczeń E 101 i ograniczeń w ich kwestionowaniu przez sądy krajowe. Ugruntowanie zasad koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i lojalnej współpracy."
Ograniczenia: Dotyczy przepisów rozporządzeń 1408/71 i 574/72, które zostały zastąpione nowszymi rozporządzeniami (883/2004 i 987/2009), choć zasady interpretacyjne pozostają w dużej mierze aktualne. Sprawa dotyczy specyficznej sytuacji personelu pływającego i umowy z Szwajcarią.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu prawa pracy i zabezpieczenia społecznego w UE – mocy wiążącej dokumentów wydawanych przez instytucje jednego państwa dla innych. Jest to istotne dla firm działających transgranicznie i pracowników delegowanych.
“Czy szwajcarskie zaświadczenie E 101 chroni pracowników przed francuskimi składkami? TSUE wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI