C-616/19

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2020-12-10
cjeuazyl_imigracjaochrona międzynarodowa, ochrona uzupełniającaWysokatrybunal
ochrona międzynarodowaazylochrona uzupełniającadyrektywa 2005/85rozporządzenie Dublin IIIniedopuszczalność wnioskuwtórne przepływyIrlandia

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że przepisy UE nie stoją na przeszkodzie odrzuceniu wniosku o ochronę międzynarodową, jeśli wnioskodawca już uzyskał ochronę uzupełniającą w innym państwie członkowskim, nawet jeśli państwo rozpatrujące wniosek nie stosuje najnowszej dyrektywy azylowej.

Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2005/85 w kontekście wniosków o ochronę międzynarodową składanych przez osoby, które już uzyskały ochronę uzupełniającą w innym państwie członkowskim. Irlandia, która nie stosuje dyrektywy 2013/32, ale stosuje rozporządzenie Dublin III, chciała odrzucić wnioski jako niedopuszczalne. Trybunał uznał, że przepisy UE, w tym dyrektywa 2005/85, nie stoją na przeszkodzie takiemu odrzuceniu, podkreślając cel systemu azylowego jakim jest zapobieganie wtórnym przepływom osób.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court w Irlandii dotyczył wykładni art. 25 dyrektywy 2005/85 w sprawie wniosków o ochronę międzynarodową składanych przez osoby, którym już przyznano ochronę uzupełniającą w innym państwie członkowskim. Irlandia, która nie uczestniczy w dyrektywie 2013/32, ale stosuje rozporządzenie Dublin III, chciała odrzucić takie wnioski jako niedopuszczalne. Sąd odsyłający pytał, czy art. 25 ust. 2 lit. d) i e) dyrektywy 2005/85 pozwalają na takie odrzucenie, oraz czy złożenie kolejnego wniosku stanowi nadużycie prawa. Trybunał, analizując przepisy dyrektywy 2005/85 i rozporządzenia Dublin III, stwierdził, że sformułowanie „dane państwo członkowskie” w art. 25 ust. 2 lit. d) i e) odnosi się do państwa, w którym złożono wniosek, a nie państwa, które udzieliło ochrony uzupełniającej. Niemniej jednak, biorąc pod uwagę cele wspólnego europejskiego systemu azylowego, w tym zapobieganie wtórnym przepływom osób i zasadę wzajemnego zaufania, Trybunał orzekł, że przepisy UE nie stoją na przeszkodzie odrzuceniu wniosku jako niedopuszczalnego w takiej sytuacji, nawet jeśli państwo członkowskie nie jest związane dyrektywą 2013/32. W konsekwencji, Irlandia mogła odrzucić wnioski jako niedopuszczalne.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, te przepisy odnoszą się do państwa, w którym złożono wniosek i w którym wnioskodawca ma prawo pozostać z innych powodów, a nie do państwa, które udzieliło ochrony uzupełniającej.

Uzasadnienie

Trybunał rozróżnił sformułowania „inne państwo członkowskie” i „dane państwo członkowskie” w dyrektywie 2005/85. „Dane państwo członkowskie” odnosi się do państwa, w którym złożono wniosek i w którym wnioskodawca może pozostać na określonych podstawach, a nie do państwa, które już udzieliło ochrony uzupełniającej.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

Minister for Justice and Equality (Irlandia)

Strony

NazwaTypRola
M.S.osoba_fizycznaskarżący
M.W.osoba_fizycznaskarżący
G.S.osoba_fizycznaskarżący
Minister for Justice and Equalityorgan_krajowypozwany
Irlandiapanstwo_czlonkowskieinterwenient
Komisja Europejskainstytucja_ueinterwenient

Przepisy (6)

Główne

Dyrektywa 2005/85/WE art. 25 § 2

Dyrektywa Rady 2005/85/WE

Artykuł 25 ust. 2 lit. d) i e) odnosi się do państwa członkowskiego, w którym złożono wniosek i w którym wnioskodawca ma prawo pozostać, a nie do państwa, które udzieliło ochrony uzupełniającej.

Pomocnicze

Dyrektywa 2005/85/WE art. 2 § k

Dyrektywa Rady 2005/85/WE

Definicja 'pozostawać w państwie członkowskim'.

Rozporządzenie Dublin III art. 18 § 1 lit. d

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 604/2013

Podstawa odmowy rozpatrzenia wniosku dotycząca wtórnego przejęcia.

Rozporządzenie Dublin II art. 16 § 1 lit. e

Rozporządzenie Rady (WE) nr 343/2003

Uchylone przepisy dotyczące wtórnego przejęcia.

Dyrektywa 2013/32/UE art. 33 § 2 lit. a

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/32/UE

Podstawa niedopuszczalności wniosku w nowej dyrektywie.

IPA 2015 art. 21 § 2 lit. a

International Protection Act 2015

Irlandzkie przepisy dotyczące niedopuszczalności wniosku.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Cele wspólnego europejskiego systemu azylowego, w tym zapobieganie wtórnym przepływom osób i zasada wzajemnego zaufania, przemawiają za możliwością odrzucenia wniosku jako niedopuszczalnego, gdy wnioskodawca już uzyskał ochronę uzupełniającą w innym państwie członkowskim. Rozróżnienie między „innym państwem członkowskim” a „danym państwem członkowskim” w dyrektywie 2005/85 uzasadnia odmienne traktowanie sytuacji.

Odrzucone argumenty

Ścisła wykładnia art. 25 ust. 2 lit. d) i e) dyrektywy 2005/85, która nie pozwala na odrzucenie wniosku, jeśli ochrona uzupełniająca została przyznana w innym państwie członkowskim.

Godne uwagi sformułowania

„dane państwo członkowskie” nie może oznaczać państwa członkowskiego, które wcześniej przyznało danemu wnioskodawcy status ochrony uzupełniającej. logika systemu azylowego zasada wzajemnego zaufania wtórne przepływy osób

Skład orzekający

J.-C. Bonichot

prezes izby

R. Silva de Lapuerta

wiceprezes Trybunału

C. Toader

sędzia

M. Safjan

sędzia

N. Jääskinen

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów UE dotyczących niedopuszczalności wniosków o ochronę międzynarodową w przypadku posiadania ochrony uzupełniającej w innym państwie członkowskim, zwłaszcza w kontekście różnych poziomów stosowania prawa UE przez państwa członkowskie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji Irlandii, która nie stosuje dyrektywy 2013/32, ale stosuje rozporządzenie Dublin III. Może mieć mniejsze znaczenie dla państw stosujących pełny pakiet azylowy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu polityki azylowej UE i pokazuje, jak różne państwa członkowskie mogą stosować przepisy UE, co ma praktyczne znaczenie dla prawników zajmujących się prawem imigracyjnym i azylowym.

Czy można odrzucić wniosek o azyl, jeśli już masz ochronę w UE? TSUE wyjaśnia zasady.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI