C-607/19
Podsumowanie
Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że w przypadku roszczenia o wygaśnięcie unijnego znaku towarowego z powodu braku używania, kluczowa jest data zgłoszenia tego roszczenia, a nie późniejsza data rozprawy.
Sprawa dotyczyła wykładni przepisów dotyczących wygaśnięcia unijnych znaków towarowych z powodu braku ich używania przez pięć lat. Sąd krajowy miał wątpliwości, czy do oceny upływu tego terminu należy przyjąć datę wniesienia roszczenia wzajemnego o wygaśnięcie, czy datę ostatniej rozprawy. Trybunał Sprawiedliwości UE wyjaśnił, że kluczowa jest data zgłoszenia roszczenia wzajemnego, co zapewnia jednolity charakter ochrony znaków towarowych w całej UE i zapobiega wpływu długości postępowań krajowych na prawa właścicieli znaków.
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Bundesgerichtshof (Niemcy) dotyczył wykładni art. 51 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 oraz art. 58 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie unijnych znaków towarowych. Sprawa toczyła się między Husqvarna AB a Lidl Digital International GmbH & Co. KG, gdzie Lidl wniósł o stwierdzenie wygaśnięcia praw Husqvarny do unijnego znaku towarowego z powodu jego nieużywania. Sąd odsyłający miał wątpliwości, czy do obliczenia pięcioletniego okresu nieużywania znaku, w sytuacji gdy roszczenie wzajemne o wygaśnięcie zostało zgłoszone przed upływem tego okresu, należy uwzględnić datę zgłoszenia roszczenia wzajemnego, czy datę ostatniej rozprawy w instancji odwoławczej. Trybunał Sprawiedliwości UE, analizując przepisy rozporządzenia nr 207/2009, w szczególności art. 51 i 55, stwierdził, że rozporządzenie nie wskazuje wyraźnie daty właściwej do obliczenia tego okresu. Jednakże, zgodnie z art. 55 ust. 1, skutki wygaśnięcia są stwierdzane od daty złożenia wniosku lub roszczenia wzajemnego. Trybunał uznał, że przyjęcie daty ostatniej rozprawy byłoby sprzeczne z tym przepisem i mogłoby naruszyć jednolity charakter unijnego znaku towarowego, a także uzależnić prawa właściciela od długości postępowania krajowego. Dlatego orzeczono, że datą właściwą do oceny upływu pięcioletniego okresu nieużywania jest data zgłoszenia roszczenia wzajemnego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Datą właściwą do oceny upływu pięcioletniego okresu nieużywania jest data zgłoszenia roszczenia wzajemnego o stwierdzenie wygaśnięcia.
Uzasadnienie
Trybunał uznał, że art. 55 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009 stanowi, iż skutki wygaśnięcia są stwierdzane od daty zgłoszenia roszczenia wzajemnego. Przyjęcie późniejszej daty (np. ostatniej rozprawy) byłoby sprzeczne z tym przepisem, mogłoby naruszyć jednolity charakter unijnego znaku towarowego i uzależnić prawa właściciela od długości postępowania krajowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odpowiedz_na_pytanie
Strona wygrywająca
udzielono odpowiedzi na pytanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Husqvarna AB | spolka | skarżący |
| Lidl Digital International GmbH & Co. KG | spolka | pozwany |
| Lidl E-Commerce International GmbH & Co. KG | spolka | pozwany |
| rząd włoski | panstwo_czlonkowskie | interwenient |
| Komisja Europejska | instytucja_ue | interwenient |
Przepisy (7)
Główne
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 51 § 1 lit. a)
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Wygaśnięcie prawa właściciela stwierdza się, gdy znak towarowy nie był używany przez pięć lat, chyba że istnieją usprawiedliwione powody nieużywania. W przypadku roszczenia wzajemnego, okres nieużywania ocenia się według daty zgłoszenia tego roszczenia.
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 55 § 1
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Uważa się, że unijny znak towarowy od daty złożenia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia lub roszczenia wzajemnego nie powoduje skutków prawnych w zakresie, w jakim stwierdzono wygaśnięcie.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 58 § 1 lit. a)
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Analogiczne do art. 51 ust. 1 lit. a) Rozporządzenia nr 207/2009.
Pomocnicze
Rozporządzenie nr 207/2009 art. 101 § 3
Rozporządzenie Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Wskazuje, że w sprawach nieobjętych rozporządzeniem stosuje się przepisy proceduralne właściwe dla krajowego znaku towarowego.
Rozporządzenie 2017/1001 art. 129 § 3
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej
Analogiczne do art. 101 ust. 3 Rozporządzenia nr 207/2009.
MarkenG art. 25 § 2
Ustawa o ochronie znaków towarowych i innych oznaczeń (Niemcy)
Niemieckie przepisy dotyczące obliczania pięcioletniego terminu używania znaku towarowego.
MarkenG art. 55 § 3
Ustawa o ochronie znaków towarowych i innych oznaczeń (Niemcy)
Niemieckie przepisy dotyczące oceny nieużywania znaku towarowego w kontekście powództwa o unieważnienie.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Data zgłoszenia roszczenia wzajemnego jest datą właściwą do oceny pięcioletniego okresu nieużywania znaku towarowego, zgodnie z art. 55 ust. 1 Rozporządzenia nr 207/2009. Przyjęcie daty ostatniej rozprawy naruszałoby jednolity charakter unijnego znaku towarowego. Prawa właściciela znaku towarowego nie powinny zależeć od długości postępowania krajowego.
Odrzucone argumenty
Datą właściwą do oceny pięcioletniego okresu nieużywania powinna być data ostatniej rozprawy w instancji odwoławczej. Niemieckie przepisy proceduralne (np. § 25 ust. 2 MarkenG) powinny mieć zastosowanie do ustalenia daty oceny.
Godne uwagi sformułowania
zasadniczo dąży do ustalenia, czy [...] data, którą należy uwzględnić [...] jest przewidziana w owych rozporządzeniach, a jeśli tak, to jaka jest ta data. nie wskazuje wyraźnie daty właściwej dla obliczenia tego nieprzerwanego okresu pięciu lat. wykładnia tego rozporządzenia, zgodnie z którą [...] oceny [...] należy dokonać według daty ostatniej rozprawy, byłaby sprzeczna ze skutkami wygaśnięcia przewidzianymi w tym rozporządzeniu. taki jednolity charakter mógłby zatem zostać podważony, gdyby zakres ochrony znaku towarowego [...] mógł być różny w ramach roszczeń wzajemnych [...] zgodnie z przepisami proceduralnymi właściwymi państwom członkowskim.
Skład orzekający
E. Regan
prezes izby
M. Ilešič
sędzia
E. Juhász
sprawozdawca
C. Lycourgos
sędzia
I. Jarukaitis
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie daty właściwej do oceny nieużywania unijnego znaku towarowego w postępowaniu o wygaśnięcie, zwłaszcza w kontekście roszczeń wzajemnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy roszczenie o wygaśnięcie zostało zgłoszone przed upływem pięcioletniego okresu nieużywania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa jest istotna dla praktyków prawa własności intelektualnej, wyjaśniając kluczowy aspekt procedury wygaszania znaków towarowych w UE.
“Kiedy wygasa unijny znak towarowy z powodu braku używania? TSUE wskazuje kluczową datę!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI