C-610/19

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej2020-09-03
cjeupodatkiVAT — odliczenieWysokatrybunal
VATprawo do odliczeniaoszustwo podatkowełańcuch dostawneutralność podatkowaskutecznośćproporcjonalnośćfakturadowody

Podsumowanie

Trybunał orzekł, że odmowa prawa do odliczenia VAT z powodu nieprawidłowości w łańcuchu dostaw jest niezgodna z prawem UE, jeśli podatnik nie wiedział o oszustwie.

Sprawa dotyczyła odmowy prawa do odliczenia VAT przez węgierskie organy podatkowe spółce Vikingo, która nabyła maszyny na podstawie faktur od spółki Freest. Organy uznały faktury za niewiarygodne z powodu rzekomego braku zasobów u Freest i jego podwykonawców, nieekonomicznego łańcucha dostaw oraz nieprawidłowości w poprzednich transakcjach. Sąd odsyłający zapytał TSUE, czy taka praktyka jest zgodna z dyrektywą VAT i zasadami neutralności, skuteczności i proporcjonalności. Trybunał stwierdził, że odmowa odliczenia jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy podatnik aktywnie uczestniczył w oszustwie lub wiedział o nim, co musi wykazać organ podatkowy.

Sprawa C-610/19 dotyczyła wykładni dyrektywy VAT w kontekście odmowy prawa do odliczenia VAT przez węgierskie organy podatkowe spółce Vikingo. Vikingo nabyła maszyny od spółki Freest, korzystając z prawa do odliczenia VAT naliczonego z dwóch faktur. Organy podatkowe odmówiły odliczenia, uznając faktury za niewiarygodne, ponieważ Freest i jego podwykonawcy rzekomo nie posiadali niezbędnych zasobów do produkcji i dostawy maszyn, a łańcuch dostaw był nieekonomiczny i zawierał nieprawidłowości. Sąd odsyłający zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości UE z pytaniami dotyczącymi zgodności tej praktyki z prawem UE, w szczególności z dyrektywą VAT oraz zasadami neutralności podatkowej, skuteczności i proporcjonalności. Trybunał przypomniał, że prawo do odliczenia VAT jest fundamentalną zasadą systemu VAT i nie może być ograniczane, jeśli spełnione są wymogi materialne i formalne. Odmowa odliczenia jest dopuszczalna jedynie w przypadku oszustwa lub gdy podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć o udziale w transakcji związanej z oszustwem. Ciężar udowodnienia tego spoczywa na organach podatkowych, które muszą przedstawić obiektywne dowody. Trybunał stwierdził, że praktyka węgierskich organów, która uzależniała prawo do odliczenia od spełnienia wymogów wykraczających poza te określone w dyrektywie VAT i nakładała na podatnika obowiązek weryfikacji całego łańcucha dostaw, jest niezgodna z prawem UE. Odmowa odliczenia VAT jest możliwa tylko wtedy, gdy zostanie wykazane, że podatnik aktywnie uczestniczył w oszustwie lub wiedział o nim, co powinien zweryfikować sąd odsyłający. Trybunał uznał również za niedopuszczalne pytania dotyczące proporcjonalności kary podatkowej oraz prawa do odszkodowania, ponieważ były one hipotetyczne lub niezwiązane ze stanem faktycznym sprawy.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, taka praktyka jest niezgodna z prawem UE, chyba że zostanie wykazane, iż podatnik aktywnie uczestniczył w oszustwie lub wiedział/powinien był wiedzieć o udziale w transakcji związanej z oszustwem.

Uzasadnienie

Prawo do odliczenia VAT jest fundamentalną zasadą i nie może być ograniczane bez uzasadnionych podstaw. Odmowa odliczenia jest dopuszczalna tylko w przypadku oszustwa lub wiedzy podatnika o udziale w oszustwie, co musi udowodnić organ podatkowy na podstawie obiektywnych dowodów. Ciężar dowodu nie może być przerzucany na podatnika w sposób nadmierny.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odpowiedz_na_pytanie

Strona wygrywająca

skarżący (Vikingo Fővállalkozó Kft.)

Strony

NazwaTypRola
Vikingo Fővállalkozó Kft.spolkaskarżący
Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli Igazgatóságaorgan_krajowypozwany

Przepisy (18)

Główne

Dyrektywa VAT art. 168 § lit. a)

Dyrektywa Rady 2006/112/WE

Prawo do odliczenia VAT od towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika.

Dyrektywa VAT art. 178 § lit. a)

Dyrektywa Rady 2006/112/WE

Warunek skorzystania z prawa do odliczenia: posiadanie faktury sporządzonej zgodnie z przepisami.

Dyrektywa VAT art. 220 § pkt 1

Dyrektywa Rady 2006/112/WE

Obowiązek wystawienia faktury przez podatnika dla dostaw towarów lub świadczenia usług na rzecz innego podatnika.

Dyrektywa VAT art. 226

Dyrektywa Rady 2006/112/WE

Obowiązkowe dane na fakturach dla celów VAT.

Pomocnicze

Dyrektywa VAT art. 273 § akapit pierwszy

Dyrektywa Rady 2006/112/WE

Możliwość nakładania przez państwa członkowskie dodatkowych obowiązków w celu zapobiegania oszustwom, pod warunkiem, że nie wykraczają poza konieczne i nie uniemożliwiają korzystania z prawa do odliczenia.

Karta art. 47

Karta praw podstawowych Unii Europejskiej

Prawo do skutecznego środka prawnego przed sądem.

ustawa o VAT (HU) art. 27 § ust. 1

Ustawa nr CXXVII z 2007 r. o podatku od wartości dodanej

Dotyczy dostaw towarów w kolejnych transakcjach.

ustawa o VAT (HU) art. 26

Ustawa nr CXXVII z 2007 r. o podatku od wartości dodanej

Miejsce dostawy towarów w przypadku wysyłki.

ustawa o VAT (HU) art. 119 § ust. 1

Ustawa nr CXXVII z 2007 r. o podatku od wartości dodanej

Powstanie prawa do odliczenia podatku.

ustawa o VAT (HU) art. 120 § lit. a)

Ustawa nr CXXVII z 2007 r. o podatku od wartości dodanej

Prawo do odliczenia VAT od towarów i usług wykorzystywanych na potrzeby opodatkowanych transakcji.

ustawa o VAT (HU) art. 127 § ust. 1 lit. a)

Ustawa nr CXXVII z 2007 r. o podatku od wartości dodanej

Materialna przesłanka skorzystania z prawa do odliczenia: posiadanie faktury.

ustawa o rachunkowości (HU) art. 1

Ustawa nr C z 2000 r. o rachunkowości

Określa obowiązki w zakresie rachunkowości.

ustawa o rachunkowości (HU) art. 15 § ust. 3

Ustawa nr C z 2000 r. o rachunkowości

Zasada realności: transakcje muszą istnieć w rzeczywistości, być możliwe do udowodnienia i ustalenia.

ustawa o rachunkowości (HU) art. 166 § ust. 1 i 2

Ustawa nr C z 2000 r. o rachunkowości

Dokument potwierdzający księgowość musi być wiarygodny, rzetelny i prawidłowy.

ordynacja podatkowa (HU) art. 2 § ust. 1

Ustawa nr XCII z 2003 r. – ordynacja podatkowa

Prawa podatkowe muszą być wykonywane zgodnie z ich przeznaczeniem; zakaz obejścia prawa.

ordynacja podatkowa (HU) art. 97 § ust. 4 i 6

Ustawa nr XCII z 2003 r. – ordynacja podatkowa

Obowiązek organu podatkowego ustalenia stanu faktycznego; ciężar dowodu.

ordynacja podatkowa (HU) art. 170 § ust. 1

Ustawa nr XCII z 2003 r. – ordynacja podatkowa

Obowiązek zapłaty kary podatkowej w przypadku niedostatecznej zapłaty podatku; wysokość kary.

ordynacja podatkowa (HU) art. 171 § ust. 1 i 2

Ustawa nr XCII z 2003 r. – ordynacja podatkowa

Możliwość obniżenia lub umorzenia kary w przypadku nadzwyczajnych okoliczności; zakaz obniżenia w przypadku ukrywania dochodów, fałszowania dowodów itp.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Odmowa prawa do odliczenia VAT z powodu nieprawidłowości w łańcuchu dostaw, które nie są bezpośrednio związane z wiedzą podatnika o oszustwie, narusza zasadę neutralności podatkowej i skuteczności. Ciężar dowodu oszustwa lub wiedzy podatnika o oszustwie spoczywa na organach podatkowych. Podatnik nie może być obciążony obowiązkiem weryfikacji całego łańcucha dostaw, wykraczającym poza rozsądne wymagania.

Odrzucone argumenty

Faktury były niewiarygodne z powodu braku zasobów u wystawcy, nieekonomicznego łańcucha dostaw i nieprawidłowości w poprzednich transakcjach. Naruszenie krajowych zasad rachunkowości stanowi podstawę do odmowy odliczenia VAT. Nieracjonalność ekonomiczna łańcucha dostaw uzasadnia odmowę odliczenia.

Godne uwagi sformułowania

Prawo do odliczenia przewidziane w art. 167 i nast. dyrektywy 2006/112 stanowi integralną część mechanizmu VAT i zasadniczo nie może być ograniczane. System odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT należnego lub zapłaconego w ramach całej działalności gospodarczej. Odmowa przyznania prawa do odliczenia stanowi wyjątek od zasady podstawowej, jaką jest istnienie takiego prawa. Podatnicy nie mogą w sposób oszukańczy lub stanowiący nadużycie powoływać się na przepisy prawa Unii. Niezgodne z zasadami prawa do odliczenia przewidzianymi w dyrektywie 2006/112 jest sankcjonowanie odmową możliwości skorzystania z tego prawa podatnika, który nie wiedział i nie mógł wiedzieć, że w ramach danej transakcji dostawca dopuścił się przestępstwa lub że inna transakcja w łańcuchu dostaw [...] stanowiła oszustwo w VAT.

Skład orzekający

I. Jarukaitis

prezes izby-sprawozdawca

E. Juhász

sędzia

M. Ilešič

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady, że odmowa prawa do odliczenia VAT z powodu nieprawidłowości w łańcuchu dostaw jest dopuszczalna tylko w przypadku udowodnienia winy lub wiedzy podatnika o oszustwie."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy wykładni prawa UE, a jego zastosowanie w konkretnych przypadkach zależy od oceny dowodów przez sądy krajowe.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu oszustw VAT i ich wpływu na prawo do odliczenia, co jest kluczowe dla wielu przedsiębiorców i prawników. Wykładnia TSUE stanowi ważny wyznacznik dla praktyki krajowej.

Oszustwo VAT w łańcuchu dostaw: Kiedy podatnik traci prawo do odliczenia? TSUE wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI