C-608/21
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że prawo do informacji o powodach zatrzymania musi być realizowane niezwłocznie, a informacje te muszą być wystarczająco szczegółowe, aby umożliwić skuteczną obronę.
Sprawa dotyczyła wykładni dyrektywy 2012/13/UE w zakresie prawa do informacji o powodach zatrzymania. Sąd odsyłający z Bułgarii pytał, czy prawo krajowe dopuszczające przekazywanie tych informacji z opóźnieniem i w dokumentach innych niż nakaz osadzenia jest zgodne z prawem UE. Trybunał stwierdził, że informacje te muszą być przekazane niezwłocznie po zatrzymaniu, a ich zakres musi obejmować czas, miejsce, sposób popełnienia czynu, udział podejrzanego oraz kwalifikację prawną, aby umożliwić skuteczne zakwestionowanie legalności zatrzymania.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym dotyczył wykładni dyrektywy 2012/13/UE w sprawie prawa do informacji w postępowaniu karnym, złożony przez Sofiyski rayonen sad (sąd rejonowy w Sofii, Bułgaria). Sprawa dotyczyła zgodności z prawem nakazu osadzenia w areszcie osoby XN. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy bułgarskie przepisy, zgodnie z którymi podstawy zatrzymania mogą być zawarte w dokumentach innych niż nakaz osadzenia i przekazane z opóźnieniem, są zgodne z dyrektywą. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) orzekł, że dyrektywa 2012/13/UE ma zastosowanie do tego postępowania. TSUE wyjaśnił, że art. 6 ust. 2 dyrektywy wymaga, aby informacje o powodach zatrzymania, w tym o czynie zabronionym, były przekazywane niezwłocznie po pozbawieniu wolności lub w krótkim terminie po jego rozpoczęciu. Choć informacje te mogą być zawarte w dokumentach innych niż nakaz osadzenia, nie mogą być przekazywane wyłącznie w kontekście wniesienia środka zaskarżenia. Ponadto, aby umożliwić skuteczne wykonywanie prawa do obrony, informacje te muszą być wystarczająco szczegółowe, obejmując opis istotnych faktów (czas, miejsce, sposób popełnienia czynu, udział podejrzanego) oraz tymczasowo przyjętą kwalifikację prawną, z uwzględnieniem etapu postępowania. TSUE podkreślił, że prawo dostępu do materiałów sprawy, o którym mowa w art. 7 dyrektywy, przysługuje każdej osobie zatrzymanej lub aresztowanej, niezależnie od jej statusu w prawie krajowym, w celu umożliwienia skutecznego zakwestionowania legalności zatrzymania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Przepisy te nie stoją na przeszkodzie, jeśli informacje są przekazywane niezwłocznie po zatrzymaniu, a nie wyłącznie w kontekście wniesienia środka zaskarżenia.
Uzasadnienie
Prawo UE wymaga niezwłocznego przekazania informacji o powodach zatrzymania, aby umożliwić skuteczne zakwestionowanie jego legalności. Opóźnione przekazanie lub przekazanie wyłącznie w kontekście postępowania sądowego narusza ten cel.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| XN | osoba_fizyczna | podejrzany/oskarżony |
| Politseyski organ pri 02 RU SDVR | organ_krajowy | inna strona postępowania |
Przepisy (8)
Główne
Dyrektywa 2012/13/UE art. 6 § 2
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE
Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby podejrzane lub oskarżone, które zostały zatrzymane lub aresztowane, otrzymały informacje o powodach ich zatrzymania lub aresztowania, w tym o czynie zabronionym, o którego popełnienie są podejrzane lub oskarżone. Informacje te muszą być przekazane niezwłocznie i w sposób wystarczająco szczegółowy.
Dyrektywa 2012/13/UE art. 7 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE
Osoba zatrzymana lub aresztowana lub jej obrońca mają dostęp do dokumentów istotnych dla skutecznego zakwestionowania legalności zatrzymania lub aresztowania.
Ustawa o MSW art. 72 § 1
Zakon za ministerstvoto na vatreshnite raboti
Podstawa do osadzenia w areszcie osoby, co do której istnieją dane wskazujące na popełnienie naruszenia.
Ustawa o MSW art. 74 § 2
Zakon za ministerstvoto na vatreshnite raboti
Nakaz osadzenia w areszcie powinien zawierać faktyczne i prawne podstawy osadzenia.
Dekret nr 904 art. 1 § 2
Ukaz N o 904 za borba s drebnnoto huliganstvo
Definicja drobnego chuligaństwa jako podstawy do nałożenia kary administracyjnej.
Pomocnicze
Dyrektywa 2012/13/UE art. 8 § 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/13/UE
Udzielenie informacji osobom podejrzanym lub oskarżonym musi zostać odnotowane przy użyciu procedur rejestracji określonych w prawie danego państwa członkowskiego.
Karta Praw Podstawowych art. 6
Karta praw podstawowych Unii Europejskiej
Prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego.
EKPC art. 5
Europejska Konwencja o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności
Prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego, w tym prawo do bycia poinformowanym o przyczynach zatrzymania.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawo do informacji o powodach zatrzymania musi być realizowane niezwłocznie, aby umożliwić skuteczną obronę i zakwestionowanie legalności zatrzymania. Informacje o powodach zatrzymania muszą być wystarczająco szczegółowe, aby osoba zatrzymana mogła zrozumieć zarzuty i przygotować obronę. Prawo dostępu do materiałów sprawy przysługuje każdej osobie zatrzymanej, niezależnie od jej statusu w prawie krajowym.
Odrzucone argumenty
Możliwość przekazywania informacji o powodach zatrzymania w dokumentach innych niż nakaz osadzenia i z opóźnieniem jest zgodna z prawem UE (interpretacja sądu krajowego).
Godne uwagi sformułowania
niezwłocznie i są one na tyle szczegółowe, na ile jest to konieczne do zagwarantowania rzetelności postępowania oraz skutecznego wykonywania prawa do obrony aby umożliwić skuteczne wykonywanie prawa do obrony niezwłocznie poznać powody ich zatrzymania lub aresztowania nie mogą naruszać celu, któremu służy art. 6 ust. 2
Skład orzekający
C. Lycourgos
prezes
L.S. Rossi
sędzia
J.-C. Bonichot
sędzia
S. Rodin
sędzia
O. Spineanu-Matei
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie dyrektywy 2012/13/UE w zakresie prawa do informacji dla osób zatrzymanych i aresztowanych w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy wykładni prawa UE, stosowanie w poszczególnych państwach członkowskich zależy od implementacji i orzecznictwa krajowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy fundamentalnego prawa do informacji w kontekście zatrzymania, co ma bezpośrednie przełożenie na prawa obywatelskie i rzetelność postępowania karnego. Wyjaśnia kluczowe aspekty prawa do obrony.
“Zatrzymany? Musisz wiedzieć dlaczego – i to od razu! TSUE wyjaśnia, kiedy prawo do informacji chroni Twoją obronę.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI