C-597/18 P, C-598/18 P, C-603/18 P i C-604/18 P

W niniejszej sprawie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej rozpatrywał cztery odwołania dotyczące wyroków Sądu Unii Europejskiej w sprawach odpowiedzialności pozaumownej Unii. Skarżący, głównie posiadacze niegwarantowanych depozytów i akcjonariusze cypryjskich banków (Cyprus Popular Bank i Trapeza Kyprou), domagali się odszkodowania od Rady Unii Europejskiej, Komisji Europejskiej, Europejskiego Banku Centralnego (EBC) i Eurogrupy w związku z restrukturyzacją cypryjskiego długu publicznego i sektora bankowego w ramach programu pomocowego. Trybunał, rozpatrując odwołania Rady, uchylił wyroki Sądu w zakresie, w jakim Sąd uznał Eurogrupę za instytucję Unii odpowiedzialną za szkody w ramach odpowiedzialności pozaumownej na podstawie art. 340 akapit drugi TFUE. Trybunał stwierdził, że Eurogrupa, będąca nieformalnym forum spotkań ministrów państw strefy euro, nie jest instytucją Unii ustanowioną przez traktaty i nie posiada własnych kompetencji decyzyjnych, a jej działania nie mogą bezpośrednio prowadzić do powstania odpowiedzialności pozaumownej Unii. Niemniej jednak, Trybunał podkreślił, że działania instytucji UE (Rady, Komisji, EBC) podejmowane w następstwie porozumień politycznych zawartych w ramach Eurogrupy mogą prowadzić do powstania odpowiedzialności pozaumownej Unii. Ponadto, Trybunał uwzględnił odwołania Rady dotyczące art. 2 ust. 6 lit. b) decyzji 2013/236/UE, która dotyczyła restrukturyzacji cypryjskiego sektora bankowego. Sąd uznał, że decyzja ta wymagała od Cypru utrzymania lub dalszego wdrażania zamiany niegwarantowanych depozytów na akcje, a organy cypryjskie nie dysponowały zakresem uznania w tym zakresie. Trybunał orzekł, że decyzja ta wymagała jedynie ogólnego utrzymania lub wdrożenia zamiany, ale nie pozbawiała organów cypryjskich szerokiego zakresu uznania w zakresie określania szczegółowych warunków tej zamiany. W związku z tym, ewentualne szkody wynikały z działań organów cypryjskich, a nie z samej decyzji Rady. Odwołania skarżących w pierwszej instancji zostały oddalone, ponieważ Trybunał uznał, że nie wykazały one naruszenia prawa ani błędu w ocenie ze strony Sądu w odniesieniu do zarzutów dotyczących naruszenia prawa własności, zasady proporcjonalności, zasady równego traktowania oraz zasady ochrony uzasadnionych oczekiwań. Trybunał potwierdził, że środki podjęte w celu ratowania cypryjskiego systemu finansowego były uzasadnione i proporcjonalne w kontekście kryzysu gospodarczego. W konsekwencji, Trybunał uchylił wyroki Sądu w części dotyczącej Eurogrupy i art. 2 ust. 6 lit. b) decyzji 2013/236/UE, uznając skargi skarżących w tym zakresie za niedopuszczalne. Pozostałe odwołania skarżących zostały oddalone. Koszty postępowania zostały zasądzone od skarżących na rzecz instytucji UE.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający