C-618/21

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2023-03-30
cjeuswobody_rynkuubezpieczenia komunikacyjneWysokatrybunal
ubezpieczenie OCszkody komunikacyjnebezpośrednie roszczenieodszkodowaniekoszty naprawymetoda dyferencyjnaprawo Unii Europejskiejdyrektywa 2009/103/WEochrona poszkodowanych

Podsumowanie

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że choć ubezpieczyciel może wypłacić odszkodowanie pieniężne, to nie może ono być niższe niż pełne odszkodowanie należne poszkodowanemu, a warunki wypłaty nie mogą ograniczać tego prawa.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy o ubezpieczeniach komunikacyjnych w kontekście polskiego prawa, które ograniczało możliwość dochodzenia odszkodowania od ubezpieczyciela do kwoty odpowiadającej rzeczywistej stracie, zamiast kosztów naprawy. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy pytał, czy takie ograniczenie jest zgodne z prawem UE, zwłaszcza z prawem poszkodowanego do bezpośredniego roszczenia wobec ubezpieczyciela. Trybunał uznał, że choć odszkodowanie może być pieniężne, to nie może być ono niższe niż pełne odszkodowanie należne poszkodowanemu, a warunki wypłaty nie mogą ograniczać tego prawa.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy dotyczył wykładni art. 18 dyrektywy 2009/103/WE w związku z art. 3 tej dyrektywy. Sprawy dotyczyły sporów między właścicielami pojazdów a zakładami ubezpieczeń, w których poszkodowani dochodzili odszkodowania za szkody powstałe w ich pojazdach. Polski sąd odsyłający miał wątpliwości co do zgodności polskich przepisów z prawem Unii, które w przypadku bezpośredniego roszczenia poszkodowanego wobec ubezpieczyciela ograniczały możliwość uzyskania odszkodowania do kwoty odpowiadającej rzeczywistej stracie (metoda dyferencyjna), zamiast kosztów naprawy pojazdu. Sąd odsyłający zastanawiał się również nad możliwością uzależnienia wypłaty odszkodowania od spełnienia określonych warunków, mających na celu zapobieżenie wzbogaceniu się poszkodowanego, a także nad sytuacją, gdy poszkodowany zbył już uszkodzony pojazd. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że art. 18 dyrektywy 2009/103 w związku z art. 3 tej dyrektywy nie stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które przewiduje, że jedynym sposobem uzyskania naprawienia szkody od ubezpieczyciela jest wypłata odszkodowania pieniężnego. Jednakże, Trybunał stwierdził, że przepisy krajowe dotyczące zasad obliczania tego odszkodowania oraz warunków jego wypłaty nie mogą skutkować wyłączeniem lub ograniczeniem obowiązku ubezpieczyciela pokrycia w pełni odszkodowania, jakie osoba odpowiedzialna za szkodę powinna zapewnić poszkodowanemu. Oznacza to, że choć odszkodowanie może być pieniężne, to jego wysokość nie może być niższa niż pełne odszkodowanie należne poszkodowanemu, a warunki wypłaty nie mogą nadmiernie ograniczać prawa poszkodowanego do uzyskania pełnego odszkodowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, art. 18 dyrektywy 2009/103/WE w związku z art. 3 tej dyrektywy stoi na przeszkodzie zasadom obliczania odszkodowania oraz warunkom jego wypłaty, w zakresie, w jakim skutkowałyby one – w ramach bezpośredniego roszczenia dochodzonego na podstawie tego art. 18 – wyłączeniem lub ograniczeniem obowiązku ubezpieczyciela pokrycia w pełni odszkodowania, jakie osoba odpowiedzialna za szkodę powinna zapewnić poszkodowanemu z tytułu poniesionej przez tego ostatniego szkody.

Uzasadnienie

Trybunał stwierdził, że choć prawo krajowe może przewidywać, że bezpośrednie roszczenie wobec ubezpieczyciela ma charakter pieniężny, to nie może ono ograniczać wysokości tego odszkodowania poniżej pełnej kwoty należnej poszkodowanemu. Warunki wypłaty odszkodowania nie mogą również nadmiernie ograniczać prawa poszkodowanego do uzyskania pełnego odszkodowania, co mogłoby naruszyć skuteczność (effet utile) bezpośredniego roszczenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

poszkodowani (w zakresie pełnego odszkodowania)

Strony

NazwaTypRola
ARosoba_fizycznapowód
PK S.A.spolkapozwany
CRinnepozwany
BFosoba_fizycznapowód
SI S.A.spolkapozwany
ZNosoba_fizycznapowód
MB S.A.spolkapozwany
NK sp. z o.o. s.k.spolkapowód
KPosoba_fizycznapowód
RD sp. z o.o.spolkapowód
EZ S.A.spolkapozwany
rząd polskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd czeskipanstwo_czlonkowskieinterwenient
rząd niemieckipanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (6)

Główne

Dyrektywa 2009/103/WE art. 3

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności

Państwa członkowskie mają obowiązek zapewnienia objęcia ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej związanej z ruchem pojazdów. Zakres pokrycia szkód i warunki ubezpieczenia są ustalane w ramach środków krajowych. Ubezpieczenie to obligatoryjnie pokrywa zarówno szkody majątkowe, jak i na osobie.

Dyrektywa 2009/103/WE art. 18

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/103/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych i egzekwowania obowiązku ubezpieczania od takiej odpowiedzialności

Poszkodowanemu w wypadku spowodowanym przez pojazd objęty ubezpieczeniem przysługuje bezpośrednie roszczenie wobec zakładu ubezpieczeń chroniącego sprawcę wypadku w zakresie odpowiedzialności cywilnej.

Pomocnicze

k.c. art. 363 § 1

Kodeks cywilny

Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe lub pociągało nadmierne trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.

k.c. art. 822 § 1

Kodeks cywilny

Przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony.

k.c. art. 822 § 4

Kodeks cywilny

Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela.

TFUE art. 267

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej

Podstawa prawna dla wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Bezpośrednie roszczenie poszkodowanego wobec ubezpieczyciela powinno zapewniać pełne odszkodowanie, zgodne z tym, co poszkodowany mógłby uzyskać od sprawcy. Warunki wypłaty odszkodowania nie mogą ograniczać prawa poszkodowanego do pełnego odszkodowania i prowadzić do jego wzbogacenia. Prawo Unii Europejskiej ma na celu ochronę poszkodowanych i nie może być interpretowane w sposób, który osłabia tę ochronę.

Odrzucone argumenty

Polskie przepisy ograniczające odszkodowanie do rzeczywistej straty (metoda dyferencyjna) są zgodne z prawem Unii. Ubezpieczyciel może uzależnić wypłatę odszkodowania od spełnienia warunków zapobiegających wzbogaceniu się poszkodowanego, nawet jeśli ogranicza to jego prawo do pełnego odszkodowania. Spór dotyczący szkody w wyniku opadnięcia bramy garażowej nie podlega dyrektywie 2009/103/WE.

Godne uwagi sformułowania

ochrona poszkodowanych w wypadkach drogowych bezpośrednie roszczenie wobec zakładu ubezpieczeń nieuzasadnione wzbogacenie się poszkodowanych skuteczność (effet utile) przewidzianego w art. 18 tej dyrektywy bezpośredniego roszczenia

Skład orzekający

E. Regan

prezes izby

D. Gratsias

sprawozdawca

M. Ilešič

sędzia

I. Jarukaitis

sędzia

Z. Csehi

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 18 dyrektywy 2009/103/WE w zakresie bezpośredniego roszczenia poszkodowanego wobec ubezpieczyciela, zasady obliczania odszkodowania i warunków jego wypłaty, a także zapobiegania bezpodstawnemu wzbogaceniu."

Ograniczenia: Dotyczy głównie ubezpieczeń od odpowiedzialności cywilnej za szkody powstałe w związku z ruchem pojazdów mechanicznych. Interpretacja prawa krajowego pozostaje w gestii sądów krajowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu odszkodowań komunikacyjnych i potencjalnego konfliktu między prawem krajowym a unijnym, co jest interesujące dla prawników i konsumentów.

Czy ubezpieczyciel może wypłacić niższe odszkodowanie za szkodę komunikacyjną niż należne? TSUE odpowiada.

Sektor

ubezpieczenia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI