C-6/04
Podsumowanie
Trybunał orzekł, że Zjednoczone Królestwo uchybiło zobowiązaniom państwa członkowskiego, nie dokonując prawidłowej transpozycji dyrektywy siedliskowej dotyczącej ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory.
Komisja Europejska wniosła skargę o stwierdzenie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Zjednoczonemu Królestwu, zarzucając nieprawidłową transpozycję dyrektywy siedliskowej. Trybunał uznał, że Zjednoczone Królestwo nie dokonało prawidłowej transpozycji przepisów dotyczących ochrony siedlisk przyrodniczych i dzikiej fauny i flory, w szczególności w zakresie ochrony siedlisk, ochrony gatunków, środków ochrony oraz stosowania dyrektywy poza wodami terytorialnymi. W konsekwencji stwierdzono uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego.
Skarga Komisji Europejskiej dotyczyła stwierdzenia uchybienia zobowiązaniom Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w zakresie transpozycji dyrektywy Rady 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory. Komisja zarzuciła, że Zjednoczone Królestwo nie dokonało prawidłowej transpozycji szeregu przepisów dyrektywy, w tym dotyczących ochrony siedlisk (art. 6 ust. 2, 3 i 4), ochrony gatunków (art. 11, 12, 13, 14, 15) oraz stosowania dyrektywy poza wodami terytorialnymi. Trybunał, analizując poszczególne zarzuty, stwierdził, że Zjednoczone Królestwo nie zapewniło wystarczająco jasnej i precyzyjnej transpozycji przepisów, w szczególności w odniesieniu do Gibraltaru, planów pobierania wody i zagospodarowania gruntów, obowiązków nadzoru, ochrony gatunków oraz stosowania dyrektywy poza wodami terytorialnymi. W wyroku Trybunał stwierdził uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego w wielu punktach, obciążając Zjednoczone Królestwo kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (12)
Odpowiedź sądu
Nie, Zjednoczone Królestwo uchybiło zobowiązaniom państwa członkowskiego w zakresie prawidłowej transpozycji dyrektywy.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził, że Zjednoczone Królestwo nie zapewniło jasnej i precyzyjnej transpozycji przepisów dyrektywy, w szczególności w odniesieniu do ochrony siedlisk, ochrony gatunków, środków ochrony oraz stosowania dyrektywy poza wodami terytorialnymi. Ogólne przepisy krajowe nie gwarantowały pełnego stosowania dyrektywy i nie spełniały wymogu pewności prawa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
stwierdzono_uchybienie
Strona wygrywająca
Komisja Europejska
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Komisja Wspólnot Europejskich | instytucja_ue | skarżąca |
| Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej | panstwo_czlonkowskie | pozwana |
Przepisy (25)
Główne
TWE art. 249 § akapit trzeci
Traktat WE
Dyrektywa wiąże w odniesieniu do rezultatu, pozostawiając swobodę wyboru formy i środków transpozycji.
Dyrektywa siedliskowa art. 11
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Obowiązek nadzoru nad stanem ochrony siedlisk i gatunków.
Dyrektywa siedliskowa art. 12 § ust. 1 lit. d)
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Zakaz pogarszania stanu lub niszczenia terenów rozrodu lub odpoczynku gatunków.
Dyrektywa siedliskowa art. 12 § ust. 2
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Zakaz przetrzymywania, transportu, sprzedaży lub wymiany okazów zwierząt.
Dyrektywa siedliskowa art. 12 § ust. 4
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Obowiązek ustanowienia systemu monitorowania przypadkowego chwytania lub zabijania gatunków.
Dyrektywa siedliskowa art. 13 § ust. 1
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Zakaz przetrzymywania, transportu, sprzedaży lub wymiany okazów roślin.
Dyrektywa siedliskowa art. 14 § ust. 2
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Obowiązki związane z pozyskiwaniem okazów dzikiej fauny i flory.
Dyrektywa siedliskowa art. 15
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Zakaz używania wszelkich środków nieselektywnych mogących spowodować lokalny zanik lub poważne zaburzenie populacji gatunków.
Dyrektywa siedliskowa art. 16
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Warunki dopuszczalności odstępstw od przepisów ochronnych.
Dyrektywa siedliskowa art. 6 § ust. 2
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Obowiązek unikania pogorszeń stanu siedlisk naturalnych i siedlisk gatunków w specjalnych obszarach ochrony.
Dyrektywa siedliskowa art. 6 § ust. 3
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Wymóg dokonania odpowiedniej oceny skutków planu lub przedsięwzięcia dla danego terenu, jeśli może on oddziaływać w istotny sposób.
Dyrektywa siedliskowa art. 6 § ust. 4
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Obowiązek uwzględniania wymogów dyrektywy w wykonywaniu zadań przez właściwe władze.
Pomocnicze
Dyrektywa siedliskowa art. 2 § ust. 1
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Cel dyrektywy: zapewnienie różnorodności biologicznej.
Dyrektywa siedliskowa art. 3 § ust. 1
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Wyznaczanie specjalnych obszarów ochrony w celu zachowania lub odtworzenia siedlisk i gatunków.
Dyrektywa siedliskowa art. 4
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Obowiązek wyznaczenia specjalnych obszarów ochrony.
Dyrektywa siedliskowa art. 23 § ust. 1
Dyrektywa Rady 92/43/EWG
Termin na wprowadzenie w życie przepisów wykonawczych.
Ustawa o ochronie fok
Ustawa z 1970 r. dotycząca ochrony fok
Rozporządzenie z 1994 r. art. 3 § ust. 2 i 4
Rozporządzenie z 1994 r. o ochronie siedlisk przyrodniczych
Obowiązek uwzględniania wymogów dyrektywy siedliskowej.
Rozporządzenie z 1995 r. art. 3 § ust. 2 i 4
Rozporządzenie z 1995 r. o ochronie siedlisk przyrodniczych w Irlandii Północnej
Obowiązek uwzględniania wymogów dyrektywy siedliskowej.
Zarządzenie z 1991 r. art. 17 A
Zarządzenie z 1991 r. dotyczące ochrony środowiska
Obowiązek uwzględniania wymogów dyrektywy siedliskowej.
Water Resources Act 1991 § rozdział II sekcja II
Ustawa z 1991 r. o zasobach wodnych
Przepisy dotyczące pozwoleń na pobieranie wody.
Water Environment and Water Services Act 2003
Ustawa z 2003 r. o środowisku wodnym i o usługach wodnych
Nowy system pobierania wody w Szkocji.
Town and Country Planning Act 1990 art. 54 A
Ustawa z 1990 r. dotycząca planowania przestrzennego
Ocena wniosków o pozwolenie na budowę w świetle planów zagospodarowania gruntów.
Offshore Petroleum Activities (Conservation of Habitats) Regulations 2001
Rozporządzenie z 2001 r. dotyczące działalności w zakresie ropy naftowej na morzu
Regulacja dotycząca przemysłu naftowego w wyłącznej strefie ekonomicznej.
Dyrektywa 2000/60/WE
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE
Ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak jasnej i precyzyjnej transpozycji dyrektywy siedliskowej do prawa krajowego Zjednoczonego Królestwa. Niewłaściwa transpozycja przepisów dotyczących ochrony siedlisk (art. 6 ust. 2, 3, 4). Niewłaściwa transpozycja przepisów dotyczących ochrony gatunków (art. 11, 12, 13, 14, 15). Niewłaściwa transpozycja przepisów dotyczących odstępstw (art. 16). Niewłaściwe stosowanie dyrektywy poza wodami terytorialnymi Zjednoczonego Królestwa.
Odrzucone argumenty
Argumenty Zjednoczonego Królestwa dotyczące prawidłowej transpozycji dyrektywy poprzez ogólne przepisy krajowe. Argumenty Zjednoczonego Królestwa dotyczące transpozycji art. 6 ust. 3 i 4 w zakresie planów i przedsięwzięć dotyczących pobierania wody. Argumenty Zjednoczonego Królestwa dotyczące transpozycji art. 12 ust. 1 lit. d) w zakresie innych niż Gibraltar części Zjednoczonego Królestwa. Argumenty Zjednoczonego Królestwa dotyczące ustawy o ochronie fok.
Godne uwagi sformułowania
Transpozycja dyrektywy do prawa wewnętrznego nie wymaga w sposób konieczny, aby jej treść została formalnie i dosłownie przejęta przez wyraźny, szczególny przepis prawa i w zależności od treści dyrektywy wystarczyć mogą ogólne ramy prawne, pod warunkiem że zapewni to rzeczywiście pełne stosowanie dyrektywy w sposób wystarczająco jasny i precyzyjny. Dokładność transpozycji nabiera szczególnej wagi wówczas, gdy zarządzanie wspólnym dziedzictwem jest powierzone państwom członkowskim w odniesieniu do ich odpowiedniego terytorium. Artykuł 6 ust. 3 dyrektywy siedliskowej ustanawia wymóg dokonania odpowiedniej oceny skutków planu lub przedsięwzięcia dla danego terenu, pod warunkiem że istnieje prawdopodobieństwo lub ryzyko, iż plan lub przedsięwzięcie będzie oddziaływało na dany teren w istotny sposób. Artykuł 16 dyrektywy siedliskowej powinien być interpretowany zawężająco. Zagrożone siedliska i gatunki tworzą część dziedzictwa naturalnego Wspólnoty Europejskiej i że dotyczące ich zagrożenia mają często charakter transgraniczny, w związku z czym przyjęcie środków ochrony stanowi wspólną odpowiedzialność wszystkich państw członkowskich.
Skład orzekający
J. Kokott
rzecznik_generalny
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja wymogów transpozycji dyrektyw UE, w szczególności dyrektywy siedliskowej. Obowiązki państw członkowskich w zakresie ochrony środowiska. Zakres stosowania prawa UE poza wodami terytorialnymi."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki transpozycji dyrektywy siedliskowej; ogólne zasady transpozycji dyrektyw mogą wymagać analizy w kontekście innych aktów prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu ochrony środowiska i pokazuje, jak państwa członkowskie muszą dokładnie implementować przepisy UE, nawet w skomplikowanych kwestiach prawnych i technicznych.
“Wielka Brytania przed Trybunałem UE: Czy ochrona przyrody była wystarczająca?”
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI