C-617/19
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że zbycie kogeneratora i zawarcie umowy na dostawę energii nie oznacza, że pierwotny właściciel nadal jest operatorem instalacji, jeśli nie sprawuje nad nią kontroli.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy ETS w kontekście zbycia kogeneratora przez spółkę Granarolo na rzecz firmy energetycznej E.ON. Granarolo wnioskowała o aktualizację zezwolenia na emisję, argumentując, że nie jest już operatorem zbytego urządzenia. Włoskie organy odmówiły, uznając, że nadal istnieje powiązanie funkcjonalne i Granarolo zachowała kontrolę. Trybunał Sprawiedliwości UE wyjaśnił, że kluczowe jest faktyczne sprawowanie kontroli nad instalacją i jej emisjami, a nie tylko postanowienia umowne, jeśli nie przekładają się na decyzyjną władzę ekonomiczną nad technicznym funkcjonowaniem.
Sprawa C-617/19 dotyczyła wykładni przepisów dyrektywy 2003/87/WE ustanawiającej system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (ETS). Spółka Granarolo, producent żywności, zbyła kogenerator energii elektrycznej i ciepła na rzecz wyspecjalizowanej firmy energetycznej E.ON, jednocześnie zawierając umowę na dostawę energii. Granarolo wnioskowała o aktualizację swojego zezwolenia na emisję, twierdząc, że nie jest już operatorem zbytego kogeneratora, który sam w sobie nie przekraczał progu kwalifikującego do ETS. Włoskie organy administracyjne odmówiły, uznając, że między zakładem produkcyjnym Granarolo a kogeneratorem nadal istnieje powiązanie funkcjonalne i że Granarolo zachowała decyzyjną władzę ekonomiczną nad technicznym funkcjonowaniem urządzenia. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując pytania prejudycjalne włoskiego sądu administracyjnego, orzekł, że kluczowe dla definicji 'instalacji' i 'operatora' są kryteria techniczne i faktyczna kontrola nad emisjami. Trybunał stwierdził, że jeśli elektrociepłownia i kogenerator nie stanowią jednej instalacji w rozumieniu dyrektywy (co zależy od oceny sądu krajowego, czy istnieje specyficzna integracja w procesie technologicznym), a pierwotny właściciel (Granarolo) nie sprawuje już faktycznej kontroli nad technicznym funkcjonowaniem kogeneratora i jego emisjami, to może on uzyskać aktualizację zezwolenia. Postanowienia umowne, takie jak prawo odkupu czy zgoda na prace, niekoniecznie oznaczają zachowanie kontroli operacyjnej. Trybunał podkreślił, że taka aktualizacja nie narusza zasady sumowania mocy instalacji ani nie prowadzi do obejścia zasad ETS, o ile nie dochodzi do nadużycia prawa.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli nie przyczyniają się do zapewnienia integralności procesu technologicznego działalności objętej załącznikiem I do dyrektywy, a pierwotny właściciel nie sprawuje już faktycznej kontroli nad technicznym funkcjonowaniem i emisjami.
Uzasadnienie
Definicja 'instalacji' wymaga oceny merytorycznej, w tym istnienia powiązania technicznego, które integruje działania w ramach wspólnego procesu technologicznego. Samo powiązanie na potrzeby dostawy energii nie wystarcza, jeśli instalacje są strukturalnie i funkcjonalnie niezależne i mogą działać oddzielnie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
skarżący (Granarolo SpA)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Granarolo SpA | spolka | skarżący |
| Ministero dell’Ambiente e della Tutela del Territorio e del Mare | organ_krajowy | pozwany |
| Ministero dello Sviluppo economico | organ_krajowy | pozwany |
| Comitato nazionale per la gestione della direttiva 2003/87/WE e per il supporto nella gestione delle attività di progetto del protocollo di Kyoto | organ_krajowy | pozwany |
| E.ON Business Solutions Srl | spolka | interwenient |
Przepisy (11)
Główne
Dyrektywa 2003/87/WE art. 3 § lit. e)
Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami [uprawnieniami do] emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE
Definicja 'instalacji' jako stacjonarnej jednostki technicznej, gdzie przeprowadzana jest jedna lub więcej czynności z załącznika I, oraz wszelkie inne czynności bezpośrednio związane, które mają technicznie powiązania z czynnościami prowadzonymi na danym miejscu i które mogą mieć wpływ na emisje.
Dyrektywa 2003/87/WE art. 3 § lit. f)
Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami [uprawnieniami do] emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE
Definicja 'operatora' jako każdej osoby fizycznej lub prawnej, która eksploatuje lub kontroluje instalację lub, w przypadku gdy tak jest przewidziane w ustawodawstwie krajowym, na którą została delegowana decyzyjna władza ekonomiczna nad technicznym funkcjonowaniem instalacji.
Dyrektywa 2003/87/WE art. 7
Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami [uprawnieniami do] emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE
Obowiązek informowania o planowanych zmianach w charakterze lub funkcjonowaniu instalacji oraz aktualizacja zezwolenia przez właściwy organ.
Dyrektywa 2003/87/WE § Załącznik I pkt 2 i 3
Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami [uprawnieniami do] emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE
Zasada sumowania zdolności produkcyjnych instalacji oraz sumowanie mocy cieplnej jednostek technicznych w celu określenia progów kwalifikacyjnych dla ETS.
Pomocnicze
Dyrektywa 2003/87/WE art. 4
Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami [uprawnieniami do] emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE
Wymóg posiadania zezwolenia na emisję gazów cieplarnianych dla instalacji prowadzących działania wymienione w załączniku I.
Dyrektywa 2003/87/WE art. 6 § ust. 1
Dyrektywa 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiająca system handlu przydziałami [uprawnieniami do] emisji gazów cieplarnianych w Unii oraz zmieniająca dyrektywę Rady 96/61/WE
Warunki wydawania zezwoleń na emisję gazów cieplarnianych, w tym wymóg zdolności operatora do monitorowania i składania sprawozdań z emisji.
TFUE art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Podstawa prawna odesłania prejudycjalnego.
decreto legislativo n. 30/2013 art. 3 § ust. 1 lit. t) i v)
Dekret ustawodawczy nr 30/2013 (Włochy)
Definicje 'operatora' i 'instalacji' zgodne z dyrektywą 2003/87/WE.
decreto legislativo n. 30/2013 art. 13 § ust. 1
Dekret ustawodawczy nr 30/2013 (Włochy)
Wymóg uzyskania zezwolenia na emisję dla instalacji.
decreto legislativo n. 30/2013 art. 15
Dekret ustawodawczy nr 30/2013 (Włochy)
Udzielanie, warunki i treść zezwolenia na emisję.
decreto legislativo n. 30/2013 art. 16
Dekret ustawodawczy nr 30/2013 (Włochy)
Obowiązek informowania o zmianach dotyczących operatora, charakteru i funkcjonowania instalacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zbycie kogeneratora oznacza utratę statusu operatora, jeśli pierwotny właściciel nie sprawuje już faktycznej kontroli nad jego technicznym funkcjonowaniem i emisjami. Kogenerator i zakład produkcyjny nie stanowią jednej instalacji, jeśli nie są zintegrowane w ramach wspólnego procesu technologicznego i mogą działać niezależnie. Aktualizacja zezwolenia na emisję dla zakładu produkcyjnego, który nadal przekracza próg ETS, nie narusza zasady sumowania mocy instalacji.
Odrzucone argumenty
Istnienie powiązania technicznego między kogeneratorem a zakładem produkcyjnym (np. umowa o dostawę energii) sprawia, że stanowią one jedną instalację. Postanowienia umowne (np. prawo odkupu, zgoda na prace) świadczą o zachowaniu przez Granarolo decyzyjnej władzy ekonomicznej nad technicznym funkcjonowaniem kogeneratora. Wyłączenie emisji z kogeneratora poniżej progu ETS po jego zbyciu narusza zasadę sumowania i może prowadzić do obejścia przepisów ETS.
Godne uwagi sformułowania
nie można uznać, że ze względu na połączenie w celu dostarczania energii zakład produkcyjny i kogenerator stanowią jedną instalację, skoro zarówno zakład, jak i kogenerator, są strukturalnie i funkcjonalnie niezależne. nie można wywnioskować, że spółka Granarolo zachowała kontrolę nad funkcjonowaniem kogeneratora, o którym mowa w postępowaniu głównym, a tym samym nad będącymi skutkiem jego działania emisjami gazów cieplarnianych. zasada sumowania [...] ma właśnie na celu uniknięcie sytuacji, w której nadmierny podział źródeł emisji mógłby prowadzić do wyłączenia z zakresu stosowania ETS większości małych lub średnich instalacji.
Skład orzekający
E. Regan
sprawozdawca
M. Ilešič
sędzia
C. Lycourgos
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja definicji 'instalacji' i 'operatora' w kontekście dyrektywy ETS, zwłaszcza w przypadkach zbycia części działalności lub urządzeń, oraz zasady sumowania mocy."
Ograniczenia: Wynik zależy od specyficznej oceny faktycznej przez sąd krajowy, czy istnieje faktyczna integracja technologiczna i kontrola nad emisjami.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii środowiskowych i energetycznych, a także precyzyjnej wykładni przepisów UE w kontekście transakcji biznesowych i ich wpływu na obowiązki emisyjne.
“Czy sprzedaż kogeneratora zwalnia z odpowiedzialności za emisje CO2? TSUE wyjaśnia kluczowe definicje w systemie ETS.”
Sektor
energia
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę