C-612/20

Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że prywatne firmy świadczące usługi edukacyjne uzupełniające program szkolny, nawet jeśli działają w interesie publicznym, nie są zwolnione z VAT, jeśli nie spełniają krajowych warunków uznania ich za instytucje o podobnych celach do podmiotów publicznych.

Sprawa dotyczyła rumuńskiej spółki Happy Education SRL, która świadczyła usługi edukacyjne uzupełniające program szkolny, takie jak pomoc w odrabianiu lekcji czy kursy językowe. Spółka ubiegała się o zwolnienie z VAT na podstawie dyrektywy UE dotyczącej zwolnień dla kształcenia. Organy podatkowe odmówiły zwolnienia, argumentując, że spółka nie uzyskała odpowiedniego zezwolenia i nie zawarła partnerstwa z placówką edukacyjną. Sąd odsyłający zwrócił się do TSUE z pytaniem, czy takie usługi świadczone przez podmiot prywatny w celach komercyjnych mogą być zwolnione z VAT i czy spółka może być uznana za instytucję o podobnych celach do podmiotów publicznych. Trybunał orzekł, że samo uzyskanie zezwolenia na działalność gospodarczą (kod CAEN) nie jest wystarczające do uznania spółki za instytucję o podobnych celach, jeśli nie spełnia ona specyficznych krajowych warunków dla takich zwolnień.

Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE w sprawie VAT. Sprawa rozpatrywana była w ramach sporu pomiędzy rumuńską spółką Happy Education SRL a rumuńskimi organami podatkowymi. Happy Education świadczyła usługi edukacyjne uzupełniające program nauczania szkolnego, takie jak pomoc w odrabianiu zadań, kursy językowe i zajęcia sportowe, które odpowiadały rumuńskiemu programowi „Szkoła po szkole”. Organy podatkowe odmówiły zwolnienia tych usług z VAT, twierdząc, że spółka nie posiadała odpowiedniego zezwolenia na świadczenie usług w ramach programu „Szkoła po szkole” i nie zawarła partnerstwa z placówką edukacyjną. Sąd odsyłający, Tribunalul Cluj, miał wątpliwości, czy usługi świadczone przez prywatny podmiot w celach komercyjnych mogą być zwolnione z VAT na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy, który przewiduje zwolnienia dla kształcenia dzieci lub młodzieży, kształcenia powszechnego lub wyższego, prowadzonego przez podmioty prawa publicznego lub inne instytucje, których cele uznane są za podobne. Trybunał Sprawiedliwości UE, rozpatrując drugie pytanie prejudycjalne, orzekł, że pojęcie „instytucji, której cele uznane są za podobne” do celów podmiotu edukacyjnego prawa publicznego nie obejmuje podmiotu prywatnego, który prowadzi działalność edukacyjną w interesie publicznym, ale nie spełnia krajowych warunków uznania go za taką instytucję. Samo uzyskanie zezwolenia na działalność gospodarczą (kod CAEN 8559) nie jest wystarczające, jeśli nie towarzyszy mu spełnienie specyficznych wymogów prawnych, takich jak zawarcie partnerstwa z placówką edukacyjną, które są warunkiem uzyskania zwolnienia z VAT w prawie krajowym. W związku z tym, że odpowiedź na drugie pytanie była negatywna, Trybunał uznał, że nie ma potrzeby udzielania odpowiedzi na pierwsze pytanie dotyczące możliwości objęcia usług zwolnieniem w przypadku braku partnerstwa. Rozstrzygnięcie o kosztach pozostawiono sądowi odsyłającemu.

Zagadnienia prawne (2)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (5)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy